آيا مسئولان اخبار حوادث را نميخوانند؟ (بخش دوم)
محمد مطهري

اخبار حوادث که بالقوه ميتواند نقشي تعيين کننده در افزايش امنيت جامعه ايفا کند در وضع کنوني خود، دو پيام روشن به همراه دارد: پيام اول براي مردم است و پيام دوم براي مجرمين. پيام آن براي مردم همان مدعاي اين مقالات است که امنيت و جان و ناموس مردم در کشور ما ارزش لازم را ندارد، و پيام دوم آن براي مجرمين فعلي و آينده است که در صورت ارتکاب جرم، لزوما نه آبرويشان در خطر است و نه مجازاتي سنگين در پيش دارند.
مخاطب اين تحليل، نه دستاندرکاران اخبار حوادث روزنامهها بلکه برخي از دستگاههاي متولي امنيت مردمند. جا دارد از روزنامههايي مانند اعتماد، ايران، جام جم، اعتماد ملي، همشهري و خبرگزاريهايي مانند ايسنا که نسبت به اخبار حوادث حساسيت نشان داده و آن را منتشر ميکنند، تقدير شود.
نه تنها در ايران بلکه در اکثر کشورها، دو نوع خبر سخت مورد توجه مردم است. يکي اخبارمربوط به تخلفات مسئولان يا وابستگان آنها و ديگر خبرها مربوط به سلب کنندگان امنيت جامعه به ويژه تعرضات ناموسي. فرضا اگر در يک پايگاه خبري، يک خبر معمولي به طور متوسط چهار هزار کليک بخورد معمولا" اين دو نوع خبر تا دهها هزار بار مورد مراجعه قرار ميگيرد.
واقعيت هرچه باشد، انعکاس بيروني عملکرد مسئولان، خبر از وجود حساسيت لازم در هيچکدام از اين دو عرصه را نميدهد. اتفاقا اين دو نوع تخلف (تخلف مسئولان و نيز سلب کنندگان امنيت جامعه) امري است که اسلام سخت بدان حساسيت نشان داده و از بيآبرو کردن مجرم پس ازاثبات جرم هيچ ابايي ندارد. در دنياي غرب بي خبر از اسلام هم غالبا" آستانه تحمل براي تخلف مسئولان و نيز به بازي گرفتن امنيت مردم پايين است و هرکس پيش از ورود به اين دو صحنه به خوبي ميداند که آبرويش را به حراج گذاشته است. جالب اينکه برخي جوانان دلسوز ولي کم اطلاع از منابع اسلامي مکررا در گفتار و نوشتار و وبلاگ، متوليان امر را شماتت ميکنند که چرا راه برخورد با تخلفات مسئولان و نيز سلب کنندگان امنيت مردم را از غربيها نميآموزند، غافل از آنکه آنچه در غرب درمورد بي آبرو کردن مجرم اجرا ميشود ـ صرف نظر از اشکال بزرگ آن که توضيح داده خواهد شد ـ قرنها پيش در اسلام مورد تأکيد واقع شده است. (درمجالي ديگر به نمونههايي از قبيل نامۀ تکان دهنده اميرالمؤمنين (ع) به حاکم اهواز در مورد ابن هرمه و حديث امام رضا (ع) در مورد سلب کنندگان امنيت مردم اشاره خواهم کرد.)
موضوع اين بخش، ارائه شواهدي روشن بر اين مطلب است که متأسفانه امنيت مردم چنانکه بايد جدي گرفته نميشود و بحث خود را عمدتا به معضل رو به گسترش تعرض به نواميس همراه با نيم نگاهي به يکي از راه حلها محدود ميکنم. نه اخبار حوادث منحصر به اين نوع جرم است، نه کوتاهيهاي متوليان امر منحصر به اين حوزه است و نه معضلات بسياري ازمردم در نداشتن آرامش رواني کافي تنها از اين بعد است. ولي بدون شک از جهت ديني و عرفي آزاردهنده ترين نوع جرم همين است و بيشترين حساسيتها بايد در اين عرصه نشان داده شود.
