رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبردیدار وزیران خارجه عربستان و سوریه
3بازدید
۴۹

نقدی بر تصمیم وزارت آموزش و پرورش برای حذف مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان؛

آیا باید همه برنامه های آموزش و پرورش برای تقویت مدارس غیرانتفاعی هزینه شود؟

وزیر آموزش و پرورش و دوستانش در حالی نگران هستند که با پذیرش برخی دانش آموزان در مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان به دیگر دانش آموزان، مهر بی استعدادی زده شود که در برابر گرایش روز افزون دانش آموزان ثروتمند به مدارس غیر انتفاعی و مهر فقیری که به دانش آموزان محروم زده می شود، سکوت می کنند!

آیا باید همه برنامه های آموزش و پرورش برای تقویت مدارس غیرانتفاعی هزینه شود؟

 طرحی که آقای وزیر پیش می برد تا نخبه های مناطق محروم را نابود کند! / آیا باید همه برنامه های آموزش و پرورش برای تقویت مدارس غیرانتفاعی هزینه شود؟به رغم گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی و همه تلاش های تحسین برانگیزی که در این مدت برای توسعه عدالت آموزشی شد، هنوز این مفهوم کامل در جامعه فراگیر نشده است؛ موضوع مهمی که گویا وزیر آموزش و پرورش و دوستانش در جریان آن نیستند که اگر بودند، برنامه های خود را به گونه ای طراحی نمی کردند تا عدالت آموزشی بیش از پیش تضعیف و منافع محیط هایی چون مدارس غیرانتفاعی تقویت شود!

به گزارش «تابناک»؛ مدتی است وزیر آموزش و پرورش و دوستانش در رأس وزارت آموزش و پرورش تلاش می کنند با عملیاتی کردن حذف آزمون های مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان به سمت حذف کامل این مدارس حرکت کنند و سیاست های کلان خود را به گونه ای پیش ببرند که دیگر در سال های آینده، نشانی از این مدارس در کشور نباشد.

هرچند دلایلی که آنها مطرح می کنند، در نگاه اول منطقی به نظر می رسد و همگان را به خاطر نیت خوب آنها در مسیر اصلاح نقایص آموزش و پرورش به تحسین وامی دارد، اگر تصمیم آنها دقیق و جامع تر بررسی شود، اشکالات فراوانی که در فرایند آن وجود دارد، خودنمایی خواهد کرد و نگرانی های شدیدی را در مورد آینده ایران و و موضوع آموزش آن آشکار می کند.

وزیر آموزش و پرورش در مورد چرایی حذف آزمون های مدارس نمونه دولتی و نیز تیزهوشان، عقیده دارد، این اقدامات با روح و رسالت اصلی آموزش و پرورش ـ که تربیت نیروی انسانی است ـ منافات دارد و نگرانی و اضطراب فراوانی را به دانش آموزان تزریق می کند.

سید محمد بطحائی بر این باور است، در دورانی که دانش آموزان باید با آرامش و بدون توجه به استرس های مربوط به آزمون های چهارگزینه ای تحصیل کنند، وجود مدارسی چون تیزهوشان و نمونه دولتی به آنها استرس وارد می کند و از سویی نیز سبب می شود، به دانش آموزانی که در این آزمون ها پذیرفته نمی شوند، مهر بی استعدادی خورده شود.

هرچند استدلال هایی که در این فرایند در مورد چرایی حذف مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان و برخی مقامات دیگر وزارتخانه از جمله زرافشان، معاون متوسطه وی نیز تکرار می شود، یکی از مشکلات اصلی نظام آموزش و پرورش ایران است و باید برای حل آن چاره جویی کرد، اما اینکه آیا راه حل آن حذف مدارس نمونه و تیزهوشان است یا خیر، مسأله ای است که به نظر پاسخ درستی به آن از سوی مقامات علی وزارت آموزش و پرورش داده نمی شود!

وزیر آموزش و پرورش و معاون متوسطه او در حالی با استدلال های مذکور بر حذف مدارس نمونه و تیزهوشان تأکید می کنند که در پاسخ به پرسش هایی که در مورد پیامدهای این اقدام آنها مطرح می شود، نه تنها پاسخ صریح، روشن و قانع کننده ای ندارند، بلکه سخنانی بر زبان می آورند که دقیقاً بر خلاف عدالت آموزشی و حمایت از نخبه های مستضعف قرار دارد.

از جمله اساسی ترین انتقادهایی که به این تصمیم وارد می شود، این است که حذف مدارس نمونه و تیزهوشان تنها فضاهای دولتی کشور که محل پذیرش و پرورش جمع زیادی از دانش آموزان نمونه مناطق محروم و مستضعف است را از بین خواهد برد و آنها را در برابر نخبه های خانواده های ثروتمند که فرزندشان را به مدارس غیرانتفاعی خواهند فرستاد بی پناه خواهد کرد.

