فرهنگی

جشنواره ونیز به عنوان قدیمی ترین جشنواره با این سبک، از دهه نخست قرن بیستم در کاخ‌های تاریخی ایتالیا نظیر قصر دوک ونیز برگزار شده است. کاخ جشنواره و کنگره کن، هر ساله میزبان جشنواره کن است و در اکران کاخ همه طیف‌ها از خبرنگار و سینماگر تا مدعوین دبیر جشنواره کن حضور دارند. جشنواره فیلم برلین در کاخ موزه هنری مارتین گروپیوس بائو برگزار می‌شود و اساساً محوریت این رویداد همین کاخ موزه است.

امام رضا (ع) می‌فرماید: پنج صفت است که در هر کس نباشد امید چیزی از دنیا و آخرت به او نداشته باشید: ۱-کسی که در نهادش اعتماد نبینی ۲-کسی که در سرشتش کرم نیابی ۳-کسی که در آفرینشش استواری نبینی ۴-کسی که در نفسش نجابت نیابی ۵-کسی که از خدایش ترسناک نباشد.

بی‌شک نمی‌توان فعلی را مباح تلقی کرد و ابزار یا تصویر ابزارش را نامشروع و حرام تلقی کرد. از این منظر انتظار می‌رود این برخورد دوگانه و دور از منطق با موسیقی را نقطه پایانی باشد و اگر مشروعیت موسیقی در چارچوب‌های مرسوم پذیرفته شده، قاعدتاً ابزارهای نواختن آن نیز به عنوان ابزارهای مشروع پذیرفته شود و در حالی که دعوت به حضور در یک برنامه موسیقایی می‌شود، ابزار مورد استفاده در آن رویداد شطرنجی نشود!

مهندسی دقیق و حساب شده این سکانس به عنوان یکی از بهترین سکانس‌های فیلم‌هایی که با مضامین سیاسی تاکنون ساخته شده، می‌تواند یک شروع خوب برای نقد فیلم «معاون | Vice» اثر قدرتمند آدام مک‌کی درباره مردی باشد که برای هشت سال معاون رئیس جمهور و در عمل قدرتمند‌ترین مرد کاخ سفید بود.

داستان فیلم درباره سه شرخر است که شغل‌شان زنده کردن چک و وصول طلب است و در همین راستا، برای یک مورد کاری درباره سند زمینی به برلین می‌روند و این آغاز حواشی است. این ایده تکراری است که داستان فیلم را به یک کشور خارجی و چند زن زیبارو کشاند که می‌توان بدون حجاب با توانایی بیان چند کلمه فارسی به تصویرشان کشید و...

فعالیت‌های مجموعه‌های آی پی تی وی تا حدی پیچیده شده و بعید نیست در آینده‌ای نه چندان دور، تنها یک وب سایت جدی در این عرصه بماند؛ وب‌سایتی که از برخی مقررات در نظر گرفته شده برای دیگر وب‌سایت‌ها معاف شده یا می‌تواند این مقررات را رعایت نکند و از قضا مؤسسِ آن، معاون کنونی فضای مجازی سازمان صداوسیماست که متولی‌گری آی پی تی وی را در رسانه ملی در کنترل دارد.

واقعیت آن است سینما که در دنیا جزو ارزان‌ترین و عمومی‌ترین تفریحات فرهنگی محسوب می‌شود، در ایران به شدت نسبت به سطح درآمد عمومی گران است و بر خلاف دیگر نقاط دنیا برای طبقه فرودست اقتصادی و بخشی از طبقه متوسط نیز سهل الوصول نیست؛ بنابراین باید به سمت ارزان کردن قیمت بلیت سینما ولو از طریق اعمال حاکمیت رفت...

در همین دوران، شماری از بهترین مستند‌های کشور که جوایز متعددی از جشنواره سینماحقیقت و جشنواره فیلم فجر برده‌اند، سر از بی بی سی درآورده‌اند، حال آنکه اگر همان رویکرد گذشته بود، باید از شبکه مستند پخش می‌شد. شبکه مستند باید پایگاهی برای جذب رنگین‌کمانی از مستندسازان و آثارشان باشد و اگر جز این عمل کند، یک خطای راهبردی مرتکب شده که آثارش را می‌توان در برنامه آپارات بی بی سی فارسی دید.

