فرهنگی

گفتم درست است ولی من وطن‌فروش نیستم! اشتباه آمدی! گفت «شوخی نداریم ها!» بعد شروع کرد فحش‌دادن به امام (ره). من هم به صدام فحش دادم. محمد هفت‌تیر کشید و گفت «فکر کردی این‌جا کجاست؟» گفتم کراچی! گفت «یک‌بار دیگر (به صدام) فحش بدهی می‌زنم!» گفتم «حیف ایرانی که تو باشی! این کناری‌ات یک عراقی است. ولی تو که ایرانی هستی، واقعا وطن‌فروشی!»

در مورد قرارداد 1919 انگلستان با ایران، نکته تاریخی جالبی وجود دارد و آن، حضور فعال گروهی از مخالفان قرارداد است که حسن نیت‌شان مورد تردید جدی است. به‌عنوان مثال اردشیر ریپورتر رئیس وقت شبکه اطلاعاتی حکومت هند در بریتانیا در ایران، یکی از سرسخت‌ترین مخالفان قرارداد بود و همه‌جا علیه آن سخن می‌گفت و به تحریک مردم علیه دولت وثوق‌الدوله مشغول بود.

اما اصلی‌ترین پروژه‌ای که این گروه در آن  فعالیت می‌کند، حضور در مناطق جنگ‌زده و کشورهایی است که در معرض بیماری‌های مختلف قرار می‌گیرند. با وجود اهمیت این سازمان‌ها، فعالیت آنان اغلب پروژه‌محور است؛ به این معنی که پس از وقوع حادثه وارد منطقه شده و پس از پایان مرحله مشخصی از بازسازی، مأموریت آنها به اتمام می‌رسد.

فراتر از همه این مسائل، پرسشی عمیق‌تر نیز وجود دارد. اگر نسل آینده بخش مهمی از ارتباطات خود را با سامانه‌های غیرانسانی تجربه کند، چه بر سر فضیلت‌هایی مانند همدلی، شفقت، مسئولیت‌پذیری و نوع‌دوستی خواهد آمد؟ این فضیلت‌ها در دل رابطه میان انسان‌ها شکل می‌گیرند. کودک زمانی معنای همدلی را درک می‌کند که رنج دیگری را احساس کند.

در ادامه، منصبِ نقابت طالبیان (سرپرستی اولاد ابی طالب و علویان) به او پیشنهاد شد که باز هم مورد قبول سید قرار نگرفت. در اواخر خلافت عباسیان، مرحوم سید بن طاووس از خلیفه اجازه گرفت برای زیارت مزار امام هشتم(ع) به خراسان رود که خلیفه از او خواست، به عنوان فرستاده نزد حاکمان مغول رود که سید چنین عذر خواست ...

یکی از بحث‌های مهم آمریکایی‌ها در آن‌دوران درباره ایران، طبق روایت هارولد ساندرز، این بود که کدام نخست‌وزیر در دولت ایران می‌تواند آلت دست بهتری در راستای تلاش‌های شاه برای ساخت پایگاه سیاسی‌ای که محتاجش بود، باشد!

ابتدای کار سریال‌سازی پلتفرم‌ها این‌طور نبود و رفته رفته دستمزدها رشد پیدا کردند. مساله این است که نظارت روی محتوای پلتفرم‌ها کمتر است و تصاویرشان هم زرق و برق دارد. بازیگرهای آنچنانی هم می‌آورند و کارشان دیده می‌شود.

علامه امینی پس از شنیدن این ابیات از حال رفته و به زمین خورد. نقل کرده‌اند علامه پس از آن‌ماجرا گفت: این‌شخص (حاج‌حسن جهازچی) از سر تا پا مملو از ولایت است.

سوالی که برای مخاطب این‌اثر نمایشی پیش می‌آید این است که آیا مرگ یک ظالم می‌تواند مرهمی بر زخم مظلومان باشد؟

رصد متون منتشرشده در مجموعه‌ای از مهم‌ترین اندیشکده‌های آمریکایی نشان می‌دهد که ایران در اغلب این متون نه به‌مثابه یک بازیگر تاریخی و اجتماعی پیچیده، بلکه عمدتاً به‌عنوان یک مسئله دائمی امنیتی بازنمایی می‌شود. محورهای اصلی این بازنمایی نیز معمولاً بر موضوعاتی چون تهدید هسته‌ای، نفوذ منطقه‌ای، حمایت از نیروهای نیابتی، بی‌ثبات‌سازی منطقه، اختلال در انرژی، جنگ نامتقارن، تهدید سایبری و مقابله با نظم بین‌المللی استوار است.

واحد، یکی از سبک‌های سینه‌زنی است که به‌عنوان میراثی از عزاداری سنتی و قدیمی به امروز رسیده و پیش از آن‌که میاندار هیات، نوای مظلوم را بخوند، توسط مداح هیات خوانده می‌شود. بعد از واحد بود که نوای مظلوم خوانده می‌شد و بعد از سینه‌زنی سنگین (واحد نوس) با شعر «بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا»، میاندار هیات، دودمه را می‌خواند.

در یک‌جلسه بحثی می‌شود، آقای احمدی‌نژاد سه‌بار می‌گوید همه بدانند ما از یک‌آقا دستور می‌گیریم. ظاهرا آقای صفارهرندی یا آقای اژه‌ای می‌گوید خب بگویید که آن‌آقا مقام معظم رهبری است. که ایشان جواب نمی‌دهد جلسه را ترک می‌کند و اداره جلسه را به آقای مشایی می‌سپارد.

این دَم سینه‌زنی دودمه‌ای است که حاج‌محمود کریمی شب اول محرم سال ۱۳۸۹ خواند.

به مقتضای همین‌حکمت عالیه الهی است که خداوند احیای اسلام و انسانیت و ارزش‌های والای آن را، نتیجه بی‌رحمانه‌ترین و وقیحانه‌ترین جنایت یزید و یزیدیان به حسین (ع) و حسینیان قرار می‌دهد.

ژابوتینسکی نخستين يهودی صهیونیستی بود که با اطلاع برخی دولتمردان انگلیسی به‌طور قاچاق اسلحه وارد فلسطین کرد و در حواث موسم النبی موسی در آوریل ۱۹۲۰ به‌طو علنی از این سلاح‌ها استفاده کرد. به همین‌دلیل حکومت انگلیسی فلسطین، محاکمه‌اش کرد. در جریان محاکمه هم قاضیان نظامی انگلیسی را به ریشخند گرفت و می‌گفت هر حکمی که میخواهید صادر کنید چون به‌زودی لغو می‌شود و همین‌اتفاق هم افتاد.

یکی از افسران وقت اسرائیلی در خاطراتش از آن‌روزها گفته با پشتیبانی شارون، چه‌ اعمال وحشیانه‌ای انجام می‌داده است؛ عملیات‌هایی که صرفاً برای کشتن بودند: «کِی رسم بوده ما بمب روی الاغ بذاریم و بفرستیمش توی بازار بین مردم منفجر بشه؟»