معاون متوسطه آموزش و پرورش در مورد این نگرانی روز گذشته به رسانه ها پاسخی داد که این نگرانی را تأیید می کند. زارافشان در پاسخ به این که راهکار آموزش و پرورش برای جلوگیری از سوء استفاده مدارس غیردولتی از حذف این مصوبه و جذب دانش‌آموزان نخبه که توانایی مالی دارند چیست، گفت: ما نمی‌توانیم به‌ خاطر یک مصوبه، قانون مدارس غیردولتی را که در مجلس تصویب شده است لغو کنیم؛ بنابراین، اگر دانش‌آموزی توانایی مالی دارد و می‌تواند، برود و در آن مدارس ثبت‌نام کند. او درباره اینکه آیا با این روش حقوق‌ دانش‌آموزان نخبه کمتر برخوردار پایمال نمی‌شود، توضیحی نداد.

سکوت معنادار معاون وزیر در برابر این پرسش که با این حساب دانش آموزان نخبه و مستضعف باید چکار کنند، به خوبی اثبات می کند مقامات عالی این وزارتخانه برنامه خاصی برای این دانش آموزان ندارند و تصمیم آنها به صورت جدی باعث گرم شدن بازار مدارس غیر انتفاعی خواهد شد.

به بیان دیگر وزیر آموزش و پرورش و دوستانش در حالی نگران هستند که با پذیرش برخی دانش آموزان در مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان به دیگر دانش آموزان مهر بی استعدادی زده شود که در برابر گرایش روزافزون دانش آموزان ثروتمند به مدارس غیر انتفاعی و مهر فقیری که به دانش آموزان محروم زده می شود، سکوت می کنند!

با حذف مدارس نمونه و تیزهوشان، دانش آموزان به دو گروه ثروتمند و فقیر تقسیم خواهند شد. دانش آموزان ثروتمند به مدارس غیرانتفاعی خواهند رفت و با امکاناتی که از طریق خانواده ها به مدرسه تزریق می شود، تحصیل خواهند کرد و دانش آموزان معمولی نیز بدون توجه به میزان استعداد و توانمندی در یک سطح از امکانات دولتی برخوردار خواهند شد.

جدا از اینکه در چنین شرایطی، بسیاری از خانواده های معمولی نیز تلاش خواهند کرد با تأمین هزینه های مدارس غیر انتفاعی به هر قیمتی از فرستادن فرزند خود به مدارس معمولی جلوگیری و با این اقدام به گرم شدن بیشتر بازار مدارس غیر انتفاعی کمک کنند، از سوی دیگر موضوع این است که چه فضایی در انتظار دانش آموزان با استعداد برتر در مدارس معمولی خواهد بود؟

پرسش این است، در مدارس معمولی که بسیاری از دانش آموزان به درس و مطالعه به صورت جدی نگاه نمی کنند و برخی دانش آموزان قدرتمند از نظر فیزیکی تلاش می کنند تا کلاس را به سمت حاشیه بکشانند، یک دانش آموز صاحب استعداد برتر چگونه باید با آرامش به شکوفایی استعدادهای خود بیندیشد؟

بسیاری از مدارس کشور در برخی شهرستان های محروم کشور با اجبار برخی دانش آموزان ضعیف چند هفته زودتر فرا رسیدن سال نو تعطیل می شوند و به دلیل برخی شیطنت های دانش آموزان، محیط مناسبی برای آموزش نیز ندارند؛ بنابراین، یک معلم چگونه می تواند نیازهای یک دانش آموز صاحب استعداد برتر در میان تعداد زیادی دانش آموز معولی را برطرف کند؟

وقتی در یک کلاس درس طیف گسترده ای از دانش آموزان از تیزهوش تا ضعیف کنار هم به تحصیل مشغول باشند، معلم کلاس چگونه می تواند درس مورد نظر به گونه ای ارائه دهد که هم نیازهای دانش آموز برتر تأمین شود و هم ملاحظه دانش آموز ضعیف تر را کرده باشد؟

پرسش مهم تر آنکه در چنین شرایطی که مدارس معمولی با بحران های عدیده رو به رو خواهند شد و استعداد برتر برخی دانش آموزان در این مدارس در حال تلف شدن است، فرزندان خانواده های سرمایه دار در مدارس غیرانتفاعی چه شرایطی دارند؟ آیا این اقدام مسیر هموارتری برای بی رقیب شدن این دانش آموزان برای پذیرش در مراکز آموزش عالی ایجاد نخواهد کرد؟

به نظر می رسد، وزارت آموزش و پرورش و مقام های ارشد آن، خواسته یا ناخواسته در مسیری گام نهاده اند که پایان آن وارد آمدن خسارات سنگین به عدالت آموزشی، منافع استعدادهای برتر کشور در مناطق محروم و نیز تقویت روزافزون مدارس غیر انتفاعی است.