چند روز پيش خبري تکان دهنده منتشر شد. دختر 5 سالهاي به همراه ده عضو خانواده به رستوراني در منيريه ميرود و کارگر رستوران با نشان دادن يک شکلات از دور، او را به زيرزمين کشانده و مورد تعرض قرار ميدهد. (اعتماد ملي، اول ارديبهشت 1387). اينکه يک فرد به خود جرأت ميدهد در فاصله چند متري والدين يک کودک و هشت نفر ديگر از اعضاي خانواده اش، با او چنين کند و بعد راست راست در رستوران قدم بزند در ابتدا عجيب به نظر ميرسد. ولي به عقيده من، اين فرد اگر صفحات حوادث روزنامه را خوانده و اخبار صدا و سيما را ديده باشد به دلايل زيردر محاسبات خود اشتباه نکرده است:
اولا: او نيک ميداند که رسانه ملي با تمسک به لزوم برهم نزدن آرامش رواني مردم و يا حفظ آبروي خانوادۀ متهم ـ که ارزش اين استدلال در جاي خود بررسي خواهد شد ـ نه خبر وقوع جرم و نه تصوير او را حتي از شبکه استاني پخش نخواهد کرد. (قبل از اثبات جرم، قانون به درستي اين اجازه را نميدهد و پس از اثبات جرم هم باز هويت وي پنهان ميماند، زيرا اساسا بنايي بر معرفي مجرم وجود ندارد و هيچ رسانهاي هم پيگير آن نيست). بنابراين اگر در بدترين فرض و با بدشانسي بسياراحيانا به خبرنگاري پيگير برخورد کند در نهايت تصويري از اين دست از وي منتشر ميشود (البته در اين مورد اين اتفاق هم نيفتاد).

ثانيا: در صفحه حوادث از اين نوع اخبار کم نخوانده است که مثلا دندانپزشکي در ولنجک با تزريق ماده بيهوشي به جاي بي حسي، به هفتاد و نه تن از بانوان و دختران تعرض کرده و از اعمال کثيف خود فيلم گرفته است و قاضي او را به هشت سال زندان محکوم کرده است (هموطن سلام، 29 دي 1383). بنابراين گمان ميبرد که مجازات وي نبايد از يکي دو ماه فراتر رود.
ثالثا: او ديده است که فردي عليرغم هفده مورد تجاوز به پسربچهها در شهرک غرب به قاضي اظهار کرده که بيمار رواني است و از روي اختيار اين جرمها را مرتکب نشده و در نتيجه پس از يک هفته نيز آزاد شده است. بنابراين راه اين نوع بهانهها هم باز است.
رابعا: جرمي را انتخاب کرده که اکثر قريب به اتفاق قربانيان يا خانوادههايشان جهت حفظ آبرو از شکايت صرف نظر ميکنند. فيلمبرداري با موبايل هم بهترين راه منصرف کردن قرباني از شکايت است.
اخبار حوادث روزنامهها مشکلات متعددي دارند که دراين بخش تنها به دو مورد که البته پراهميت ترين آنهاست ميپردازم: يکي تضمين آبروي مجرم حتي پس از اثبات جرم است و ديگري به فراموشي سپردن سرنوشت پرونده ها. به عکس زير توجه کنيد:

ايندو به جرم خود اعتراف کردند اما هنوز پس از ده ماه نه از حکم خبري هست و نه از هويت آنان و چه بسا با تهديد و ارعاب، شاکيان را هم منصرف کرده باشند. طبق قوانين، قاضي پرونده ميتوانست به دليل احتمال ارتکاب جرايم مشابه توسط متهمين، تصوير کامل آنان را منتشر کند ولي ظاهرا صلاح دانسته نشده است.
