پیشنشانههای افزایش جزئی حقوق کارگران برای سال ۹۸
در دورانی که به نظر میرسید افزایش قیمتها، زندگی بسیاری از کارگران را به دشوارترین وضع ممکن مبتلا کرده، حتی نشستهای روتین و ماهانه شورای عالی کار تشکیل نمیشد، چون وزارت خانه وزیر نداشت و سرپرست آن هم به دغدغههای دیگر سرگرم بود؛ وضعیتی که انتظار میرفت با مشخص شدن وزیر پایان بیابد، اما هنوز این گونه نشده است.

به گزارش «تابناک»، فروردینماه سال جاری و در شرایطی که اغلب مردم در گیرودار دید و بازدیدهای نوروزی و سفر بودند، یک نگرانی بزرگ ذهن میلیونها کارگر را به خود مشغول کرده بود؛ اینکه دستمزدشان چه میزان افزایش خواهد یافت؟ پرسشی مهم که خیلی زود پاسخ آن بی اهمیت شد.
در واپسین روزهای اسفندماه سال گذشته و در شرایطی که هر ساله حوالی نیمه اسفندماه میزان افزایش حقوق و دستمزد کارگران برای سال جدید در شورای عالی کار تعیین و تصویب میشد، از این شورا اخباری به گوش میرسید که حکایت از گره خوردن همه چیز داشت. داستان جلساتی که به دلیل استیضاح وزیر وقت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، دیرتر از همیشه شروع شده بودند و علاوه بر آن، دیدگاههای نمایندگان کارفرمایان و کارگران بیشتر از همیشه با هم فاصله داشتند.
وضعیتی که وقتی به ۲۸ امین روز اسفند رسید، این تصور به وجود آمد که قرار نیست حل شود تا اینکه در واپسین دقایق کاری سال خبر رسید شورا به توافق رسیده است؛ توافقی که البته به تصویب نرسید و قرار شد بعد از عید، در فروردین ماه به تصویب برسد. در روزهایی که نرخ ارز رو به افزایش گذاشته بود و هر روز، هر ساعت و هر دقیقه، قیمتها به روز میشد و افزایش مییافت.
البته آن افزایشها خیلی فراتر از چیزی که تصور میشد، پیش رفت تا به دنبال آن، افزایش حقوق کارگران خیلی زودتر از همیشه بی اثر شود؛ دستمزدی که هر بار قیمت ارز بالا میرفت، ناچیزتر و به دنبالش، زندگی کارگران و خانواده هایشان، دشوارتر میشد؛ روندی که هنوز هم کاملا متوقف نشده، اما به رغم آن، کسی دست یاری به سمت کارگران دراز نکرده است.
همه اینها در حالی است که بر اساس قوانین و مقررات بالادستی، باید در این شرایط که معیشت کارگران به مخمصه دچار میشود، شورای عالی کار تشکیل جلسه داده و تصمیمات ویژه در خصوص ترمیم حقوق و دستمزد اتخاذ کند؛ تصمیمی که هرچند دشوار است (چون کارفرمایان هم به بحرانهای اقتصادی شدیدی مبتلا هستند)، ضرورت دارد که اتخاذ آن در دستور کار قرار گیرد، اما برای چندماه به دلیل عزل وزیر و اداره وزارت خانه با سرپرست، به محاق رفت.
در دورانی که به نظر میرسید افزایش قیمتها زندگی بسیاری از کارگران را به دشوارترین وضع ممکن مبتلا کرده، حتی نشستهای روتین و ماهانه شورای عالی کار تشکیل نمیشد چراکه وزارت خانه وزیر نداشت و سرپرست آن هم به دغدغههای دیگر سرگرم بود. وضعیتی که انتظار میرفت با مشخص شدن وزیر پایان بیابد، اما هنوز این گونه نشده است.
البته زمان زیادی نیست که شریعتمداری عهده دار وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی شده، اما در این بازه نیز اقدامی جز برگزاری یک نشست شورای عالی کار، اقدامی در خصوص ترمیم حقوق کارگران صورت نگرفته است. وضعیتی که با توجه به زمان کوتاه باقی مانده از سال، بعید است تغییری در آن ایجاد شود، به ویژه اگر بدانیم نشستهای تعیین حقوق و دستمزد سال بعد، در بهمن ماه هر سال کلید میخورد.