در چنین شرایطی واجب است تا نهادهای نظارتی فرا دولتی به موضوع ورود کنند و احیاناً هر گونه ارتباط میان مدارس غیر انتفاعی با تصمیم گیران این سیاست خطرناک را واکاوی کنند. آنها همچنین باید در این مسیر جور مجلس را نیز بکشند و تا دیر نشده تلاش کنند که از اجرایی شدن این برنامه ناعادلانه به هر شکل ممکن جلوگیری کنند.

 

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۴۹
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

من با نظر نويسنده وزين موافقم .در كلاسي كه سطح استعدادهاي متفاوتي وجود دارد معلم امكان رساندن كلاس در سطح فكرهاي برتر را نداشته و عملا جو كلاس هم پذيراي آنها نيست .بايد با اين تفكر وزير دولت و يا مجلس مخالفت كنند.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

وقتی سد نداریم بهتره بارون هم نیاد

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

با این حساب دانشگاه شریف را هم حذف کنیم، چون تمام سیصد هزار دانشجوی ریاضی، شریفی هستند و لیاقت تحصیل در شریف را دارند.
نهاد مرجعیت را هم حذف کنیم، چون تمام چند صد هزار طلبه ی موجود، نخبه هستند و ظرفیت مرجعیت را هم دارند.
ریاست جمهوری را هم حذف کنیم، چون تمام هفتاد و هشت میلون ، نخبه هستند و خودشان رییس جمهورند.

# پوپولیزم بی انتها

یک دانش آموز سمپاد و عضو کنونی هیات علمی دانشگاه

با سلام
من یکی از فارغ التحصیلان سمپاد در سال 1383 و هم اکنون عضو هیات علمی دانشگاه در رشته ی مهندسی مخابرات هستم. این جانب، در دوره ی دانش آموزی، حایز مدال کشوری المپیاد، و در دوره ی دانشجویی، حایز مدال المپیاد دانشجویی گشتم و در طراحی محصولات راهبردی نیز نقش ایفا کرده ام. تز دکتری این جانب، یک تز نظری- عملی بود که بخشی از آن، مرتبط به محصول واقعی، و بخشی از آن، دارای ابعاد گسترش یافته ی نظری است. خروجی این تز، هم شامل محصولات راهبردی، و هم در ارتباط برخی فصول دیگر آن، مقالات منتشر شده در مجلات معتبر است.

از پرس و جو و نیز بحث و جدل خود با بعضی از افراد دارای اطلاعات، به این نتیجه رسیدم که انهدام سمپاد، در سال های 81-82 با ارایه ی طرح شهاب کلید خورده، اما اجرایی سازی آن تا سال 1389 به تعویق افتاده بوده است. به عبارت دیگر، بنا بر این اطلاعات، یک هسته ی مستقل از دولت ها، طراح و مجری این پروژه بوده اند.

1- آن چه راجع به دبیرستان های سمپاد گفته می شود، نوعا اغراق آمیز و گاه سو گیرانه است و نوعا به این پس زمینه توجه نمی شود. یکی از اساتید دروس عمومی خود من در دوره ی لیسانس دانشگاه، در بحث دونفره ی من با ایشان، همین حرف های مکررا شنیده شده راجع به سمپاد را می زد و نیز بحث عدالت آموزشی را مطرح می کرد. من در نهایت متوجه شدم که مشکل اصلی این فرد، نه عدالت و نه ساختار سمپاد و نه این بحث ها بوده است، بلکه مشکل او این بوده که فرزند خودش در این دبیرستان ها قبول نشده است. این قضیه برای من واضح شد، اما اگر کسی این پس زمینه را نمی دانست، گونه ی دیگری گمان می کرد.

