فرهنگی

آن گاه با روشن‌بینی به عبادت خداوند اشتغال می‌وزید، چون به چهل سالگی رسید، خداوند نظر به قلب وی نمود، دل او را بهترین و روشن ترین و نرم ترین دل‌ها یافت. در آن لحظه خداوند فرمان داد، در‌های آسمان‌ها گشوده شود. محمد صلی الله علیه و آله از آنجا به آسمان‌ها می‌نگریست، سپس خدا به فرشتگان امر کرد فرود آیند، و آن‌ها نیز فرود آمدند، و محمد صلی الله علیه و آله آن‌ها را می‌دید.

بازیهای درخشان مشایخی صرفاً به آثار علی حاتمی محدود نیست و حتی بازی او در فیلمی چون «یک بوس کوچولو» نیز در خاطره‌ها باقی است. تنوع نقش‌هایی که مشایخی در طی سال‌های متمادی بازی کرد و تسلط بر این نقش‌ها، نشان از قدرت بالای بازیگری او داشت.

سام مشایخی فرزند جمشید مشایخی، با تأیید خبر درگذشت پدرش گفت: جمشید مشایخی ساعت ۲۱ امروز سه‌شنبه ۱۳ فروردین در یکی از بیمارستان‌های تهران بر اثر بیماری و ایست قلبی درگذشت.

ای کاش اگر در این روز گام به طبیعت می‌‌گذاریم، نخست مراقب باشیم گرفتار سیل و آثار مرتبط از آن نشویم و سپس، پیرو طریقِ «افصح المتکلمین استاد سخن شیخ اجلّ سعدی علیه الرحمه» باشیم و طبیعت را در اوج دست‌نخوردگی و سلامت و پاکی، به دور از آتش و زباله رها کنیم و در پایان روز پیش روی، به گونه‌ای ترکش کنیم که وارد آن شدیم.

این نظرسنجی دارای جامعه آمار سه رقمی با نظرسنجی عظیمی که منجر به انتخاب نود به عنوان برترین برنامه سال شد نیز در تناقض است. مگر می‌شود برنامه‌‌ای با انتخاب طیف وسیعی از مردم بهترین برنامه باشد، اما همین برنامه اولویت پنجم مردم و حتی پس از «کودک شو» باشد؟!

بسیاری از فرصت خوشی در این ایام بی‌بهره می‌مانند، نه به واسطه آنکه توان و تمکن بهره از این موقعیت‌ها را ندارند، بلکه توان آن را ندارد از آنچه کسب کرده‌اند در راه لذت و شادی خود و دیگران بهره ببرند و این روزها را به خاطره‌هایی ماندگار به همراه لبخندی پابرجا بدل نمایند.

در این دوران، تنها چیزی که می‌توانست مبارزه و حرکت فکری و سیاسی اهل بیت (علیهم السلام) و یاران صدیق آنان را مجال رشد و استمرار بخشد، تلاش خستگی ناپذیر و جهاد خطیر آن بزرگواران بود و توسل به شیوه ی الهی «تقیه». و بدین ترتیب است که عظمت حیرت آور و دهشت انگیز جهاد حضرت موسی بن جعفر (علیه و علی ابائه التحیة و السلام) آشکار می‌شود.

مشخص نیست چرا این بریزوبپاش‌ها تا این حد بی‌سروصدا انجام می‌شود و شفاف‌سازی در این گذرگاه‌ها به محاق می‌رود؟! آیا امکان شفاف‌سازی در حد اعلام میزان اعتبارات تخصیص یافته به هر صنف نیز ممکن نبود یا بیان جزئیات ماجرا برای مدیران خانه سینما هزینه ساز می‌شد؟!

چشمه مهر ایزد همواره به سوی آدمیان و همه موجودات، سرازیر است و اگر ما او و نشانه‌هایش را فراموش کنیم، او هرگز ما را فراموش نمی کند و با دگرگونی فصل‌ها نیز به جلوه گری قدرت بی پایانش می پردازد تا شاید دلی به یاد او بیفتد و به شوق او بتپد و بر اثر تماشای جلوه هایش، اشک شوق از چشمی جاری شود.

