چرا ستایش با وجود کیفیت پایین، پرمخاطب ترین سریال تلویزیون است؟ / آیا میتوان برای ستایش مابهازای بیرون گرفت؟
خوشمان بیاید یا نیاید، تیراژ کتابهای این نویسنده داستانهای عامه پسند دهها برابر شاعران معتبر و نویسندگان مطرح ادبیات جهان بود و اغلب ادبیات مفاخر جهان نسبت به نوشتههای رحیمی، مخاطب کمتری داشتهاند. درباره سریال ستایش نیز وضعیت مشابهی است و لزوماً بحث کیفی مبنای سنجش دقیقی نیست...

سریال «ستایش 3» با وجود آنکه همچون دو فصل پیشین کیفیت بالایی ندارد، پرمخاطبترین سریال تلویزیون شده است؛ اما چه ویژگی در داستان و فرم باعث شده این سریال بتواند به این موقعیت دست یابد؟ در عین حال آیا میتوان بدون تبعات برای شخصیت «ستایش» در این سریال مابهازای بیرون در نظر گرفت و تصور کرد با این کار در حال فرهنگسازی در سطح افکارعمومی هستیم؟
به گزارش «تابناک»؛ مجموعه تلویزیونی «ستایش» به نویسندگی سعید مطابی و کارگردان سعید سلطانی، بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. فیلم روایت دختری به نام ستایش است که برای نجات برادرش به عنوان سرباز فراری در دوران جنگ، به دوست برادرش متوسل میشود. دوست برادر ستایش، عاشق ستایش میشود و با هم ازدواج میکنند و این آغاز جدایی دوست برادر ستایش از خانواده و پدرش «حشمت فردوس» میشود، تا اینکه فرزند حشمت فردو میمیرد و تقابل مستقیم ستایش و حشمت آغاز میشود؛ تقابلی که در فصل سوم رفع میشود.

پخش سری نخست این سریال از جمعه، دوازدهم آذر ماه 89 آغاز شد و در ششم آبان 90 به پایان رسید و در پی جذب وسیع مخاطبان فصل نخست این سریال، پیرنگ داستانی فصل دوم سریال بنا نهاده شد و تولید سریال به سرعت پیش رفت تا پس از پخش 44 قسمت از این مجموعه، پخش سری دوم این مجموعه از جمعه 27 دی 92 آغاز شد. این مجموعه تلویزیونی در فصل نخست با نقدهایی همراه بود، ولی به واسطه جذب مخاطب قابل توجه، فصل دوم آن نیز به ترتیب مورد اشاره ساخته شد که با نقدها و حتی تمسخرهای گستردهای همراه بود.
سطح کیفی فصل دوم سریال از هر نظر پایین بود؛ اما به هر حال مدیران صداوسیما تصمیم گرفتند فصل سوم را نیز بسازند و این فصل با بازی داریوش ارجمند، نرگس محمدی، مهدی سلوکی، سیما تیرانداز، سعید پیردوست، فریبا نادری و... از جمعه 22 شهریور 98 روی آنتن شبکه سوم سیما رفت؛ فصلی که کیفیتش تفاوت محسوسی با فصل دوم ندارد و همان نقدها به این فصل نیز وارد است، ولی به پرمخاطب ترین سریال تلویزیون در این ایام تبدیل و همین فضا باعث شده چنین پرسشی مطرح شود که چرا «ستایش» با وجود کیفیت پایین، پرمخاطب ترین سریال تلویزیون است؟

سریال ستایش به لحاظ فرمی، حکم یک «داستان عامه پسند | Pulp Fiction» را دارد. این تعبیر به داستانهایی گفته میشود که در محیطهایی چون تاکسی خوانده میشود و خواننده پس از پایان داستان و پیاده شدن از تاکسی، ممکن است آن را به سطل زباله بیندازد؛ داستانهایی که درک آن به تمرکز و قدرت تحلیل بالایی نیاز ندارد و تأثیر عمیقی بر باور و جهتگیریهای خوانندگانش نمیگذارد؛ اما فرصت خوبی برای وقت گذاری با ادبیات ساده و روایتی سرگرم کننده است.