بر خلاف آن چه نوعا تبلیغ می شود، سمپادی ها بیش از افراد دیگر از تحصیل، ورزش ، رفاقت و مانند آن برخوردار بودند. فراموش نمی کنم در ساعات استراحت، چه صحنه های هیجان انگیزی را شاهد بودیم - با وجودی که خود من متاسفانه خیلی در آن صحنه ها مشارکت نداشتم - چه رفاقت های عمیقی در آن زمان وجود داشت، چه همکاری های علمی رقم زده می شد، و مانند آن. افرادی که اکنون در حال نهایی سازی پروژه ی انهدام سمپاد هستند، نوعا شرایطی فرا استالینیستی را از سمپاد ارایه می دهند، مانند آن که راجع به صحبت در مورد یک رژیم مخوف دیکتاتوری با ابزارهای شکنجه ی روحی و روانی اند. شرایطی سیاه، مخوف، همه در حال مطالعه، ... که تقربا تمام این ها دروغ و ساخته- پرداخته ی خودشان است. جالب است همان زمان که من در این مدارس قبول شده بودم (سال 76) ، هم همین تبلیغات وجود داشت تا حدی که یکی از والدین من، دیگری را به ثبت نام نکردن من در این مدارس ترغیب می کرد، ولی الحمدلله این اتفاق نیفتاد و من در سال اول راهنمایی، پس از گذراندن یک شرایط گذار طبیعی تغییر پایه در ثلث اول، با این شرایط خو گرفتم، به طوری که در سال های دوم و سوم راهنمایی، شرایط عادی شده بود، اتفاقا بحث های دینی، سیاسی و تاریخی همزمان با بحث های علمی در بین دانش آموزان مطرح بود، که مشابه آن را سال ها بعد در دانشگاه تجربه کردم. یادم هست که من، یکی از هم کلاسی هایم را که رشته ی ریاضی و پسری دلباخته ی اشعار سهراب سپهری بود را دارای احساسات دختران دبیرستانی عاشق خطاب می کردم، هم کلاسی هایی را که صحبت از عدالت می کردند دست می انداختیم و کمونیست می خواندیم تا کفرشان در آید و می خندیدیم، وقتی در سال اول دبیرستان در درس اجتماعی راجع به بیکاری پنهان صحبت می شد، تشخیص دادیم که بسیاری از مقامات کشوری دارای چنین مشاغلی هستند و راجع به آن به طور خنده آوری بحث می کردیم، معلم دینی خود را در مباحث مطرح شده چنان دست می انداختیم که گاه مجبور می شد ما را از کلاس اخراج کند، و ...
تازه نگارنده فردی بوده است که چندان وارد فعالیت های گروهی نمی شد، دیگران که دنیای خود را داشتند، و البته با کمترین انرژی گذاری، رشته های خوب را قبول شدند، و ... رفتند که رفتند...

مشکل آن جاست که کسانی اکنون راجع به سمپاد تصمیم می گیرند که انسان گاه گمان می کند دارای نوعی کاذب سازی افراطی و سیاه نمایی بسیار شدید از اوضاع این دبیرستان ها هستند، و این قضیه برای من که هفت سال در آن محیط بوده ام، کاملا واضح است. یک تصویر سازی وارونه در طی دو دهه از سمپاد انجام گرفت تا به هدف امروز، یعنی فروپاشی کامل برسد. فکر می کنم زمانی که بسیار دیر شده است، سناریو نویسان آن اصلی معرفی خواهند شد، اتفاقی که در مورد فجایع دست ساز ما، در جامعه رخ می دهد و وقتی انتقادی به موضوعی وارد است، آن را خفه می کنند و بیست سال بعد به صورت افراطی از همان خفه کردن دوباره توبه می نمایند. والدینی که فرزندانشان در این دبیرستان ها قبول نشده اند، دبیرانی که به دلیل ضعف علمی به استخدام این مراکز در نیامده اند و نتوانسته اند ، از اتفاقات پس از آن توشه بر چینند، ، برخی دانش آموزان بازمانده از تحصیل در این دبیرستان ها ، و مانند آن ها، این ها سیاهی لشگرند. سیاهی لشگر لشگری که فرمانده پشت پرده آن، به گونه ای هماهنگ در آموزش و پرورش، فروپاشی سمپاد را هم زمان با گسترش خصوصی سازی پیش برد، و به موازات آن در آموزش عالی، مقاله پرستی را بر خلاف شرایط صنعتی ایران به راه انداخت، تا کل سیستم آموزشی و علمی ایران را ابتدا بی خاصیت و سپس منهدم کند.

2- اولین گام تضعیف سمپاد، نه آزمون های آن، بلکه مسخ سمپاد به گونه ی تجزیه ای آن بود. در یک شهر پنج سمپاد را راه انداختند، کدام شهر سه هزار و پانصد نخبه دارد؟ تا این را بگویی می گویند این گفته صدمه ی روحی به قبول نشدگان وارد می کند و بر خلاف عدالت آموزشی است. این یک مغالطه و طنز تلخ از زبان کسانی است که مشخص است اکثرشان از ورود به مجموعه های سمپاد جا مانده اند. قبول نشدن در دانشگاه شریف هم به روحیه ی سیصد هزار دانشجوی قبول نشده ی ریاضی صدمه وارد می کند، چون ورودی های شریف را شریفی می خوانند، پس شریف را هم تعطیل کنیم دانشگاه آزاد به جایش بزنیم؟ به مرجعیت نرسیدن برخی مجتهدین هم به آن ها صدمه ی روحی وارد می کند. نهاد مرجعیت را منهدم کنیم؟ چون مرجع یک لقب است و به مرجعیت رسیدن یک نفر و به مرجعیت نرسیدن صدهزار نفر دیگر، طبق استدلال این مغالطه گران؛ بر خلاف عدالت علمی است و این نوع استدلال مغالطه ای، در آینده نهاد مرجعیت را نیز زیر سوال خواهد برد.

