بین الملل

ایران می‌تواند تشکیل «صندوق چندجانبه امنیت دریایی و حفاظت زیست‌محیطی هرمز» را تحت نظارت سازمان ملل یا سازمان بین‌المللی دریانوردی پیشنهاد کند.

مخالفان ایرانی که خواستار مداخله نظامی آمریکا و اسرائیل علیه نظام کنونی هستند و روی ضعف آن شرط بندی کرده‌اند، به نظر می‌رسد وضعیت را اشتباه خوانده‌اند.

یک ارزیابی محرمانه سازمان سیا نشان می‌دهد که متحدان واشنگتن در منطقه خلیج فارس درباره میزان حمایت نظامی از ایالات متحده در تنگه هرمز دچار اختلاف نظر هستند.

اعراب خلیج فارس خود با ایران وارد معامله شوند، نه اینکه منتظر واشنگتن باشند تا این کار را برای آنها انجام دهد.

ایران اعلام کرده متعاقب دریافت مجموعه‌ای از پیشنهادات، نقطه نظرات خود را به طرف آمریکایی منعکس کرده است.

دکتر کرمی معتقد است: چنانچه برخی بازیگران منطقه‌ای در معادلات جدید مورد توجه کافی قرار نگیرند، احتمال آن وجود دارد که ایران در نظم اقتصادی‌محورِ در حال شکل‌گیری با نوعی حاشیه‌نشینی مواجه شود.

در معماری امنیتی در حال ظهور خاورمیانه، یک اردوگاه حول محور اسرائیل و امارات متمرکز است و احتمالاً بحرین و شاید کویت را در میان دولت‌هایی که مایل به پذیرش اسرائیل به عنوان شریک امنیتی هستند، شامل می‌شود.

اعراب خلیج فارس با انتخاب‌های فوری سیاستی رو‌به‌رو هستند مبنی بر اینکه چگونه نظم را در فضایی منطقه‌ای بازگردانند که در نتیجه جنگ ایران، به شدت تغییر کرده است – به سمت بدتر شدن.

این نقش دوگانه، بیانگر نفوذ رو به رشد پاکستان به عنوان هم یک قطب تجاری عملی و هم یک نیروی متوازن‌کننده در منطقه‌ای است که روز به روز ناآرام‌تر می‌شود.

عربستان پیشنهاد «عدم تجاوز» خود را بر اساس پیمان هلسینکی ۱۹۷۵ طراحی کرده که هدف آن کاهش تنش‌ها میان آمریکا، اروپا و اتحاد جماهیر شوروی بود.

با توجه به اینکه نخبگان سیاسی اسرائیل به تدریج به ترکیه همان نگاهی را دارند که روزگاری به ایران داشتند، آیا رقابت آنکارا و تل آویو می‌تواند به گسل جدید خاورمیانه تبدیل شود؟

تأسیسات هسته‌ای شناخته شده ایران در زیر آوار است. اما ابهام زیادی در مورد این که آیا ممکن است تأسیسات دیگری مرتبط با غنی‌سازی داشته باشد، وجود دارد.

آخرین پیشنهاد ایران به آمریکا با اعلام دونالد ترامپ رئیس جمهور این کشور رد شده است.

تحلیلگران می‌گویند مسکو ممکن است در این روز‌های پرآشوب یک «شریان حیاتی» به ایران ارائه دهد، اما مسائل لجستیکی و هزینه‌های مسیر‌های تجاری جدید، انگیزه کمی برای بلندمدت ایجاد خواهند کرد.

پس از آنکه مذاکرات میان ایالات متحده و ایران با میانجیگری عمان به یک درگیری منطقه‌ای بزرگ انجامید، پاکستان پرچمدار نقش میانجیگری شده و به برقراری آتش بس کمک کرده است، اما آیا این کشور می‌تواند در میانجیگری برای دستیابی به توافق صلح پایدار موفق باشد؟

خروج امارات متحده عربی از اوپک را باید کمتر یک تصمیم انرژی دانست و بیشتر یک حکم تلقی کرد.