«آزاد و فرهاد خسروی»؛ کولبری، یک تکه نان و روشنفکرانی که سوگواری را دوست میدارند!
دو روز تعطیل آخر هفته را اگر چه مردم در تهران با آلودگی هوا سر کردند و تلویزیون هم سعی کرده که در روزهای منتهی به یلدا، برای بینندگانش که هر روز کمتر از همیشه میشوند شبهای مفرحی را بسازد، اما در مریوان در استان کردستان، جنازه دو برادر کولبر، از ارتفاعات پایین آورده شد؛ مردمی که در تشیع جنازه این دو برادر رفتند تکهای نان در دست داشتند با این استعاره که آنان برای تکهای نان جان خود را از دست داده اند.

تابناک؛ سید مسلم بهشتی نژاد؛ دو روز تعطیل آخر هفته را اگر چه مردم در تهران با آلودگی هوا سر کردند و تلویزیون هم سعی کرده که در روزهای منتهی به یلدا، برای بینندگانش که هر روز کمتر از همیشه میشود شبهای مفرحی را بسازد، اما در مریوان در استان کردستان، جنازه دو برادر کولبر، از ارتفاعات پایین آورده شد؛ مردمی که در تشیع جنازه این دو برادر رفتند تکهای نان در دست داشتند با این استعاره که آنان برای تکهای نان جان خود را از دست داده اند.
به گزارش «تابناک» در ایران مردم، بیش از آنکه بخواهند کمک کننده برای حل مساله باشند، بیشتر آه و ناله را دوست میدارند؛ بیش از آنکه به دنبال علاج باشند گریستن بر جنازه را دوست دارند و گرفتار نوعی مناسک گرایی فاقد معنا شده اند. زندگی هشتکی و فعالیت کمپینی و تلاش برای به اشتراک گذاری حداکثری فرصتی برای آگاهی این مردم باقی نگذاشته است. این دو روز، بسیاری از افراد بر مظلومیت این دو برادر هموطن مظلوم گریسته اند، اما کسی حاضر نیست برای حل مسائل آنان، تعصبات فکری و سیاسی خود را کناری بگذارد و راه حلهای نوین را برای حل مناطق مرزی بیازماید.
همین مردم زمانی که ایدهای برای تمرکز زدایی در کشور و توانمند کردن استانهای دیگر غیر از پایتخت مطرح میشود، با تنها ابزاری که در اختیار دارند، یعنی صندوق آراء، به کمک اینگونه ایدهها و یا ایدههای مشابه آن نمیروند و به آن پشت میکنند و چه کسی است که نداند یکی از راه حلهای ناگزیر برای محرومیت زدایی از استانهای مرزی تمرکز زدایی و توسعه امکانات در سراسر کشور است؛ این تمرکز گریزی لابد مطالعهای میطلبد و راه حلهای برای اجرای آن؛ اما این ایدهها برای مردم خریداری ندارد؛ مردم گویا سوگواری بر جنازه محرومان این کشور را بیشتر میپسندد تا اینکه کاری کنند که در این کشور امکانات بالنسبه مساوی توزیع شود.
در زمانی که ایدهای مانند فدرالیسم اقتصادی در کشور مطرح شد، تعصبات سیاسی اجازه نداد که مردم از زاوایای آن مطلع شوند و از یک سو همین روشنفکران و روزنامه نگارانی که هم اینک در شبکههای اجتماعی، فقط ناله کردن و افسوس خوردن را یاد گرفته اند، چنان فضای کشور را بر روی چنین ایدهای بستند که کمتر کسی از عموم مردم ایران از ایده مطلع شد و از سویی دیگر برخی با نگاههای صرف امنیتی این ایده را مورد تخطئه قرار دادند؛ در حالی که همه میدانستند یکی از آسیبهایی که مناطق مختلف کشور با آن روبرو است، همین تمرکز گرایی است که حول شهرهای مهم کشور در طول هشتاد سال اخیر به وجو آمده است.