3- مجموعه ی سمپاد به مانند هر مجموعه ی دیگر، مجموعه ای بی نقص نیست. اما نکته آن است که هر بار، رفع نقص کنندگان آن، آن را ناقص تر کرده اند. این قضیه، تقریبا استثنا ندارد.

4- اگربه صحبت کسانی که از فرآیند - شما بخوانید - انهدام سمپاد حمایت کرده اند، توجه کنید، متوجه نکته ی خطر ناکی می شوید که در کلام این افراد است. آن نکته این است که این تصمیم تخصصی سازمانی را، به عالی رتبه ترین مقامات کشور منتسب می کنند. متاسفانه این روند مخصوص کشور ماست و در جایی رخ می دهد که تصمیم ساز، تصمیم مخربی را گرفته است، و خودش هم کاملا و دقیقا متوجه است که چه تصمیم مخربی گرفته است. برای آن که این تخریب را حداکثر کند، آن را به عالی ترین افراد کشور گره می زند که اولا رد خود را در این تصمیم گیری پاک کند، ثانیا با گره زدن آن به فرد اول کشور، یا سیستم را تخریب کند یا فرد اول کشور را.

پس بدون تحلیل زیاد، بدانید که ابعاد این تخریب، مافوق تصور است. و حتی کاملا بدانید که گیرنده ی این تصمیم، چه جهت گیری ها و روحیاتی دارد.

ناشناس

دوستان این قدر نگران نباشید. کل جامعه ی دانش آموزی کشور رو دارید فدای حدود 10 هزار نفری می کنید که قراره هر سال رشته های پزشکی قبول بشند. سایر رشته ها هم دانش آموز اگر درس خون باشه هر مدرسه ای باشه قبوله. پس بیخودی با اعصاب و روان فرزندانتون بازی نکیند. من با اینکه تمکن مالی دارم پسرم رو مدرسه دولتی ثبت نام کردم و خیلی هم راضیم. حذف مدارس نمونه هم کار درستیه. هستند دانش آموز خنگی که به ضرب کلاس تقویتی مدارس نمونه قبول میشند و هستند دانش آموزان باهوشی که قبول نمیشند. ادیسون و انیشتین هم به نظر مردم عادی در دوران کودکیشان افرادی کودن بودند. افراد باهوش در دوران کودکی ویژه اند و زیاد به چشم نمیاین.

دبیر ریاضی

چند نکته عمدا و یا سهوا مغفول واقع شده است: 1) مدارس نمونه600 و تیزهوشان 1500شهریه دریافت می کنند و رایگان نیستند. 2) الگوهای دبیران و الگوهای دانش آموزان همگی در این مدارس گرد هم می آیند در نتیجه در مدارس عادی کمتر دبیری و کمتر دانش آموزی وجود دارد که الگوی دیگران باشد. 3) به جهت خروجی مدارس خاص در آزمون های سراسری بیشتر امکانات و توجهات اداره های آ پ به این مدارس سرازیر می شد. 4) اگر با وجود مدارس غیر دولتی طبقه بندی فقیر و غنی نمایان می شود که در بسیاری از امور جاری است با وجود مدارس خاص طبقه بندی خطرناک باهوش وتوانا در برابر کم هوش و ناتوان ایجاد می گردد که بسیار مخرب تر می باشد.5) مدیران رده میانی آپ موافقت کمتری با برچیده شدن مدارس خاص دارند زیرا با دریافت رسمی پول از اولیا برنامه مشکل کسری سرانه را حل می کنند.سخن آخر اینکه تعلیم و تربیت یک نهاد حاکمیتی است که نباید آلوده مسائل مادی و طبقه بندی رسمی نوجوانان شود. حقیر با تجربه بیست ساله معلمی و تحصیلات علوم تربیتی در سطح دکتری محاسن حذف این نوع مدارس را بیشتر از معایبش می دانم.