شايد بگويند هنوز مراحل تکميل اين پرونده طي نشده و لذا حکم متهمان هنوز اعلام نشده است. آيا پرونده مادر و دختر يازده ساله اش که بيش از 800 روز پيش در راه بازگشت از بيمارستان در ميدان شوش درچنگال پنج شرور گرفتار شدند نيز هنوز به حکم نهايي نرسيده است؟! (جام جم، 4 ارديبهشت 85) اين پنج تن اکنون کجا هستند؟
در ايران، اخبار حوادث به جملاتي مانند "تحقيقات ادامه دارد" و "متهمين تحويل مقامات قضايي شدند" ختم ميشود. درست در نقطهاي که اطلاع رساني بايد آغاز شود تا درس عبرتي براي ديگران باشد، پرونده از ديد مردم ناپديد ميشود! اگر صدا و سيما اين جسارت را داشت و برنامهاي را به سرنوشت اين نوع پروندهها اختصاص ميداد، آنگاه در ميان خيل عظيم قضات شريف و متعهد هيچ کس پيدا نميشد که محکوم به اعدامي را که چهار فقره تجاوز به عنف (سه زن و يک پسر بچه) در پرونده دارد با وثيقه آزاد کند و او اکنون فراري باشد (اعتماد ملي، 27 فروردين 87).
ظاهرا" عناويني از قبيل: پسر جوان براي ازدواج با دختر 11 ساله نقشه تعرض را اجرا كرد (ايسنا 9شهريور 1386)، تجاوز پدر و پسر افغاني به دختر 6 ساله ايراني (اعتماد 29تير 1386)، شرورها قصد ربودن زن جوان از کنار همسرش را داشتند (جام جم 24 خرداد 1386)، خودسوزي دختر جوان در پي تعرض پسر ناشناس (14 آذر 1386)، تعرض 16 مرد افغان به دخترجوان ايراني (اعتماد، 9 آبان 1385) دو دختر دانش آموز، در دام 8 شيطان صفت (اعتماد، 25/10/1386) و تجاوز يكي از اراذل و اوباش به يك زن در حضور فرزندانش و دهها خبر از اين دست ديگر براي گوشها عادي شده است. شايد از اين جهت است که دانشجويان غيرتمندي که با نامۀ سرگشاده و تجمع و اقدامات ديگر منويات مقام معظم رهبري را پيگيري کرده و مجدانه و پي در پي از سرنوشت پروندههاي مفاسد اقتصادي سراغ ميگيرند سخني از سرنوشت اين نوع پروندهها به ميان نميآورند.
نکته بسيار مهم و مورد غفلت اين است که اين وضعيت باعث شده تعرض به بانوان در ايران از دو جهت، شکلي استثنايي به خود بگيرد. تجاوز که به هر حال در هر کشوري اتفاق ميافتد، در ساير کشورها غالبا" به صورت فردي، با صورت پوشيده (از ترس چهره نگاري) و در مکانهاي بسيار خلوت مثل بيابان و جنگل انجام ميشود. اما بسياري ازمتجاوزين نواميس در ايران دريافتهاند که اين عرصه چنان بي صاحب است که ميتوان در کنار شغل اول و با استفاده ازهمان محل يا وسيله به اين کار مبادرت کرد. نه لزومي به پوشاندن چهره است و نه نيازي به تلاش براي يافتن خرابه يا ساختمان نيمه کاره. تعرض دو کارگر به خانم جوان در بدو ورود به يک مهمانسرا هنگام نشان دادن اتاق، در فاصله چند دقيقهاي که شوهرش براي آوردن مدارک به سمت اتومبيل رفته است (جام جم،23 مرداد 86)، تعرض بنگاهدار قمي که ضمن نشان دادن منازل خالي، بانوان مشتري را مورد تعرض قرار ميداده و با خيال راحت فردا به سر کار ميرفته است (اعتماد، 2 مرداد 86)، تعرضات سريالي راننده تاکسي سمند در مشهد (ايسنا، 2 ارديبهشت 86)، تعرض به دختر جوان در اتاق پرو(جام جم 16 مرداد 86)، و اخبار مکرر در مورد تعرض در محل شرکت به بهانه استخدام وغير آن، همه اثبات ميکنند که متجاوزين حتي از دادن آدرس محل کار به قربانيان نيز واهمه ندارند.
ويژگي دوم تعرضات که ظاهرا مختص به کشور ماست، آن است که اهمالکاريها قضيه را به جايي رسانده که نزد بعضي ازمجرمين، به خاک سياه نشاندن دختران جوان از حالت جرم خارج شده و به صورت يک تفريح درآمده است: "با دوستان نشسته بوديم؛ گفتيم چه کنيم؟ يکي گفت به پيتزا فروشي برويم. ديگري گفت فيلم تماشا کنيم. نهايتا تصميم گرفتيم از توي خيابان دختر بدزديم" (از اعترافات يکي از متهمان). اينکه تجاوز در رديف خريد پيتزا قرار ميگيرد نشان ميدهد که برخي متجاوزين تجاوز را بيشتر تفريحي بي دردسر ميدانند تا يک جرم سنگين.