اگر قرار باشد معادل داستانی چنین سریالی را در نظر بگیریم، میتوانیم به مجموعه داستانهای فهیمه رحیمی اشاره کنیم؛ آثار اتوبوس، عشق و خرافات، كوچه باغ يادها، برجى در مه، خلوت شبهاى تنهايى، روزهاى سرد برفى، خيال تو، عاليه، رز كبود، شيدايى، بانوى جنگل، حرم دل، آريانا، پنجره، بازگشت به خوشبختى، تاوان عشق، پاييز را فراموش كن، ماندانا، زخمخوردگان تقدير، هنگامه، ابليس كوچك، اشک ستاره و... که برخی آنها را با عاریت گرفتن از واژه «فیلمفارسی»، «رمانفارسی» خطاب میکردند.

خوشمان بیاید یا نیاید، تیراژ کتابهای این نویسنده داستانهای عامه پسند دهها برابر شاعران معتبر و نویسندگان مطرح ادبیات جهان بود و اغلب ادبیات مفاخر جهان نسبت به نوشتههای رحیمی، مخاطب کمتری داشتهاند. درباره سریال ستایش نیز وضعیت مشابهی است و لزوماً بحث کیفی مبنای سنجش دقیقی نیست، بلکه فرم و ادبیات ساده آن به اندازه کافی کار میکند. موضوع دیگر که باعث افزایش چنین آثاری میشود، سریالی بودنِ آنهاست. در واقع با آغاز هر فصل، سریال به صورت بالقوه طیفی از مخاطبان همراه خود دارد که میتواند از آنها بکاهد یا به آنها بیفزاید.
در خط داستانی فصل سوم نیز قرابت دو سوی داستان یعنی حشمت فردوس در مقام آنتاگونیست با ستایش به عنوان پروتاگونیست، کنجکاوی تازهای برای مخاطب داستانهای عامه پسند به وجود آورده تا تماشاگر اتفاقات تازه این سریال باشد. همین وحدت به جای دوئل دو شخصیت اصلی داستان باعث شده جذابیت تازهای به وجود آید و در دورانی که شبکههای تلویزیون برنامههای قدرتمندی ندارد، «ستایش» حکم «مرد یک چشم در شهر کورها» را داشته باشد که در مقام پادشاهی مینشیند! در این میان، آنچه قابل تأمل است و باید گریزی به آن زد، تلاش برای خلق مابهازای بیرونی برای شخصیتهای این سریال از جمله فیلم «ستایش» در فضای عمومی است، چون شاید این کار برخلاف خودش عمل کند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
یه حرف جدید بزنید...اینو که مخاطب نداره که حافظ شیرازی هم میدونه...مثل اونایی که تا حرف ماشبن میشه میان میگن پراید بهتره...دیگه شوره یه چیزو در نیارید
سه میلیون بیننده رسانه ملی در مقابل چهل میلیون بیننده ماهواره رقم قابل توجهی نیست
خودتان را زیاد تحویل نگیرید
از گاندو بهتره
چون مردم ما عوام هستند
جذابیت این سریال در بازی و متن شخصیت فردوس است .... فقط
كجاش كيفيتش پايينه
ميبينيم لذت ميبريم
به عنوان عضو کوچک نظام سلامت که هر سه فصل این سریال را از اول دنبال کرده ام اون هم صرفا به خاطر داستان فیلم و این مساله که آخرش کارگردان میخاد ته داستان را چه جوری ببنده!؟
این سریال کل معلومات علمی ما را از سکته و بیماری مغز و اعصاب را به هم ریخته!؟
کاش نویسنده و کارگردان یه سری میزن به قسمتهای قبلی فیلم و یه توضیح مناسبی بدن
آخه این چه جور سکته ای است که طرف همه کاری میکنه جز حرف زدن و راه رفتن
البته خود فیلم قبلا گفته که خانم صابر سکته کرده
تازه در قسمت دیشب فیلم هم اون دکتره روی چه حسابی گفت که من مشکل مغزی در این زن نمی بینم و خودش نمیخاد حرف بزنه!؟
مگه میشه مگه داریم
اینها ملت را چی فرض کرده ان؟
این ریتم کند فیلم که داره کم کم اعصاب خورد کن میشه معلومه که فقط میخان کش بدن و حرفی برای گفتن ندارن
و هزار حرف و حدیث دیگه
فقط کارگردان محترم و یا تهیه کننده عزیز باز نگه اینها را ولش کنید و فیلم را نگاه کنید
اين سريال ضعيفي است و من فصل سوم را نگاه نمي كنم چون در اين فصل محتوا و بينده ها مهم نيست فقط كارگردان بفكر كش دادن داستان است تا دقايق را پر كند و پولش را بگيرد من سریال كره اي زنده یا مرده را ديدم واقعا لذت بردم اي كاش دوباره مثل قديم سريال هايي ساخته شود كه براي بينده ها احترام قائل شوند.