ناشناس

خیلی از بچه هایی که در مناطق محروم درمدارس نمونه درس خواندند الان پزشک و مهندس و استاد و...هستند در حالیکه کسانی که در مدارس عادی مناطق محروم درس خواندند اغلب وضعیت خوبی ندارند و عده ی محدودی هم به واسطه دانشگاه آزاد ، مدارکی کسب کرده اند که غالبا به دردشان نخورده است

ناشناس

با وجود اینکه مدارس خاص هنوز در خیلی از کشورها وجود دارد مادرحالی از هزینه کردن برای بچه های مستعدتر سرباز می زنیم که هنوز مناطق محروم زیادی در کشور داریم هنوز هم مدارس کپری و کانکسی وجود دارند که بچه های آنجا از امکاناتی مثل آزمایشگاه و تجهیزاتی که برای آموزش لازم است محرومند
هفته گذشته دختری دبیرستانی از گوهران بشاگرد را دیدم که میگفت در شهرشان رشته ی تجربی اصلا وجود ندارد و چون بیمار بود و نمی توانست به مدرسه ای دورتر برود مجبور بود در رشته ای که به آن علاقه نداشت تحصیل کند .
ما هم در مناطق محروم زندگی کرده ایم و برای قبولی در مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان هیچ تستی نزدیم و مرتب هم در مسابقات علمی و هم در آزمون های مربوطه در سطح شهرستان و استان حتی از بچه هایی که در مراکز درس میخواندند رتبه بهتری کسب می کردیم.
برای مناطق محروم این مدارس به شکل دیگری باید پایدار باشند و یا امکانات و تجهیزات تمام نقاط کشور یکسان باشد.
سیستم آموزشی ما از پایه تا عالی نواقص و اشکالات زیادی دارد باید با برنامه بدون اینکه اقشار محروم یا مستعد و یا... آسیب ببینند ،سیستم اصلاح شود

كارشناس آموزشي

سلام: عزيزان محترم سايت تابناك فرق شما با يك سايت زرد بايد اين باشد كه به جاي يك طرفه رفتن واقعا مساله را موشكافي و بررسي كنيد. اين نوشته يك لكه ننگ در كارنامه سايت تابناك است. اين متن به صورت بسيار نادقيقي چند عامل مختلف را به هم گره زده تا ايده محوري و البته خام مقاله را تبيين كند. حجم و تعداد طرفيت مدارس غير انتفاعي چنان است كه توزيع برجاي ماندگان سمپاد هيچ تاثير قابل ملاحظه اي ندارد. ضمن اينكه قبل از اين كار نيز بسياري از مدارس غيرانتفاعي خاص مشتريان بسيار زيادي داشتند. سايتي كه هر روز از حذف كنكور دم مي زد چگونه به صف مخالفان كنكورچه هايي پيوسته كه مزاحم هرگونه برنامه حقيقي است.

علی

با سلام، یه نکته ی جالبی رو براتون بگم: سال 83 که من سوم راهنمایی در مدرسه نمونه بودم، در سطح مازندران یک سری آزمون برگزار کردن و نفر اول از هر مدرسه در مقطع سوم راهنمای در استان رو جمع کردن و برای مرحله ی دوم اونا بردن در مرکز استان یعنی ساری. از شهر ما هم نفر اول مدرسه تیزهوشان، نفر اول مدرسه نمونه و نفر اول سه مدرسه عادی دیگه رو (که من این سه نفر رو بعدها شناختم) برای مرحله دوم به ساری بردند. بنظر میرسید هدف این بود که ببینن تفاوت سطح بچه های مدارس عادی با مدارس خاص و سمپاد چگونه است. نتیجه ی آزمون استانی این شد که دانش آموز تیزهوشان شهر ما در سطح استان اول شدو دانش آموز نمونه دوم شد. ولی ماجرا از این به بعد جالب میشه و خود مسئولان استانی بنظر نمیرسه ادامه ی ماجرا رو بررسی کرده باشن. برای دبیرستان دانش آموز برتر نمونه وارد مدرسه تیزهوشان میشه و یکی از سه دانش آموز مدرسه عادی وارد مدرسه نمونه. در زمان کنکور رتبه دو فرد شاگرد اولی که طی این سال ها کلا در مدرسه عادی بودن زیر 200 میشه و رتبه سه فردی که در مدرسه تیزهوشان و نمونه بودن بدتر از 1000. این دو دانش آموز در دانشگاه (که من همکلاسی اونا بودم) هم بسیار پرتلاش تر و موفق تر از بسیاری از دانش آموزان سمپادی ورودی رشته ی ما بودن و جزو نفرات برتر دانشگاه شدن و در زمینه ی کاری و مهارتی هم در حال حاضر بسیار بسیار موفق هستند. ولی سه نفر دیگه به موفقیت قابل ذکری نرسیدن و میدونم که یکی شون تا لیسانس درس خونده و ول کرده. برای منی که با این پنج نفر آشنا بودم و خودم هم در مدارس خاص درس خوندم این نتیجه خیلی جالب بود. بنظرم رقابت بی حد و حصری که توی مدارس تیزهوشان و نمونه سر هیچ و پوچ ایجاد میشه دانش آموزان رو از رشد اجتماعی عقب میندازه و همچنین اونا رو فرسوده میکنه. امیدوارم ساز و کاری اتخاذ بشه که آموزش متناسب و درست هم در زمینه ی درسی و هم در زمینه ی پرورشی برای کلیه دانش آموزان فراهم بشه.

