فرهنگی

خبرنگار «تابناک» به جزئیات بیشتر و بعضاً عجیب و همچنین تصویری قدیمی از این چهره خاص دست یافت اما بنابر ملاحظات مرسوم از انتشار این جزئیات صرف نظر شد. با این حال شاید یکی از معدود موارد قابل اشاره حضور مرتضی اصفهانی در پروژه فیلم «مرسدس» است که در تیتراژ پایانی از او تشکر شده است. البته در تیتراژ پایانی «سلطان» نیز از شخصی به نام «حسین اصفهانی» در کنار «ابوالقاسم طالبی» و «اکبر نبوی» تشکر شده است!

همزمان با سالگرد جنایت تاریخی آمریکا علیه مردم ایران و هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو جنگی آمریکا که به شهادت ساکنان این هواپیما منتهی شد، تغییر نام فرودگاه بندرعباس به فرودگاه شهدای پرواز شماره ۶۵۵ با پیگیری گروهی از هنرمندان به ویژه پرویز پرستویی، اقدام ارزشمندی است تا هر روز این جنایت تاریخی ارتش آمریکا علیه مردم مظلوم ایران یادآوری شود.

پیشنهادِ پیش روی تغییر جهت حمایت از تولیدکننده محصول فرهنگی به حمایت از مصرف کننده محصول فرهنگی بود. در این طرح، بودجه کلان فرهنگی میان مصرف کننده در قالب یارانه صرفاً قابل مصرف برای خرید فرهنگی توزیع و سپس به مصرف کنندگان گفته می‌شود از میان آثار باکیفیت و دارای اهداف والای فرهنگی، می‌توانند شماری از آثار را با استفاده از سرانه یارانه شان تماشا کنند.

با وجود آنکه انتظار می‌رفت، انتظامی به کل عذر داروغه زاده را بخواهد و او به صداوسیما بازگردد، بار دیگر به عنوان دبیر جشنواره فیلم فجر منصوب شد. عملکرد داروغه زاده در مقام دبیر جشنواره ملی فیلم فجر، محل نقد‌های گسترده‌ای بود که این نقد‌ها عمدتاً نادیده گرفته شد. از این منظر، تداوم حفظ او در این سمت حساس، می‌تواند حواشی را برای سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر در پی داشته باشد.

برخی اعتقاد دارند که این جابجایی معنادار حریم خصوصی و عمومی اشخاص مشهور، جزو تبعات اجتناب ناپذیر شهرت در کنار مزایای مادی و معنوی است که یک چهره مشهور از آن بهره مند می‌شود. با این نگاه چهره مشهور محکوم است که حریم خصوصی‌اش بستر موضع گیری و مداخله عمومی باشد و فراتر از نظرگاه عمومی مورد توجه قرار گیرد.

اینکه به رغم شدیدترین نقدها نازل‌ترین کمدی‌ها همچنان می‌فروشند، نشان می‌دهد طیف وسیعی از تماشاگران کنونی سینمای ایران به دنبال دیدن فیلمی هستند که اگر یک کمدی خوب نبود، دست‌کم خالی از تنش باشد... عامه مردم بر خلاف فراستی و دوستانش در دهه پنجاه میلادی و سینمای کلاسیک آلفرد هیچکاک نمانده‌اند و از فیلم‌های روز سینمای ایران و جهان لذت می‌برند

اگر اقدام به بارگذاری گسترده برنامه‌های صداوسیما به شکل گسترده در قالب یک کانال در یوتیوب کنید، خیلی زود با حذف ویدیوها مواجه می‌شود. یوتیوب به شما اعلام می‌کند که علت حذف ویدیوها، شکایت یک شرکت لبنانی فعال در حوزه کپی‌رایت به دلیل نقض کپی رایت بوده است؛ شرکتی که قاعدتاً باید از طرف سازمان صداوسیما مأمور شده باشد...

سریال «بهتره با ساول تماس بگیری / Better Call Saul» پس از چهار فصل نمایش به نقطه خوبی برای داوری رسیده است؛ اثری که هرچند در جای جای آن نشانه‌هایی از سریال «برکینگ بد / Breaking Bad» مشهود است، با هوشیاری وینس گیلیگان سازنده اصلی هر دو سریال، در سایه برکینگ بد قرار نگرفته و با اینکه مارپیچی از بخش‌هایی از ایستگاه‌های روایی قسمت اول عبور می‌کند، جهان مستقل خود را دارد.