نه فقط در زمينه تعرضات، بلکه در همه جرمهايي که امنيت و ايمني و حتي آبروي مردم را به خطر مياندازد، نظير فردي که با سرعت دويست و چهل کيلومتر در بزرگراه با جان مردم بازي ميکند، کسي که يک بازي فوتبال ملي را با پرتاب يک ترقه متوقف کرده و آبروي تماشاگر ايراني را در دنيا ميبرد، مأموران قلابي اي که مردم را بيچاره ميکنند، کساني که فيلمهاي خصوصي افراد را پخش ميکنند، کساني که کودکان را ميربايند يا به سرقتهاي مسلحانه دست ميزنند، خواستگاران سمجي که از هيچ نوع تهديد و ارعاب و آزار و حتي اسيدپاشي ابا ندارند همه و همه گويي اين پيام را از سيستم قضايي و خبري کشوردريافت کردهاند: "نگران آبروي خود نباشيد!".
راه ميانه و در عين حال مؤثر همان است که اسلام در مجازات "تشهير"(به معناي معرفي به مردم) با قيود خاص تشريع کرده است، مجازاتي که امروزه در کشور ما نه دربارۀ برهم زنندگان امنيت مردم اجرا ميشود، نه مسئولان متخلف و نه مفسدان اقتصادي. البته همان قدر که در اسلام بر لزوم ريختن آبروي برخي مجرمان اعم از کارگزاران حکومتي يا مردم عادي، تأکيد شده است به حفظ آبروي آنان پيش از اثبات قانوني جرم نيز اهميت داده ميشود. اينکه در غرب پيش از اثبات جرم، متهمان را معرفي ميکنند معلوم نيست چگونه با ادعاهاي حقوق بشر آنان همخواني دارد.
به گمان من، اگر روزي مجازات اسلامي تشهير به درستي و فارغ از جناح بنديها و اغراض سياسي و شخصي در کشور ما اجرا شود تحول عظيمي در بسياري از امورايجاد خواهد شد و شايد تنها راه به سامان آوردن برخي نابسامانيها، در بهره گيري از اين اصل اسلامي نهفته باشد.
بي ترديد آنچه بر قربانيان مظلوم تعرضات از بانوان و دختران و کودکان در کشور ما رفته است – و طبق معمول دنيا، اکثريت قاطع آنان جز براي خداوند درد و راز خويش را بازگو نکردهاند - قلب مسئولان امر را نيز به شدت ميآزارد ولي بايد توجه داشت که مردم راهي براي درک آنچه در قلب متوليان امر ميگذرد ندارند. ملاک قضاوت آنان نحوه برخورد با مجرمين است و اينکه پرداختن به اين جرمهاي نابودکننده در مصاحبهها و گفتارهايشان و نيز در رسانۀ ملي چه جايگاهي دارد.
با توجه به آنچه گفته شد، اقدامات زير پيشنهاد ميشود:
1. در هنگام انتشار هر خبر دستگيري، تاريخ محاکمه نيز درج شود.
2. هر رسانهاي که خبر از وقوع جرمي ميدهد "موظف" به درج مجازات قانوني جرم مزبور در کنار متن خبر و مخصوصا" اطلاع رساني در مورد سرنوشت پرونده در تاريخ مقرر شود.
3. سخنگوي محترم قوه قضائيه در تاريخهاي معين (مثل اولين مصاحبه در هر ماه) سرنوشت پروندههايي که احساسات عمومي را جريحه دار کردهاند به اطلاع مردم برساند.
5. جرمهايي که ارتکاب آنها به معرفي صريح متهم پس از اثبات جرم (فارغ از تصميم قاضي) منجر ميشود تعيين و اعلام گردد.