بهرام

جناب آقای نویسنده مطمئن هستم شما هم سهم یا بهره ای از مدارس تیزهوشان داری که اینطور حرف میزنی چون متن شما بجز استفاده از واژه های تهیج آمیز و تحلیل غیر علمی صرفا گزارشی بود از انگاره ذهنی خودتان .. چرا این موارد را هم متذکر نمیشوید که با جمع شدن سمپاد :
- بازار کاذب کتابهای کمک آموزشی از بین میرود
- موسسات آموزشی که پول چاپ میکردند تعطیل میشوند
- فقط پولدارها که توان خرید کتاب های گوناگون داشتند و توان فرستادن کودکانشان به کلاس بیرون را داشتند متضرر میشوند
- خروجی بی فایده سمپاد که موقع ورود به دانشگاه به درد جامعه نمیخورن فقط برای پز خودشون سمپادین
- فقط ۲ درصد جامعه ما تیزهوشن و لایق سمپاد بیشتر دانش آموزان بخاطر تمکن مالی تونستن وارد سمپاد بشن
- برادر من چرا الکی میگی سیل ورود به مدارس غیر انتفاعی بیشتر میشه ، آقا جان مدارس غیر انتفاعی ظرفیتش مشخصه هرسال همون مقدار دانش آموز میگیره که سالهای قبل میگرفت
اصلا میدونی خود تهران بحز ۴ تا مدرسه بقیه غیر انتفاعی ها به فلاکت نشستن
- سمپادی که بجز تربیت انسانهای تک بعدی عایدی برای جامعه نداره
- تا کی تکیه به معز ۴ نفر تیزهوش که منتظر باشبم اینا برای ما کاری کنن ، برادر من کشوری مثل ژاپن و چین بدون تکیه بر هوش یک نفر و با تلاش و کار طاقت فرسای جمعی شده اند اقتصاد برتر جهان ما باید مدیریتمونو درست کنیم نه اینکه ۴ نفر رو پروار کنیم
-نکته مهم و آخر اینکه این همه داد و فریاد سمپادی ها رو گوش کردین تا حالا؟ بنظرتون دارن چی رو مطالبه میکنن؟
من براتون میگم اینا دلشون برای خودشون میسوزه راحتی و امکاناتو از دستشون گرفتن متوجه بی فایده بودنشون شدن برای خودشون فریاد میزنن نه برای عدالت آموزشی نه برای اون بچه بی چیزی که توان خرید کتابهای رنگو وارنگ رو نداره بچه ای که توان ثبت نام تو فلان آزمون تستی رو نداره

آفرین و هزاران احسنت به این کار ویژه آموزش و پروش

ناشناس

با سلام، بند به عنوان دبیری که 15 سال در مدارس سمپاد تدریس داشته و فرزندش در همین مدارس درس خوانده و الان در دانشگاه شریف درس میخواند تصمیم وزیر موافقم، و آنرا به عدالت آموزشی نزدیکتر می دانم و حاضر نیستم فرزندان دیگرم را جزیره‌ای جدا از جامعه دانش آموزی بگذارم
چرا که با استعداد خویش قادر به اخذ نتایج فوق خواهند بود و علاوه بر اضطراب نوع دوستی و وطن دوستی را سرلوحه اهداف خویش قرار دهند و از توهم زندگی در آنطرف مرزها بدون دین به نظام آموزشی و خانواده و کشور خارج شوند

ناشناس
در پاسخ به یاشار

درود بر قلم و بیان شما
موسسات و ناشران سیاست گذار آموزش و پرورش شده اند,وای بر انها

فرشاد

سلام
پسر من سال اول ابتدايي غير انتفاعي ( دبستان خصوصي ) متعلق به يكي موسسه هاي مشهور است ، براي ثبت نام سال آينده قسمتي از هرينه سال آينده را نقدي را گرفته اند و تا قبل از شروع سال تحصيلي 1397بيش از 50% هزينه تحصيل را چك داده ام ( بي انصاف ها )
اگر هم اعترض نماييم مي گويند جايي ديگر اسمش را بنويسيد .