همین افراد اجازه ندادند که مردم مطلع شوند، در فدرالیسم اقتصادی، مبنای اولیه شکوفایی، ایالتهای اقتصادی بر اساس مزیتهای نسبی هر ایالت به صورت مستقل و اتفاقا در وابستگی متقابل با سایر ایالتها و حتما با مدیریت واحد سیاسی وامنیتی در مرکز است. این ایده که بر مبنای خودگرانی محلی، شکل گرفته بود از فشار متراکم قومیتی هم در جامعه میکاست و البته نیروی گریز از مرکز آنان را نیز از بین میبرد و این در حالی است که جوامع محلی بر اساس قابلیتهای همان جوامع و با انتخاب خودشان بر اساس مزیت هایشان به رشد و توسعه دست مییافتند و از سویی آن نگرانی امنیتی نیز از بین میرفت، چرا که جوامع محلی توسعه یافته اقتصادی، تمایلی کم تری برای جدایی طلبی دارند؛ عموما جوامع یا اقلیتها و یا قومیتهای مرزی محروم، زمانی که رفاه هم کیشان یا دیگر اقوام خود در آنسوی مرزها را میبینند و از سویی خود در محرومیت نسبی هستند، بحثهای جدایی طلبی بین شان داغ میشود و نه زمانی که دارای رفاه هستند و خود امورات خود را توسعه میدهند!
ایده تمرکز گرایی سیاسی و تمرکززدایی اقتصادی، فقط یکی از ایدههایی است که میتواند از محرومیت و مرگ مظلومانه آزادها و فرهادهای خسروی، جلوگیری کند؛ چه بسا ایدههای ناب و بهتر دیگری هم مطرح شود و کارآمد هم باشند، مشکل اینجاست که در وقت انتخابات، هم تلویزیون و نیز همین روشنفکران و روزنامه نگارانی که صبح تا شب در شبکههای اجتماعی بر جنازههای مردم مستمند و مظلوم گریه و زاری میکنند، اجازه نمیدهند جز تعصبات سیاسی فکری و جناحی خود، صدای دیگری به گوش مردم برسد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چقدر زشت است به بهانه کشته شدن این دو برادر مظلوم برای انتخابات تبلیغ می کنید، از صندوق رای حرف زدید چه کسی به صندوق رای پشت کرد 40 سال مردم بالاترین مشارکتها را داشتند رای دادند فقط به امید تغییر و اصلاح ولی چه شد. سوگواری را زیر سوال برده اید آیا برای مردمی که راه به جایی ندارند راهی غیر از سوگواری مانده این مقاله شعارگونه که خودتان هم می دانید واقعیت ندارد شرم آور است.
زانیار میگوید:«چند کولبر که قاطر هم داشتند دیدم. صدایشان کردم. از آنها کمک خواستم اما توجهی نکردند. آنها را نمیشناختم. هر چقدر خواهش و التماس کردم که آزاد را با خودشان ببرند فایدهای نداشت.» آنها تنها افرادی نبودند که وضعیت ۳پسر نوجوان را دیدند و چشمانشان را بر مصیبتی که آنها گرفتارش شده بودند بستند؛ چرا که در ادامه چند کولبر دیگر هم با نامهربانی آنها را در همان وضعیت رها کردند: «چند کولبر دیگر هم آمدند که باری نداشتند. رفتم دنبالشان از آنها خواهش کردم که آزاد را با خودشان ببرند. حتی گفتم حاضرم اگر آزاد را پایین ببرند یک میلیون تومان به آنها بدهم اما هیچ کمکی نکردند و رفتند.»
