اجتماعی

مقایسه این دو عدد حکایت از آن دارد که از اردیبهشت ۹۷ تا اردیبهشت ۹۸، قدرت خرید حداقلی بگیران در کشورمان در خودرو به شدت سقوط کرده و بازه‌ای یک ساله (دوازده ماهه) به آن افزوده شده است؛ بازه‌ای بزرگ که بر اساس تحقیق به عمل آمده توسط معاونت حمل و نقل وزارت راه و شهرسازی در آبان ماه سال گذشته، افزایش سه ماهه نشان می‌دهد.

علاوه بر مراقبت در کمپ‌ها در خصوص بیماری‌های واگیردار، در خصوص مسائل اجتماعی و روانی پس از سیل هم مراقبت کردیم و اقداماتی مانند آهک پاشی در روزستا‌های سیل زده را به شیوه صحیح در دستور کار قرار دادیم و نیز باید نسبت به بیماری‌هایی که با شیوع گرما شایع می‌شوند، مراقب باشیم.

اظهارنظر اخیر این مقام مسئول نشان می‌دهد، بازه ۱۲۰ دقیقه‌ای و جنجال سازه طی یکی دو روز اخیر به ۱۰۷ دقیقه کاهش یافته و قرار است، برای اجرای این طرح رفاهی (!)، تیم و گروهی جدید و ویژه به کار گرفته شود؛ تیمی که اتفاقی مسافران را جدا می‌کنند، از آن‌ها بلیت می‌خواهند و در صورت منقضی شدن ساعت و دقیقه بلیت، خاطیان را از ایستگاه بیرون می‌کنند!

حدود یک ماه و نیم از شروع سیلاب در مناطقی از کشورمان می گذرد و گویا اوضاع تحت کنترل است، تا جایی که با توجه به پیش بینی‌های هواشناسی، انتظار می‌رود همه چیز به زودی به روال عادی برسد؛ حال آنکه ظاهرا قرار است با غافلگیری‌های جدیدی مواجه شویم؛ غافلگیری هایی که نشان از اشتباهات محاسبای دارند و باید امیدوار باشیم در سایه برخی اقدامات، در آینده تکرار نشوند.

«خانه خراب شدیم»؛ این جمله ای ا‌ست که شاید از زبان هر کداممان در مواجهه با بلایی، چون سیلاب اخیر شنیده شود؛ جمله‌ای که پیام آن مشخص است، اما آیا استفاده از این جمله برای همه‌مان مجاز است؟ برای یافتن پاسخ این پرسش، کار نسبتا سختی باید انجام دهیم، چون صحبت درباره بلایایی خارج از کنترل است که گاه با رود خروشان کشکان از راه می‌رسد و محله‌ای در بالادست پلدختر را از صحنه روزگار محو می‌کند.

«اگر مسئولان شهرداری تهران درباره تخلفات پارسال در خصوص طرح ترافیک توضیحات و دفاعیات خود را مطرح نکنند، ناچاریم غیابی رأی صادر کنیم»؛ این هشداری است که سخنگوی سازمان تعزیرات حکومتی می‌دهد تا مشخص شود، غائله آغاز شده در اردیبهشت ماه ۹۷، هنوز پایان نیافته و ادامه دارد.

تمامی تصمیمات اتخاذ شده هیچ گونه کسب درآمدی برای شرکت بهره برداری متروی تهران نداشته و بیشتر به جهت رفاه و آسایش شهروندان محترم است.

ورود نقدینگی به بازار خودرو؛ این دلیلی است که برخی کارشناسان و حتی مسئولان برای افزایش لجام گسیخته نرخ خودرو در روز‌های اخیر بیان می‌کنند، اما آیا ماجرای افزایش روزانه و ساعتی قیمت خودرو در این روز‌ها به این سادگی است؟ کنکاش در این خصوص به پاسخ هایی مستند و تکان دهنده می‌رسد.