بي ترديد حوادثي که در امنيت مردم اخلال ايجاد ميکنند داراي پيچيدگيهاي خاص خود هستند که براي رسيدن به يک راه حل جامع بايد به همه جوانب پرداخت. آنچه ذکر شد اقدامات اوليه و عاجلي است که انجام آن براي افزايش آرامش رواني مردم ضروري به نظر ميرسد. در مورد اخبار حوادث، کاستيهاي موجود و راههاي مقابله نکات ديگري هست که در قسمت بعد پي خواهم گرفت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با سپاس از آقاي مطهري كه به شايستگي مسأله مهمي را مطرح كرده اند . جناب مطهري عوارض و پي آمدهاي اجتماعي عدم توجه به حيات جامعه بيش از عوارض اقتصادي است اگرچه دوروي سكه هستند ولي اين يكي قايل برگشت و جبران نيست . اين بخش روي ماجراست . مادري ضجه زنان به مدير مدرسه دخترش توضيح مي داد پدر خانواده مدت هاست به هرسه دخترش تجاوز مي كند و او از ترس قطع شدن نان و قوت منزل جرات شكايت ندارد . فجايع پنهان صدها برابر فجايع آشكار است .
با سلام همه اینها رو گفتین اما یه چیز رو فراموش کردین اونم اینکه آیا کسی که چنین جرمی رو مرتکب میشه سالمه به نظرتون شاید ظاهرا اما اینگونه افراد باطنا بیمارند ببینید هر ادمی تا حالا خلاف کرده حتی خود شما ولی آیا در ان لحظه به عواقب کار فکر می کنید ؟ مسلما نه پس اگه بیاییم آبروی خانواده مجرمان رو ببریم و خودشون رو هم اعدام کنیم آیا نفر بعدی که می خواد همچین کاری کنه در موقع ارتکاب جرم به اینا فکر می کنه
پس به نظر من بهتره که به فکر درمان و پیشگیری باشیم تا در مان موقتی
ببینیم مشکل جامعه ما چیه و باید چه جوری درست بشه
جناب آقای مطهری
باسلام از عنایت و توجه شما به این مسئله کمال تشکر و قدردانی را دارم و خدا می داند که سالهای سال است در محافل مختلف از آن صحبت کرده ام ولی متاسفانه من نه محقق هستم که بتوانم مستندات جمع کنم و نه قلمی مثل شما دارم و نه جایی که بتوانم به این خوبی آنرا مطرح کنم . جنابعالی حرف دل من و بسیاری از مردم را با دلیل و برهان مطرح کردید. قطعا مردم خواهان مجازاتهای سنگین با چنین کسانی هستند. راستی جناب آقای مطهری لطفا در تحقیقات خود در مورد مظلومینی که برای دفاع از خود از چنگال چنین جنایتکارانی دست به دفاع زده اند و بعد به حکم دادگاه بایستی تاوان بپردازند و یا رضایت مجرم را جلب کنند هم تحقیق بفرمائید. مادری که پس از ورود دزد به منزل برای نجات جان خود و دختر جوانش به داخل حمام فرار می کند و وقتی دزد می خواهد بزور در حمام را باز کند و وارد حمام شود آن مادر فداکار جوهر نمک موجود در حمام را که برای نظافت تهیه کرده بود به صورت دزد می ریزد و باعث اختلال بینایی دزد می شود و فرار می کند ولی بعد در دادگاه مجبور به پرداخت دیه می شود یا موارد مشابهی که برای دستگیری دزدان و یا متجاوزان با آنها درگیر شده اند و آن جنایتکار مصدوم شده تا دستگیر شده ولی بعد مظلوم مجبور به پرداخت دیه شده. شما را بخدا تحقیق کنید و اگر این طور وقایع صحت دارد به اطلاع مردم و مسئولین برسانید. از صمیم قلب از زحمات شما و مسئولین محترم سایت تابناك تشکر می کنم.
سلام و خدا قوت .
