فرهنگی

هر فیلم سینمایی نظامی که مربوط به ارتش آمریکا باشد باید برای ساخت، شرایطی داشته باشد؛ اول از همه این‌که ۵ نسخه از فیلمنامه‌اش به پنتاگون ارسال و تایید شود. در صورت تایید و کلیدخوردن فیلمبرداری، نماینده‌ای از پنتاگون سر صحنه فیلمبرداری اعزام می‌شود تا از انجام تعهدات کارگردان به فیلمنامه‌ تاییدشده مطمئن شود. وقتی هم فیلم ساخته شد، ابتدا در پنتاگون نمایش داده می‌شود و در صورت تایید، اکران عمومی می‌شود.

نکته جالب تاریخی درباره مدرسه علوم سیاسی، این است که برجسته‌ترین مهره‌های انگلیس و آمریکا بین رجال و دولتمردان ایرانی، شاگردان همین‌مدرسه بودند و در رژیم پهلوی به کارگزاران درجه یک سیاسی و فرهنگی ایران تبدیل شدند.

خیر بزرگ و شکوفایی علم و حکمتی که از آن صحبت می‌شود، در کلام دادستان دادگاه خدا، شاید آمدن مسیحا باشد؛ شاید هم بازگشت به اسرائیل! که مخاطب هشیار می‌داند گزینه دوم بوده است! به این‌ترتیب و با این‌رویکرد زیرکانه فیلمنامه‌نویس، شخصیت مترجم مزامیر (دادستان دادگاه) خطاب به مرد سازنده دستکش می‌گوید: «این (بازگشت به اسرائیل) دلیل این بود که مادر خوب تو قربانی شد!»

گفتم درست است ولی من وطن‌فروش نیستم! اشتباه آمدی! گفت «شوخی نداریم ها!» بعد شروع کرد فحش‌دادن به امام (ره). من هم به صدام فحش دادم. محمد هفت‌تیر کشید و گفت «فکر کردی این‌جا کجاست؟» گفتم کراچی! گفت «یک‌بار دیگر (به صدام) فحش بدهی می‌زنم!» گفتم «حیف ایرانی که تو باشی! این کناری‌ات یک عراقی است. ولی تو که ایرانی هستی، واقعا وطن‌فروشی!»

بازسازی واقعی، فقط به معنای ترمیم خیابان‌ها و زیرساخت‌ها نیست؛ بلکه به معنای بازگرداندن احساس امنیت، تعلق و امید به نسل آینده است. در این مسیر، خانواده‌ها نقش بنیادینی دارند. کودکان بیش از هر چیز، امید را از رفتار و گفتار بزرگ‌ترها می‌آموزند. اگر خانه به فضایی سرشار از اضطراب دائمی تبدیل شود، کودک نیز جهان را تاریک خواهد دید.

ابو حارثه پاسخ داد برای آنکه به خدا سوگند او همان پیغمبری است که ما چشم به راه آمدن او هستیم. وی با تعجب گفت پس چرا پیروی‌اش نمی‌کنی؟ ابو حارثه گفت: این مقام و منصبی که این مردم به ما داده اند مانع از آن است که من پیرو او گردم و تازه اگر من هم پیرو او شوم اینان از من پیروی نمی کنند و سرانجام هم وقتی به مدینه آمد به دست پیغمبر اسلام مسلمان شد.

وجود شیعیان در اسرائیل رخنه و نفوذ به آن است و نباید فراموش کرد که به جز وجود تاریخی شیعیان در سرزمین تاریخی فلسطین، انتشار تشیع در اسرائیل به چالش وخیم و بحرانی میان اسرائیل و حزب الله و پیروزی چند باره این حزب در مواجهه با اسرائیل باز می گردد. این مساله باعث شده جوانان عرب درون سرزمین فلسطین و مخصوصاً مناطق معروف به عرب های 48 نگاه بسیار مثبتی به مذهب تشیع پیدا کنند.