اعتدال در قوه تفکر و اندیشه را حکمت گفته اند که در هر مورد به اندازه کافی دقت و تأمل و درنگ کند تا آن را آن طور که باید دریابد و همچنین در میان موضوعات و مسائلی که باید نیروی ادراک برای درک آن به کار افتد، آن را که مهمتر و ارزنده تر است، مقدم دارد؛ آنقدر که نه نیروی فکر را ول و معطل گذارد و نه بی حساب و کتاب در هر مسأله و موضوعی وارد شده و فوری نتیجه بگیرد.

سرخ‌پوست دومین فیلم نیما جاویدی به زعم نگارنده، بهترین فیلم سینمای ایران در یک سال اخیر است. فیلمساز به واسطه آنکه پشتیبانی یک سرمایه گذار میلیاردر را داشته، توانسته به جای ثبت تصاویر در محیط‌های واقعی، لوکیشن مطلوب خودش را طراحی کند و بسازد. فیلم با چند کاراکتر محدود در یک زندان می‌گذرد که در جریان نقل و انتقال زندانیان از این زندان، یک زندانی محکوم به اعدام با نام مستعار «احمد سرخ‌پوست» در زندان پنهان می‌شود تا پس از تخلیه کامل زندان بگریزد.

آنچه غیرقابل چشم پوشی است، نوع جذب اشخاص برای برنامه‌های تلویزیونی است، به گونه‌ای که گاهی تلویزیون و برنامه‌سازانش برای جذب یک چهره نرمال، دست‌انداز‌های فراوانی دارند و گاهی به سادگی یک شخصی که از ابتدا رفتار نرمالی ندارد را به صحنه می‌برند، کما اینکه افشانی عمده برنامه‌های ابتدایی‌اش نیز به صورت زنده از تلویزیون پخش می‌شد! از سوی دیگر هیچ فیلتر درونی در فضای هنری وجود ندارد...

اگر این رویکرد انگیزه‌های ایدئولوژیک و مقابله با محتوای تصویری غربی داشت، قاعدتاً نباید فیلم‌های روز سینمای آمریکا نیز پخش می‌شد؛ بنابراین مشخص است که اساساً بحث‌های اینچنینی مطرح نیست. شواهد نشان می‌دهد، چنین اتفاقی صرفاً یک بدسلیقگی است که در دوره‌ای اعمال شده و پس از آن، هیچ اراده‌ای برای بازگرداندن تلویزیون به مسیر طبیعی تامین محتوا وجود نداشته است.

این افزایش درآمد که 60 درصد آن از طریق اشتراک تأمین می‌شود، نتیجه تمرکز بر عرضه و فروش نسخه‌های دیجیتال ارزان است که باعث شده نیویورک تایمز اکنون بیش از دو میلیون و نهصدهزار مشترک دیجیتال داشته باشد؛ مشترکانی که هزینه چاپ و توزیع را نمی‌پردازند و باری از روی دوش خود و نیویورک‌تایمز برداشته‌اند.

البته هنوز دکورسازی بسیار محدود در برخی سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی وجود دارد؛ اما اگر با یک فیلمساز آمریکایی روبه رو شوید و بگویید برای ساخت یک فیلم یا یک سریال دو شهر باستانی را ساخته‌اید، با مردمک گشاد چشمان این فیلمساز مواجه خواهید شد و آن را به حساب غیرحرفه‌ای بودن روند فیلمسازی خواهد گذاشت.

ظاهراً برخی ملاحظات که بی‌ارتباط با مضمون فیلم نیست، باعث شده با تأمل بیشتری درباره اکران عمومی شبی که ماه کامل شد در سیستان و بلوچستان تصمیم‌گیری شود. همین ملاحظات در اینکه تقریباً تا پایان مراحل تولید این فیلم، خبر چندانی از مضمون و جزئیات آن درز نکرد، بی‌تأثیر نبود.

امیرحسین علم الهدی مدیر وقت گروه سینمایی هنروتجربه و عضو سیاستگذار این گروه سینمایی در این زمینه در یادداشتی تایید نمود: «با کمک جناب احمد کیارستمی (فرزند عباس کیارستمی) حق نمایش فیلم 24 فریم زنده یاد را از کمپانی خریداری کردیم و هرچه تلاش کردیم در اوایل سال 97 (زمان جناب حیدریان) نتوانستیم مجوز نمایش فیلم را برای عدم حذف دوصحنه فیلم بگیریم»