اشاره اي هم بكنيد به اينكه مردان اسلامي ايران ما خيلي وقتهاست كه فراموش كرده اند حجاب براي آنان هم هست (حجاب در نگاه).ما بايد طوري اسلامي تربيت شويم كه با ديدن زناني كه پوشش نامناسب هم دارند اسلاممون به خطر نيفتد . حالا ما كجا و اين حد كمال كجا؟
مقاله فوق یک روی سکه است روی دیگر ان علت مورد تجاوز قرار گرفتن افراد است.دراینکه متجاوزین افرادی هستند که فاقد اعتقادات دینی هستند شکی نیست. ایا مورد تعرض شدگان نیز از نظر رعایت حجاب ومسائل دینی هیچ ایرادی نداشتند. ایا برای ان دختر بچه بی گناه لباسهای پوشیده مناسبی تهیه کرده بودند؟یا به صرف کودک بودن زیاد خودرا دچار قیدوبند نکرده بودند الله اعلم
متاسفانه زمانیکه فروشنده یک لباس فروشی زنانه مرد است باید یک خانم بدون یک محرم مرد به ان مکان برود؟اقایان وخانمها خودمان راگول نزنیم بسیاری از موارد فوق اگر کسی حداقل اگهی از ایات حجاب ونحوه پوشش افرادونحوه برخورد گفتاری با نامحرم را داشته باشد متوجه می شود که متاسفانه هر دو طرف مو ضوع مقصر هستند.بهتر است ان افرادی که می گویند شیعه هستیم عرض کنم ما فکر می کنیم شیعه هستیم زمانیکه حضرت زینب قصد ملاقات پیامبر را داشت همراه حضرت علی شبانه به دیدار پیامبر می رفتند در حالیکه امام حسن در سمت راست وامام حسین در سمت چپ ایشان بودند تا نامحرمی ایشان رانبیند حال در جامعه امروزی ما بعضی ازاین خانمها یا ازروی غفلت یا ازروی جهل ویا متاسفانه از روی عمد چنان باقیافه ای مستهجن می اینددر خیابان که خدا به روی هربنده خدائی رحم کند.اخر برادر و خواهر من وقتی ما خود از نظر اعتقادات دینی با وجود این همه منابع دینی(قران واحایث) ضعیف هستیم چرا دنبال مقصر بیرونی می گردیم
آقاي مطهري مطالب بسيار درد آوري را مطرح فرموديد گاهي اوقات فكر ميكنم اينكه ميگوييم ما تمدن چند هزار ساله داريم و اينكه ميگوييم ما شيعه هستيم و پيرو حضرت علي (ع) هستيم كه وقتي ميشنوند از پاي زن غيرمسلمان زيورش را در آوردهاند و ميفرمايند اگر مسلماني از اين غصه بميرد سزاوار است بايد خيلي خيلي خجالت بكشيم
آقای مطهری دغدغه شما قابل تحسین و کاملا به جاست .
واقعا اين مسئله يك موضوع بسيار مهم است كه متاسفانه در ايران اصلا مورد توجه قرار نگرفته ...اين مسائل فقط گوشه اي از درد است و چه مشكلات ديگري كه در ادارات و شركتهاي خصوصي پيش مي آيد كه به خاطر حفظ آبزو از طرف خانمها سرپوش گذاشته مي شود و چه بسيار افرادي كه براي چند لحظه شهوت تاثير بسيار منفي بر روح و روان خانمهاي ايراني كه بر خلاف ميل خود در گير اين مسئله مي گردند خواهد گذاشت...و چه ميشود كرد ؟؟؟؟؟؟ اينها به عنوان مجرم گرفتار شده اند و هيچ مجازاتي نميگردند....واقعا متاسفم
متاسفانه شاهد نوعي وارفتگي و كاهش حساسيتهاي اجتماعي نسبت به ناهنجاريهاي رفتاري و اخلاقي هستيم. بي توجهي به اين پديده بتدريج خود بشكل رفتار اجتماعي نهادينه مي شود. در عين حال بايد واقع بين هم باشيم . علماي بزرگ هم بايد راهي فقهي و پويا براي اين واقعيت اجتماعي تجويز كنند..
واقعا اين خبر كه خوندم اصلا جا خوردم واقعا تو ايران اين اتفاقات دارد مي افتد؟
باعث تاسف است
آقای مطهری سلام
مقاله شما واقعا جالب و تکان دهنده است امیدوارم که مسئولان مقداری به فکر بیافتند وکاری کنند .الان درکشور اگرکسی مرتکب قتل شود می تواند باارعاب اولیای دم و گرفتن رضایت اجباری از مجازات بگریزد . مگر احکام اسلام غیرقابل تغییرهستند که نتوان فکری برای این موضوع نمود به نظر من باید دراین موارد رضایت خانواده مقتول را حذف نمود ومجرم از طرف حکومت اسلامی قصاص شود تا هیچ قاتلی به فکر گرفتن رضایت نیافتد .این نیز میتواند به عنوان راهی جهت کاهش اینگونه جرائم باشد .