ناصر
در پاسخ به ناشناس

با سلام
بنده ضمن قدردانی از تلاش شما در مدارس تیزهوشان
استدعا می کنم شما همت کنید و در تمام مدارس این تلاش خاضعانه را بهکا ببرید تا همه دانش آموزان بتوانند با استعداد پرورش یابند.
آنچه محصول مدارس تیزهوشان است ماشین های تست زنی بدون دانش هستند تا تازه در دانشگاه شروع به یاد گرفتن کنند.
لطفا اصولزندگی و یادگیری به بچه ها یاد دهید نه تست زنی
ممنون- از دانشگاه تهران

محبوبه

با سلام
آقای مسولان تابناک از شما بعید است.
اتفاقا اگر در عمر 40 ساله آموزش و پرورش یک کار درست و حسابی شده باشد همین است. انشاالله بساط آموزش غیرانتفاعی هم برچیده می شود تا عدالت آموزشی برای همه فراهم گردد.
برادر عزیز من الان مدارس ابتدایی که باید محلی برای آموزش اصول زندگی اجتماعی باشند از سال اول محلی برای تست زنی و دکان داری موسسات و نشریات مبتکران، کلاغ سفید و سیاه و گاج و ... شده است که بهترین سالهای عمر بچه ها را که باید بچگی کنند دزدیده اند برای چه؟ برای مدارس خاص! چرا؟ تا جیب موسسات پر پول شود. اتفاقا این مدارس خاص باعث رواج بیشترین فاصله طبقاتی شده اند و به مدد تکنیکهای تست زنی دانش آموزان پولدار که توانایی استخدام شبه معلمان را برای تست زنی دارند به مدارس خاص می روند و آنهایی که واقعا استعداد دارند و منابع ندارند از همان کلاس ششم با انگ بی استعداد، استعداد کشی می شوند. این بلای ژن برتری پدر خانواده و بچه ها را در آورده است به نحوی که شبه معلمان تست زن برای کلاس ششم جلسه ای 700000 تا بیش از 1000000 تومان طلب می کنند و آنچه یاد می دهند کفی بر روی آب است.
فنلاند مدارس خاص دارد؟ اروپا مدارس خاص دارد؟ آمریکا مدارس خاص دارد؟
انشاالله با کمک مسوولین و همت آنها بساط تمام موسساتی که به خاطر پول زندگی بچه ها را تباه می کنند جمع شود.
من یک استاد دانشگاه هستم به کرات دیده ام که مثلا نخبگان پرورش یافته در این مدارس بسیار بیسواد و بی انگیزه بوده و فقط پوسته مطالب علمی را بلدند در حالیکه از نگارش یک نامه 3 سطری عاجزند. شما از مدارس خاص انتظار تربیت انسان های اندیشمند را نداشته باشید.
اگر باب میلتان بود چاپ کنید

ناشناس

الان که مدارس تیزهوشان ما مسئولیت خطیر نخبه پروری برای کشورهای امریکایی و غربی را به نحو احسن انجام میدهند جا دارد از انها تقدیر و تشکر هم به عمل اید.

ناشناس

وجود انواع مدارس در کشور ما واقعا نوبره، کجای دنیا ما انواع مدارس داریم. مگه دانشگاهه!
آفرین بر وزیر محترم. انشالا به زودی غیر انتفاعی ها هم حذف شوند

ناشناس

باسلام
تنها سه ماه مانده به امتحان تیزهوشان آقایان متوجه این همه اشکال درشیوه گزینش آن پیدا کرده اند تاحال کجا بودید وازهمه بدتراینکه روش جایگزین هم اعلام نشده . واقعا بااین همه مسئولین توانمند در وزارت اموزش وپرورش ماچه کنیم .

خدایی خدا غریبه

طبقه بندی کردن آموزش از اهداف انقلاب سال 57 که شاهزاده وفقیر بایستی در کنار هم باشند به دور است چه مدارس تیزهوشان ونمونه که با هزینه ی هنگفت در سر خانه به آنجا تزریق می شود وچه مدارس غیر انتفاعی که برای بچه سرمایه داروقشر متوسط استنوعی ظلم به طبقه مستضعف است .
در ضمن طبقه بندی کردن دانش آموزان خطری بسیار بزرگ را در آینده نه چندان دور به همراه دارد اگر چه الان نیز موجب شده که در مدارس دولتی دانش آموزان فقر استعداد وفقر مالی رامکتوب بر پیشانی خود بدانند و روز به روز مطالعه وتربیت در آنها با این بارور غلط بدتر وبدتر شود
برچیده باد مدارس نمونه دولتی وتیز هوشان وهیات امنایی و غیر انتفاعی انشاءالله

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.