روایت محرومانی که حتی درخواست عاجزانهشان شنیده نمیشود؛
جز فقر و محرومیت، کسی در خانه این خانواده هشت نفر را نزده است!
به رغم آنکه بیش از یک هفته از انتشار شرح حال این خانواده محروم در بسیاری از رسانهها و استمدادطلبی سرپرست خانواده از مسئولان گذشته، هنوز خبری خوشی از «آبموه» مخابره نشده است؛ گویی قرار نیست حتی دیده شدن حال و روز این خانواده برایشان اتفاق مثبتی به همراه داشته باشد.

خانوادهای هشت نفره که سرپرستی آن بر عهده مادر است و هفت فرزند یک تا چهارده ساله دیگر اعضایش را شکل میدهند؛ فرزندانی که بیماری سخت، یک شب از راه رسید و جان پدرشان را گرفت تا سختی هایشان مشدد شده و دستشان از همیشه کوتاه تر شود. بی وجود پدری که برادر و عمو نداشت و به این دلیل انگیزه داشت خانواده ای بزرگ برای خود بسازد که اعضایش پشتگرمی همدیگر باشند.
جمعی کوچک که ساکن تپهای در یکی از نقاط دورافتاده هستند؛ این منطقه در گذشته روستا بوده و مخروبه های باقی مانده از آن، چهره زشتی برایش رقم زده است؛ زشتی که اگر آب و دیگر امکانات فراهم بود، قابل چشم پوشی مینمود، ولی دریغ که این چنین نیست. کمبودهایی که برای تصور حال و روز این خانواده جوان و پرجمعیت، تأمل در آنها کافی به نظر میرسد.
{$sepehr_album_28174}
اقدامی از جنس تدارک خانه ای برای این خانواده در روستاهای مجاور و دارای سکنه یا حتی در بطن شهر سوق. کوچی که اگر پیشتر انجام شده بود، چه بسا سایه پدر از سر این 7 برادر و خواهر کم نشده بود و هرچند برای انجامش دیر شده، هرچه به تاخیر بیفتد، ممکن است نتایج غیرقابل جبران بیشتری به بار آورد؛ موضوعی که سرپرست این خانواده به خوبی به آن واقف است و از این روی، تنها یک درخواست از مسئولان مطرح میکند.
این مادر رنج کشیده تنها سرمایه زندگیاش را فرزندانش میخواند که دو تن از آنها (پسرهای اول و دوم خانواده) مجبورند به زودی برای ادامه تحصیل در مقطع راهنمایی مهاجرت کرده و او را دست تنهاتر از همیشه بگذارند. رنجی که تنها در یک صورت به این خانواده تحمیل نمیشود؛ اینکه مسئولان یا خیرین به یاری شان بشتابند و شرایط مهاجرت ایشان را فراهم آورند.
درخواستی که مادر عاجزانه مطرح میکند و از میهمانان سرزده اش میخواهد که آن را با مسئولان و خیرین در میان بگذارند تا هم فرزندانش به تحصیلاتشان ادامه دهند و هم مردمی که به دلیل فاصله طولانی و مسیر سخت روستا نمیتوانند کمک هایشان را به ایشان برسانند، در بزرگ کردن این فرزندان یاریگرش باشند. راهی که امیدوار است آینده پنج پسر و دو دختر سالم و با استعدادش را به شکل دیگری رقم زده و درخشانش نماید.
درخواستی که انتظار میرفت به سرعت مسئولان را به خود آورده و اجابت شود اما تا این لحظه این چنین نشده است. انگار نه انگار که اگر وجود انبوه نهادهای حمایتی تنها یک توجیه داشته باشد، رسیدگی به حال و روز این خانواده ها، قبل از انتشار شرح حالشان در رسانه ها و استمداد طلبی شان از مسئولان است، اما نه تنها این چنین نشده، که طرح این دست موضوعات در رسانه ها نیز گاه به رقم خوردن تصمیمات ضروری منجر نمیشود.
این را میشود از سکوت مسئولان، از فرماندار و بخشدار گرفته تا مدیران کمیته امداد شهر و شهرستان، به فاصله بیش از یک هفته از انتشار شرح حال این خانواده دریافت که معلوم نیست آیا شکسته خواهد شد یا خیر. سکوتی آزاردهنده که با انتشار روایت تلخ این خانواده هشت نفره، شکسته نشدنش ظالمانه جلوه خواهد کرد.