نکته قابل توجه در این میان آن که اگر ترمیم دستمزد بر اساس افزایش نرخ تورم صورت میگرفت، احتمالا شاهد افزایش چند ده درصدی حقوق و دستمزد کارگران تا پایان سال میبودیم و در پایان سال و با شروع نشستهای تعیین دستمزد سال جدید، احتمالا افزایش مشابهی برای سال بعد شاهد میبودیم که میتوانست افزایش حقوق چشمگیری را موجب شود، حال آنکه در نتیجه ترمیم نشدن دستمزد، بعید به نظر میرسد که افزایش نهایی برای سال بعد، عدد چشمگیری شود.
پیش نشانههایی که میشود آن را به افزایش جزئی و غیرقابل تطبیق با نرخ تورم برای سال بعد تعبیر کرد، به ویژه که به یاد آوریم روند افزایش حقوق و دستمزد کارگری برای سال جاری چه اندازه فرسایشی و زمان گیر بوده است؛ اتفاقی که احتمالا برای سال آتی با شدت بیشتری بروز خواهد کرد و بعید است به رضایت کارگران منجر شود؛ کارگرانی که در بحرانیترین شرایط اقتصادی کشور، حتی گام کوچکی در راستای عمل به قانون برای ترمیم حقوقشان برداشته نشده است!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به نام خدا - من خودم کارمند هستم وقتی دیدم که حقوق کارمندی به دخل و خرجم نمی خورد و با وامهایی که مجبور بودم بگیریم و در زندگی دچار کمبود شدم از طریق دوستم که بنا بود هر با که بتوانم همراه این بنده خدا می روم و مشغول کار می شوم من چون بابام بنا بود و در زمان خردسالی یعنی سوم راهنمایی بهمراه پدرم بعضی موقع ها کارگری می کردم زیاد برایم سخت نبود ولی خدا شاهده بخاطر اینکه جلوی زن و بچه هایم خجالت نکشم ماهی دو الی سه روزی این چنین کارهایی گیرم بیاید دریغ نمی کنم و واقعا" به درد این زحمتکشان آشنا شدم وقتی که دیدم که یک کارگر ساختمان در این مملکت روزی 80 الی 90 هزار تومان دستمزد می گیرد و در حقیقت حاصل دسترنج این بنده خداها فقط پول یک کله پاچه می شود واقعا" جای تاسف برای این بندگان خدا دارد . نه بیمه دارند نه حقوق درست و حسابی دارند . واقعا" به حال این قشر گریه کردن دارد. ای مردم اگر توانایی مالی خوبی دارید هر چه بیشتر به این قشر برسید از هزار بار عبادت ثوابش بیشتر است .
سلام.داداش من کارگرم ۲۸ سالم هست. از دبستان تا دانشگاه و الانم ک درسم تموم شدع مدرکم رو گطاشتم تو خونه کارگری کردم و هنوزم کارگرم. حقوق طبق قانون کار هست همه جا و تعطیلات و جمعه و ... هم باید بریم سرکار و حقوق ماهیانه نداریم ما ساعتی کردن ک تعطیلات بیایم هر جا هم بری همسن اش و همسن کاسه هست. خیلی جاها کار کردم چون و خبر دارم. اون ادمی ک تو مجلس نشستع میگه حقوق کارگر اینقدر باشع خودش یه ماه حقوق کارگری بگیره ببینه میتونه زندگی کنه ایا؟ نه به قران میتونن زندگیکنن با این حقوق!! تاوان این گرونی ها رو باید قشر کارگر بده چون اگ حقوق کارگر بره بالا تولید داخلی فلان میشه اجناس گرون میشه! ناموسا ما باید تاوانش رو بدیم؟! ما زیر این فشار له شدیم. به قران قسم میلیاردها بار به سرم زده خودکشی کنم ولی نمیتونم چون اعتقاد دارم کاش دین نداشتم مسلمون نبودم اصلا ... به خاطر خونودادم تحمل کردم نمیتونم به خدا روزی ۱۳ ساعت دارم کار میکنم اخر ماه هم خیلی بگیرم دومیلیون و صد که هر ماه اینقدر نمیشه کمتر درامد دارم. بابا چیکار کنم؟! برم دزدی کنم! بلد نیستم. اگه بلد نبودم و اعتقاد نداشتم میرفتم. ولی الان باید چیکار کنم؟ به خدا خسته شدم به ولله قسم خسته شدم . شما ک عین خیالتونم نیست متن منو میخونین و دارید میرید ما موندیم و این خرج و مخارج ...