آمار ی حرف بزنید کی این فیلم را نگاه می کند؟
واقعا چرت ترین اثار تلوزیونی در ایران ساخته میشه حیف پول
بازیگران در حد 0 کارگردانی 0 فیلمنامه -10 طراحی صحنه و لباس -100 اصلا نمیدونم چرا واقعا انقدر سطح سلیقه بیننده اومده پایین
خودتون روتون میشه جایی اینارو نشون بدین ؟
یکی سریال میسازه مثل عطاران هنوزم بیننده داره یکی هم میسازه مثل این آبدوغ خیار که ارزش هنری نداره جز اینکه فقط پولو خرج کنن بره
وجود اقاي ارجمند باعث ميشود كه سريال بينده داشته باشد ، مطمئن باشيد كه اگر ارجمند از سريال حذف شود بينده انچناني نخواهد داشت
بالاخره یه نقد نسبتا خوب از تابناک.
ولی همانطور که گفتید در شهر کور ها یک چشم پادشاست.
و صد البته متاسفانه، نبود محتوای خوب سلیقه مردم رو تنزل میده همیشه وگرنه مردم ما همیشه هوشمند و راحت خوب و بد رو تشخیص میدن.
سلام كي گفته اين سريال كيفيتش پايينه؟
اين سريال پر از نكات آموزنده و ديالوگ هاي زيباست ؛ بازيگر بسيار بسيار ارزنده اي همچون داريوش ارجمند زيبايي اين سريال را دو چندان كرده ؛ اينكه شما با يك تيتر اين چنيني به اين سريال بتازيد خود توهين به شعور مخاطب است.
آفرين به نويسنده باسواد و كارگردان چيره دستش.
خوشحالم که سالهاست صدا و سیما را تماشا نمی کنم و از شبکه های مفید ماهواره ای در هر زمینه ای استفاده می کنم.
فقط و فقط به خاطر کرکتر و شخصیت جالب و نایاب حشمت فردوس میشینم پای این سریال ، جملات و دیالوگ حشمت فردوس و علاقه مردم به این شخصیت مجازی نشاندهنده عطش مردم برای نوعی جدید از فیلم فارسی است ، کارگردانی که باهوش باشه این خطو میگیره میره جلو و کارگردانهایی که موج سوارند قطعا این سبک رو به ابتذال خواهند کشاند
برو بابا!
کیفیت تصویر و فیلمبرداری و ... بسیار پائین است کیفیت بازی پائینتر و در کل سریال بسیار بدیست نسبت به ستایش 1
ما انسان ها شاید در ظاهر دنبال چیز دیگری باشیم و تنوع طلب باشیم ولی در آخر به اصل خودمان برمیگردیم و خواسته و ناخواسته از هر چیزی که با فرهنگ مادریمان شباهت داشته باشد خوشمان میاید و این سریال بسیار به فرهنگمان شبیه است و اصالت دارد ... در ضمن نقش حشمت فردوس به بازیگری هنرمند توانا و بااخلاق آقای داریوش ارجمند بسیار باعث زیبایی این سریال است ....
به سادگی هم نجابت و اخلاق و وفاداری دارد در نقش ستایش و هم قدرت و پدر سالاری در نقش حشمت و هم ادبیات و ضرب المثل های اصیل ایرانی از زبان حشمت و هم بی عدالتی و ظلم که با مجازات شدنشان دل بیننده شاد شود ....
خلاصه سریال باارزشیه تا اینجا و انشالله تا آخر
تنها دلیل پر مخاطب بودن بازی داریوش ارجمند است. مثل بازی علی نصیریان در سریال خانگی شهرزاد ۱ که بسیار پر ببیننده شد و با حذف نصیریان فصل بعد چندان زیبا از کار در نیومد.
بازی قهرمان گونه داریدش ارجمند برای مردم جالب و زیباست. مردم همیشه قهرمان های فیلم و سریال ها را دوست داشته اند و این گونه شخصیت ها برایشان پر مخاطب بوده است. مثل قیصر، جومونگ،جمشید هاشم پور و...
من هر سه ستایش رو دیدم و هر سه رو فقط به خاطر بازی زیبای استاد ارجمند دیدم.
حس خوبی از مرام و اخلاق قدیمی ها به آدم میده.زمانی که اخلاق وجود داشت.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.