تابناک











تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تو همسایگی ما زنی است که همسرش مرده.یه دختر بچه داره .زن بیکاره وبه تازگی بیماری سرطان گرفته .بیچاره بعد از مردن زن اون بچه چه خواهد شد تو سایت دیوار یه خیری پیدا شد کمکشون کنه نیمه شب زنگ زده بود به زنه
و چه راحت سوار بر جهل مردم شدند و چه وعده دادند و چه شد
راست میگه باید واقعا یکم روی فرهنگ کار بشه ما این بچها را دعوت می کنیم به این دنیا ایا مسئول نیستیم
چرا به این بدبخت توهین می کنین راست میگه فقط رئیس جمهور باید کار کنه مگه اینا ادعا نداشتن بفرما یا علی راه بازه چرا الان خدمت بی مزد نمی کنن پس معلوم همش برای انتخابات بوده
اخر چرا هفت بچه مگه پروار بندیه .سوزش شلاقی که بیدارم کند بهتر از دست نوازشیست که خوابم کند
اینجوری که نمیشه. شاید هزار نفر برای این خانواده پول بفرستند و یک خانواده دیگر هیچی گیرش نیاید. باید مانند کشورهای غربی عمل کرد.
چرا آموزش ندیدند که دارای این همه فرزند نشوند؟
والله آدم نمی دونه چی بگه!
از فقر فرهنگی روستاها....
از چی؟ از کی؟
تابناک عزیز حداقل یک شماره حسابی اعلام می کردی تا هر کسی به اندازه ای که توان داره کمک کنه.
خدا را شکر پدره مرد وگر نه الان ده تا بیستا بودن بعد بگید جمعیت کمه
سلام اگه شماره حسابی هست اعلام کنید تا کمک کنیم وگرنه چند صبا صبر کنن اقای روحانی گفته تو این دولت فقرو ریشه کن میکنه . . . الی برکت الله
این بچه های مظلوم که گناهی ندارند.هموطن ما هستند انسانند و کمک به اونها واجب.لطفا شماره حساب بده تابناک عزیز.
واقعا از اطلاع رسانی تابناک کمال تشکر را دارم.
مرگ برآمریکا
يارانه شان را برقرار كنيد. ماهانه 7*45 به حسابشان خودبخود واريز ميشهو تازه گفتند كه اقشار محروم رو سه برابر مي كنند. پس 3*7*45 هر ماه بايد براشون واريز بشه. در اون صورت هزينه هاي زندگي در روستا رو مي تونند پوشش بدهند.
اونجا مناطقی هستند که به صورت قبیله ای هنوزم اداره می شوند ...و شما حتی جرئت نمی کنی بگی جا به جا شوید
خود پیامبر همگفته روستا نشینی آدم را فقیر می کند ...منظورش فقر فرهنگی است .
از این قبیل خانواده ها بسیارند و چه بسا شرمشان میشود به کمیته مراجعه نمایند.
دولت میبایست در فرمانداریها - بخشداریها - دهداریها عوامل مسئولی را پیش بینی نماید تا چنین خانواده هائی را ملموس و غیر ملموس شناسائی کنند. و موردی مشکلات آنها را مرتفع کنند این مشکلات با برنامه های کوتاه مدت و بلند مدت حل شدنی نیست . باید موردی شناسائی و حل شوند. .
تابناک محترم : با توجه به تجاربتان بحث حل مشکلات موردی مردم را در ادارات و در این قبیل مسائل اجتماعی که خود میتواند یک برنامه خاص و مهم باشد را رسانه ای کنید .
مشکل مردم در حال حاضر مشکلات موردی است .
اخیرا یک بانک به یک بنده خدا وام کالا داده است . در ترفند جدیدشان این وام را از همان بدو واریز قسط بندی نمیکنند تا یکی دو ماه و سه ماه بعد .
بعدا به وام گیرنده میگویند چون دو ماه بعد قسط بندی شده باید برای یک وام 20 ملیونی میبایست 350 هزار تومان علاوه بر سود قبلی بدهید . این مشکل موردی را چه کسی و کجا باید حل نماید.
اینجا یه جوانه که اسکیزوفرنی داره خانواده ش زیربارش نمیرن. چندساله توی کوچه ها آواره س. الان دیگه مثل قیل سیاه شده از کثیفی. دوبار به بهزیستی زنگ زدم به بخش اعصاب و روان زنگ زدم برای مسجد نامه نوشتم که به داد این جوان بدبخت برسین. ولی هیچ کس هیچ کاری نکرد.
اون حتی مثل معتادا توان آشغال گردی هم نداره که بتونه پولی بدست بیاره. اصلا نمیفهمه پول چیه.
یعنی دیگه نمیدونم چیکار کنم به کی و کجا مراجعه کنم
عزیزم شما به اورزانس اجتماعی زنگ بزنید یا خودتون استین همت بالا بزنید و این بنده خدا را به یک مرکز درمانی بیماران روانی ببرید
مهم نیست
اون سازمانهایی که مد نظر شماست یا غیرت کافی ندارن یا امکانات و بودجه کافی بهشون نمیرسه
آقای پروفسور شما ببخشید مان از طرف ایشان از شما معذرت میخواهم حالا اگر نمیخواهید کمک کنید بفرمایید زحمت را کم کنید و اگر میخواهید کمک کنید ساکت شوید و کمک کنید
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.