میزان آب در شهرستان‌های آبادان، خرمشهر و شادگان در حال افزایش است و همچنان مقابله با سیلاب در دستور کار است؛ وضعیتی که نشان می‌دهد بحران سیلاب پایان نیافته و ادامه دارد، حتی اگر بالا آمدن سطح آب در آق قلا و گمیشان را به مانند روز‌های نخست واقعه فراموش کنیم یا از آن بدتر، احساس کنیم اتفاق خاصی در آن منطقه رخ نداده و...

دستور کاری ویژه که معلوم نیست مستند اجرای آن، تصمیم شخصی مدیرعامل شرکت بهره‌برداری مترو تهران است یا تصمیم جمعی مدیران این شرکت یا از جای دیگری آب می‌خورد؛ اما آنچه واضح است، تلاشی‌ است در راستای افزایش درآمد مترو. افزایش درآمدی که اگر باب شود، بعید نیست به امور دیگر نیز سرایت یافته و نارضایتی وسیع شهروندان را به دنبال داشته باشد.

با افزایش شدید قیمت خودرو در یکسال اخیر، بلایی که مدت‌ها بود بساطش برچیده شده بود، بار دیگر بازگشته و روز به روز گریبان شمار بیشتری از مالکان خودرو را می‌گیرد. پدیده‌ای است که چند دهه پیشتر کابوس بزرگ مالکان خودرو بود. کابوس سرقت خودرو که در برخی موارد پایانش پیدا نشدن خودرو برای همیشه بود و در اغلب موارد به یافتن اسکلت لخت شده خودرو ختم می‌شد.

آیا سیلاب پایان یافته و همه چیز به روال قبل بازگشته؟ به فاصله چهل روز از شروع ماجرا، شاید جالب باشد بدانید اوضاع تغییر چندانی نکرده و اگر مشکلی رفع شده، مشکلی جدید سر بر آورده است! در نقطه شروع سیلاب‌های اخیر در کشورمان یعنی گلستان، بار دیگر سطح آب در آق قلا بالا آمده و به زودی با انتقال این آب به گمیشان، آن شهر هم بیشتر زیر آب خواهد رفت و در خوزستان نیز هنوز سیلاب پایان نیافته و ادامه دارد.

در اینکه «سیلاب» جدای خسارت بار بودنش، فوایدی نیز به دنبال دارد شکی نیست، اما شاید جالب باشد بدانید سیلاب‌های اخیر یک فایده متفاوت برای ایرانیان داشته‌اند؛ شست‌وشوی برخی باور‌ها که لازم است در خصوصشان تجدید نظر کنیم!

چند دقیقه بارش تند و سپس راه افتادن سیلاب‌هایی خانمان برانداز که مهارناشدنی است و مرگبار. این اتفاقی است که طبیعت از روز ازل با آن آشناست، ولی برای بسیاری مان، حکم باوری را دارد که تازه و جوان است و زمان زیادی نیست به آن رسیده‌ایم. باوری که مسئولان را هم به تکاپو واداشته؛ اما نه آن تکاپویی که برای رفع بنیادین اشکالات مورد نیاز است.

با شکسته شدن یک سد در بالادست آق قلا، سطح آب در این شهر بار دیگر افزایش یافت و تخلیه برخی مناطق در معرض خطر در دستور کار قرار گرفت تا بار دیگر نگرانی‌ها از انتقال بحران پیش آمده به گمیشان، گریبان اهالی این خطه را بگیرد؛ وضعیتی که هنوز پایان نیافته است، درست همان گونه که سیلاب در خوزستان و پاکسازی منازل مردم از گل و لای در پلدختر و معمولان پایان نیافته و ادامه دارد. تداوم فعالیت‌هایی که بی هیچ خللی در جریان هستند، ولی باید به زودی وارد فاز جدیدی شوند.

اگر بار دیگر بحرانی چون جنگ به کشورمان تحمیل شود، واکنش مردم و به ویژه جوانان چه خواهد بود؟ این پرسشی است که در این سال‌ها بار‌ها و بار‌ها پرسیده شده و پاسخ‌های متفاوتی گرفته است؛ پاسخ‌هایی که مشخص نبود چقدر به واقعیت نزدیک خواهند بود، چراکه مجالی برای آزمودنشان به وجود نیامده بود.