مگه امسال که.حقوق زیاد نشد و یکبار همون اول سال زیاد کردن افزایش هزینه ها رو نداشتیم؟؟؟؟
عرق جبین که هیچ عزت نفس هم که هیچ
خدا کنه زیاد نشه تا ببینیم این قشر کارگری من جمله خودم تا کی میخوان سکوت کنن.
آیا به ما ظلم نمیشه؟آیا مسئولین به اندازه مردم سختی میکشن؟
لطفا به داد ما کارگرای خدماتی بیمارستان امام خمینی استان بوشهرشهرستان کنگان برسید باتوجه به اینکه تمام وقت دربیمارستان شاغل هستیم ولی متاسفانه بدون قراردادومزایای قانون کار هستیم حقوق رابصورت ساعتی دریافت میکنیم
کارگر تو این مملکت یعنی بدبخت بیچاره تمام حال رو کارمندان دولت میکنن
از قدیم گفتن بچه باید گریه کنه تا ننه بهش شیر بده ما هم باید صدامون دربیاد اعتراض کنیم تا شاید یجا برسیم
خدایی کدوم دولت اومد به فکر کارگر باشه
در مورد افزایش حقوق دولت در سال جار ی قرار شد 24 درصد حقوق افزایش داشنه باشد که پس از لغو به 7 درصد تا 12 تبدیل شد
سلام
ای بابا شما چه توقعاتی دارید
گارگران باید بصورت صنفی مطالبات خود رو پیگیری کنند کارفرماها نهاینت افزایش قیمت به اجناس وتولیداتشون خورده ولی حاضر نیستند مرحمی بر زخم گارگران زحمتکش باشند این از انصاف وعدالت به دور است دولت باید کمک کند
100 هزار تووووومن اضاف میکنیم.برید حال کنید با این همه پول
شکم سیر از شکم گرسنه خبر ندارد.
آقایان به ظاهر اندیشمند گفته اند؛ کارگران به جای یخچالها به فکر کتابخانه هایشان باشند و چون انتخاب کردند کارگر باشند پس تا آخر باید بسوزند و بسازند! .... این حضرات بدانند که همین طبقه کارگر و زحمت کش اینها را به اینجا رسانده
كارد با به استخوان برسانيد
اين قشر زحمت كش و كم ادعا گر چه ساليان سال با اندك ها و مشكلات مدارا كرده و شرمنده خانواده خود شده ولي واي بر روزي كه اين قشر حداكثري جامعه قيد هر چيزي را زده
برخی با جبران نکردن حقوق ها و ایجاد اخلال در کشور به دنبال تحریک مردم می باشند
گرچه ما اقشار پایین دستی خیلی به حساب نمیاییم . شاید (خودم را عرض میکنم) سواد بالایی نداشته باشیم . شاید ازنظر سیاست و علم اقتصاد درسطح بالایی نباشیم . اما خیلی از چیزها نیازی به سواد و معلومات ندارند . چون بعینه مشهودند و با تمام وجود لمس میشوند . علی الخصوص ما نسل اولیها که تمام سخنان و قولهای اوائل انقلاب یادمان نمیرود . یکی از وعده ها و قول و قرارهای امام راحل عظیم الشان (رحمت الله علیه) به ملت , کم کردن فاصله ی طبقاتی حاکم بر جامعه بود . اما نمیدانیم چرا این فاصله بویژه در این سالهای اخیر بجای کم شدن , مدام زیاد و زیادتر شده و میشود . مدام اشفته بازارهایی بوجود میایند که نتیجه ی نهایی هرکدام از انها "زیاد شدن فاصله ی طبقاتی" است . انکارکردنی نیست که در هرکدام از این اشفته بازارها بالادستیها چند پله به بالا صعود میکنند و برعکس ما پایین دستیها به چند پله پایینتر سقوط میکنیم . و این یعنی : "فاصله ها بجای کم شدن زیاد و زیادتر میشوند" ! نمیدانیم مسبب و مقصر کیست . اما انچه که نباید میشد الان شده . و انچه که نباید بشود مدام میشود . تکرار هم میشود ! مسئولان و دولتمردان هم فقط بلدند بفرمایند مردم باید هزینه بدهند . شما که خیلی باسوادتر از ما هستید بهتر میدانید که برای هزینه کردن باید مانده حساب شخص مثبت باشد . نه صفر و نه منفی !!!یاحق
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.