الناز شاکردوست در سال ۹۴ اساساً کار نکرد و در سال ۹۵ با «خفگی» فریدون جیرانی، چهره‌ای متفاوت از خود ارائه کرد. شاکردوست در سال ۹۶ نیز تنها در «سراسر شب» فرزاد موتمن بازی کرد و این گزیده کاری را با «شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار تداوم بخشید و این زنجیره را به «مطرب» مصطفی کیایی و «من می‌ترسم» بهنام بهزادی گره زد...

از سنگ بنای غلطی که برخی مدیران گذاشتند، توسط مدیران بعدی سوءاستفاده شد و نه تنها حتی سینماگران شناخته نیز به عنوان مدیر موزه سینما منصوب نشدند، بلکه چهره‌های نزدیک به رؤسای سازمان سینما یا به تعبیری «نورچشمی‌ها» پست مدیریت موزه سینما را در اختیار گرفتند.

واقعیت تلخ این است که با توجه به افزایش هزینه تولید در سینمای ایران، برخی سرمایه گذاران فیلم‌های سینمایی ترجیح می‌دهند این باج را پرداخت کنند و بدین ترتیب برای سرمایه‌شان مصونیت بخرند، تا اینکه هزینه رویارویی و لطمه به بازگشت سرمایه‌شان را به جان بخرند. این وضعیت تلخی است که بستر را برای چنین باج‌گیرانی فراهم می‌کند.

با وجود آنکه یکی از مسئولان سازمان سینمایی برای سریال تازه مهران مدیری تعبیر غلوآمیزی به کار برده و آن را پرمخاطب‌ترین سریال شبکه نمایش خانگی خوانده، یک بررسی ساده نیز نشان می‌دهد، این ادعا تا چه میزان محل نقد است و تازه‌ترین اثر مهران مدیری حتی توان رقابت با آثار پیشین او را نیز ندارد.

رکورد فروش این دوره در اختیار مجسمه «سرشاعر» اثر پرویز تناولی است که با قیمت 3 میلیارد و 200 میلیون تومان به فروش رسید. رکورد دیگر این دوره ازحراج تهران ورود 12 اثر به گردونه آثار میلیاردی بود. در دوره دهم، تنها 7 اثر بالاتر از یک میلیارد تومان چکش خورد و در دوره نهم نیز 5 اثر میلیاردی به فروش رسید ولی این دوره با افزایش تعداد آثاری روبرو هستیم که خود را به باشگاه میلیاردی های این حراج رسانده‌اند.

برادران کوئن، تصنیف باستر اسکروگز را یک «گلچین ادبی | Anthology» خوانده‌اند و گفته‌اند: «ما همیشه عاشق فیلم‌های آنتولوژی بودیم، به‌خصوص فیلم‌هایی که در دهه‌ 60 در ایتالیا ساخته شدند. فیلم‌هایی که اثر کارگردانان مختلف را با حال و هوایی مشترک در کنار هم نمایش می‌دهد. با داشتن فیلم‌نامه‌ مناسب یک آناتولوژی وسترن وسوسه شدیم همین کار را پیاده کنیم...

بخش چشمگیری از آنچه بر سایت سلطان به فروش می‌رسد، کنسرت‌هایی است که خود سلطان در مقام برگزار کننده و تهیه کننده اجرا می‌کند که اگر حتی ۲۰ درصد از کل بلیت‌ها را شامل شود، درآمد سلطان در حالت بدبینانه به حدود چهل تا پنجاه میلیارد در سال می‌رسد. این گونه است که سلطان تنها با ثبت یک دامنه اینترنتی و از طریق یک لپ تاپ (و البته حمایت‌های چندین ساله درون سیستمی)، از بُعد مالی از وزارت ارشاد قوی‌تر است.

جواد رضویان در نخستین تجربه کارگردانی‌اش، ناامیدکننده ظاهر شده است و چه بسا اگر نامش روی این فیلم نبود، این فیلم فروشی به مراتب کمتر از آنچه اکنون داشته را به دست می‌آورد. فیلم فاقد ساختار روایی منسجم و حاوی یک روایت خطی با کمترین شاخ و برگ شبیه به تله‌فیلم‌های مناسبتی است. حتی در کادربندی‌ها نیز هیچ جزئیاتی دیده نمی‌شود