البته از شخص نامتعادلی نظیر امیر تتلو انتظار رفتار طبیعی نمی‌رود، چه رسد به حفظ آبرو و اعتبار ایران و دیگر شهروندان ایرانی‌ اما در مقابل آن گروه که در کنسرت چنین شخصی حضور یافتند و زمینه رقم زدن این وضعیت را فراهم ساختند، باید با خود بیاندیشند که آیا واقعاً ارزشش را داشت و آیا اساساً آنچه در آن حضور یافتند، کنسرت بود؟!

در روزهای گذشته از مردمی سخن به میان آمد که با آمدن بهار دل‌هایشان بهاری نشده و گرفتاری‌ها فرصت درک تغییر فصل را به آنها نداده است اما چه خوب که این مهمان را پشت در نگه نداریم و با لبخندی به استقبالش برویم. عطار نیشابوری که این روزها مزارش میزبان عارفان و عاشقان است، بنی‌آدم را با کلامی گیرا در این فصل به اشتیاق شادی و لذت وامی‌دارد...

با توجه به اتفاقی که آثار ساخته شده از سوی سهراب پورناظری با خوانندگی همایون شجریان در میان طبقات مختلف مردم رقم زده است، فارغ از تایید یا رد رویه آنها، شاید هم بتوانند این را قبول کنند که فاصله نسل جوان امروز با شعر و موسیقی ایرانی با همکاری این زوج، کمتر شده است؛ نسلی که که به احتمال با شعر کلاسیک و موسیقی ایران قهره کرده بود و لااقل امروز دارد به اشعاری گوش می‌دهد که پیش از این اصلاً به سراغش نمی‌رفت.

برای برخی از مردمان نوروز فرانرسیده و فرازِ زندگی و سختی معاش آنها را به نقطه‌ای رسانده‌ که چرخش ایام بر حیات‌شان توفیری نکند و بدین سان حال بهتری با فرارسیدن بهار نیابند. این یک حقیقت است که باید حیات از دلمان آغاز شد، واگرنه تغییر در آب و هوا به خودیِ خود منتهی به بهبود احوال نمی‌شود.

در آن دوران برخی معتقد بودند روی مقامات موسیقی اصیل ایرانی نمی‌توان یک اثر حماسی ساخت. برای اولین بار کلنل وزیری سرود «ای وطن» را در دشتی ساخت. آقای خالقی هم شاگرد خلف کلنل وزیری بود... در آموزش موسیقی هم اول مقام شور را به هنرجو می‌آموزند چرا که می‌دانند این مقام بدون آنکه خود هنرجو بداند در تار و پود وجودش رخنه کرده است. انسان ایرانی بدون آنکه خودش بداند با این نواها آشناست...

حکیم ابومعین ناصرین خسروقبادیانی بلخی مشهور به ناصرخسرو بیش از یک هزار سال پیش چنین کرد و در ادامه این سنت، بسیاری از نویسندگان و حتی معاصرینی چون جلال آل احمد و نادر ابراهیمی نیز بر این مدار نوشتند و آثارشان نه تنها زیبایی‌های سرزمین پهناور ایران را از زاویه‌هایی تازه نمایان ساخت، بلکه بسیاری از تشویق کرد مسیرهای سخت را بپیمایند و این زیبایی‌های کم‌نظیر را خود تماشا کنند.

من تجربه زندگی در شمال و رشت را دارم، ولی زبان مادری من ترکی است و خاستگاه من همه بخش‌های ایران. به همین دلیل است که من همه ایران را گشتم. نه این‌که هویت گم شده‌ای داشته باشم که بخواهم آن را بیابم. همه جای ایران خاستگاه من است. آن بخشی از کارهای من که به یادآوری سرزمین اختصاص دارد، به همان فرهنگ یکپارچه نظر دارد...