ریچارد نیکسون با وعده پایان دادن به جنگ بیهوده در ویتنام، توانست به کاخ سفید راه یافته و جانسون که به رییس جمهوری منفور در تاریخ این کشور تبدیل گردید، ۴ سال پس از پایان ریاست جمهوری اش در ژانویه ۱۹۷۲ بر اثر سکته قلبی با جهان خداحافظی کرد.

«ویدیوهای احساس‌برانگیز»! عبارتی آشنا! چیزی که کارشناسان رسانه و منتقدان اتفاقات اجتماعی در ایران، پیش‌تر اشاره کرده بودند اینترنشنال با گزارش‌هایش در تلویزیون ماهواره‌ای و حساب کاربری اینستاگرامش و همچنین کانال‌هایش در فضای مجازی، احساسات جوانان را تحریک کرده و آن‌ها را به خیابان‌های ایران می‌کشاند

مورد بعدی از دنیای سلبریتی‌ها، صدف طاهریان بازیگر سابق تلویزیون است که چندسال پیش برای رسیدن به آن بهشت موعود و آزادی موهوم که شبکه‌های ماهواره‌ای صهیونیستی تبلیغ می‌کنند، تن به مهاجرت و تن‌نمایی کرد؛ طوری‌که صدای اهالی فرهنگ و پژوهش مثل خسرو معتضد تاریخ‌پژوه و محقق را هم درآورد.

مشخص است که رسانه‌ها و بلندگوهای اسرائیلی بخواهند با گزارش‌ها و دروغ‌های خود، دستاوردها را شکست و مقاومت را بدبختی و قحطی و نکبت جا بزنند. اما حقیقتی هم که درباره ما ایرانی‌ها وجود دارد، این است که به‌خاطر وفور نعمت مقاومت و این‌ویژگی اخلاقی‌مان که هیچ‌وقت مقابل عنصر زورگو سر خم نمی‌کنیم، دستاوردهایمان را دست کم می‌گیریم و منتظر دستاوردهای بزرگ‌تر هستیم.

این‌بدرفتاری ها برای بار سوم نیز صورت گرفت که در آن به من گفتند تو با حزب ساف هستی. با فرد دیگری نیز که در اتاق بود رفتاری مشابه داشتند. سپس هر دو احضار شدیم: یک سرباز گردن ما را گرفت و سرهای ما را محکم به هم کوبید.

فیلم فریادهای سرباز و جلاد اسرائیلی را که از ته حنجره فریاد می‌زند «نمی‌فهمید چگونه این‌که با دردی زندگی کنید که هرگز پایان ندارد.» حتما ببینید!

البته یادمان نرود که استر پیش از آن‌که آوارگی‌اش در جنگل تمام شود، باید به جنازه مادرش و دیگر یهودیان تیرباران‌شده و پیکرهای بی‌جان رقت‌انگیزشان که توسط آلمانی‌ها غارت شده‌اند، بربخورد تا کپسول غضب و انتقام‌گیری یهودی باز هم پر و پرتر شود.

همسر ابولهب سنگ به دست، خودش را به رسول خدا رساند تا به آن حضرت پرتاب کند. ابوبکر که همراه رسول خدا بود، این‌خبر را به حضرت داد، ولی حضرت فرمود «او مرا نخواهد دید.» همسر ابولهب از ابوبکر پرسید رفیقت کجاست؟ گفت هرجا خدا بخواهد. گفت دنبال او آمده‌ام و اگر ببینمش به خاطر آنچه در نکوهش من گفته، با این سنگ او را خواهم زد.

در طول مدت صرف صبحانه، پیرمرد مدام حواسش به جناب صیاد بود و ایشان را می‌پایید؛ طوری که وقتی سفره جمع شد، صیاد به او گفت: «پدرجان، چه شده؟ سوالی داری؟ چیزی می‌خواهی؟»