موفق باشید.
تا به حال هيچ كدام از نظرات من را درج نكرديد.مقاله اي بسيار جالب بود از آقاي مطهري كه جاي تقدير وتشكر از ايشان و همت والايشان در پرداختن به اين موضوع دارد.سئوال من از مسئولين قوه قضاييه اين است:آيا در صورتي كه چنين فجايعي در حق همسر يا فرزندان خودشان اتفاق بيافتد ،با هم اينگونه با پرونده ها برخورد مي شود.در ضمن اگر واقعا در قوه قضاييه عزم راسخي براي مجازات اين جنايتكاران وجوددارد چرا هيچگونه اطلاع رساني درستي جهت ايجاد اطمينان در مردم و ايجاد هراس در دل مجرمان صورت نمي گيرد.پس فلسفه وجودي اين قوه براي چيست؟سكوت دستگاه قضائي چه پيامي براي مخاطبين دارد.آيا نمي توان در اين دستگاه عريض وطويل دادگاهي ويژه ايجادكردويا چند قاضي قاطع و شجاع پيدا نمود.؟
وافعا تكاندهنده و شرم آور بود
مقاله بسیار بجایی بود. در همه دنيا اين امنيت از اهمیت بالایی برخوردار است. و حساسیت زیادی برای امنيت زنان، کودکان قائلند. متاسفانه این مساله برخلاف تبلیغات و خبر هایی است که از دنیای خارج ارائه می شود. همین مساله یعنی امنیت عامل بسیاری از مهاجرت ها هم است.
لطفا توضیحات بیشتر در مورد این مسئله نه چندان مهم! را از آقای رادان بپرسید که آیا وقت آن نرسیده که به ..ایجاد امنیت و نجات مردم از چنگال این جنایتکاران است بپردازد تا به قول شما در کشور 70 میلیونی ما دیگر حتی امنیت در خیابانهای پر طردد نیز وجود ندارد!!!
مسئولان تا این بلاها به سر خودشون نیاد کاری نمی کنن. مثل داستان زلزله چند سال پیش تهران که بعد از اون همه به این فکر افتادن که یه فکری باید کرد.
قابل توجه آقای رئیس مجلس! چند روز پیش فرمودند. اگرگرانی هست در عوض امنیت داریم.البته درست فرمودند.امنیت برای مسئولان وخانواده ههای محترمشان با وجود محافظان.
آقا این حرفها رو ول کن ما برای دنیا برنامه داریم!
با تشکر از نویسنده محترم که به حق واقعیتهای ناهنجاری ونا امنی بیان نمودند 0 به نظر میرسد سیاسیون جامعه اینقدر که به فکر سبقت گرفتن از یکدیگر در رسیدن به قدرت هستند به مسائل فوق توجه ندارند یا از جهتی دردی را احساس نکردند ومسئولیتی هم ندارند واز باب سیاست یک سخنرانی میکنند وبس شاید ما در اشتباه هستیم آیا رسیدگی به امور وظیفه حکومت است آیا در قبال مسئولیتی که دارند در دنیای دیگر باید پاسخگو باشند مگر نه این است طبق فتوای مقام معظم رهبری کسی که صلاحیت مسئولیتی را ندارد پذیرفتن آن حرام است 0 شاید ما اشتباه می کنیم ودنیای سیاست وسیاست بازی را تجربه نکردیم ؟!!
ممنونم از اینکه به این مسئله حساسیت نشان دادید به نظر بنده دلیل عدم گزارش این مشکلات توسط رسانه ملی و سایر اجزای نظام این است که آنها حساسیت های دیگری را جایگزین اینها کرده اند و چون مشکلات زیادی در همه عرصه ها بر مردم تحمیل کرده اند جرات ندارند در خصوص این مسائل مهم نیز پاسخگو باشند.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.