با سلام متاسفانه دولت ها ووزاری ما ناکارآمد وبعضا دارای سوئمدیریت شدید وفساد اقتصادی هستند وبه دلیل دور شدن وفاصله گرفتن از متن مردم ومحرومین درد وبدبختی ها مردم فقیر را ادراک نمی کنند .چه کسی باید پاسخگوی این همه بی تدبیری وسووووووووئمدیریت در کشور باشد ؟ مردم انتظارشان ازیک د ولت ونظام سیاسی شیعی این است ؟ والله خیر والله مردم فقیر استخوانهایشان در حال خرد شد ن است اما مسئولان کشور در خواب هستند خواب غفلت .
ببند دهنتو
از این فاجعه دلخراش که دریک شب دوفرزند یک خانواده پرپرشدند اگر ملتی دق کند و بمیرد جای هیچ تعجبی نیست.
زانیار میگوید:«چند کولبر که قاطر هم داشتند دیدم. صدایشان کردم. از آنها کمک خواستم اما توجهی نکردند. آنها را نمیشناختم. هر چقدر خواهش و التماس کردم که آزاد را با خودشان ببرند فایدهای نداشت.» آنها تنها افرادی نبودند که وضعیت ۳پسر نوجوان را دیدند و چشمانشان را بر مصیبتی که آنها گرفتارش شده بودند بستند؛ چرا که در ادامه چند کولبر دیگر هم با نامهربانی آنها را در همان وضعیت رها کردند: «چند کولبر دیگر هم آمدند که باری نداشتند. رفتم دنبالشان از آنها خواهش کردم که آزاد را با خودشان ببرند. حتی گفتم حاضرم اگر آزاد را پایین ببرند یک میلیون تومان به آنها بدهم اما هیچ کمکی نکردند و رفتند.»
فقط یک چیزی یاد گرفتیم، هی تو کوچه خیابونم تکرار میکنیم اینهمه منابع طبیعی داریم!! خودت برای مملکت و آینده کشورت
چه کار کردی پر توقع؟
در اینکه مردم مشکلات فرهنگی دارن شکی نیست ولی همش همینه. بی اعتمادی بین دولت و حکومت بزرگترین مشکله مثل خانواده ای که اعضای آن به هم بی اعتمادند.
مسئولین محترم کمی از پزشکان و هنرمندان مالیات بگیرید تا حداقل چند نفر از این کولبران کمتر شود. خب وقتی همین کار هم از عهده شما برنمیاد
همین فرهاد های ۱۴ ساله همونهایی هستند که به وقت جنگ با نارنجک میرن زیر تانک. قدر اینهارو بدونیم وگرنه خدا سخت انتقام است.
مسلما امام بحث اعتراض به این فاجعه را قبول میکرده اما اغتشاش را نمیپذیرفت و با آن برخورد میکرد
درود بر قاچاقچیان کلان مواد مخدر با این مدیریت عالیشون الان چند ساله تریاک گرمی حدود 5 هزار تومنه؟؟؟!!! خدایی مسئولین باید اینگونه مدیریت تورم رو برن از سوداگران مرگ یاد بگیرن!!
از احمدی نژاد بپرسی بهت میگه!!!!
هیچ خودت میدونی چی بلغور کردی کشته شدن این بچه ها چه ربطی به روشن فکرها داره شرم کن
مسئولی که ثروت ملی رو در اختیار داره بایدبه فکر آینده فرزندان مملکتش باشه وظیفه پدرو مادر تربیت درسته شما ایران رو نبین که همه مسئولیت رو دوش والدین بدبخته
جناب خان اگه حرف نزنی فکر نمیکنن لالی کولبرو کجا بیمه میکنن؟!
وقتی امم جمعه اهواز از دفاع بین خوزستان و سوریه را الویت میداند پیدا کنی پرتقال فروش را
عزیز قاچاق یعنی ورود و خروج کالا و خدمات بدون پرداخت حق و عوارض و گمرگی این تعریف علمی ان اما کولبری یعنی امرار معاش ناچاری به بهای جان
با کمال تاسف باید گفت خودکرده را تدبیر نیست
درد بی درمان بخورند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.