اقتصادی

پایان ارز ترجیحی، اگرچه سال‌ها به تعویق افتاده بود، اما حالا به تصمیمی علنی در دولت چهاردهم تبدیل شده است؛ تصمیمی که می‌تواند پرونده دلار رانتی را ببندد، مشروط بر آنکه یارانه‌ای که سال‌ها در مسیر واردات گم شد، این بار واقعاً به سفره مردم برسد.

فاصله وعده‌های پرزرق و برقِ روز رای اعتماد تا واقعیتِ تلخِ امروز بازار، نوری قزلجه را به لبه پرتگاه برکناری کشانده است؛ وزیری که قرار بود پل ارتباطی دولت و مجلس باشد، اکنون خود به عامل تقابل این دو قوه تبدیل شده و دعوا سر نخواستن او به نقل محافل سیاسی تبدیل شده است.

در جدیدترین شماره هفته‌نامه تابناک که روز‌های پنجشنبه منتشر می‌شود، مروری بر مهم‌ترین موضوعات تحلیلی این رسانه در حوزه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، ورزشی، اجتماعی و فرهنگی صورت گرفته است.

بازار رهن ۷۰۰ میلیونی تهران، حالا به ویترین «اولیت‌بندی‌های اجباری» تبدیل شده است؛ به طوری که از یک سو واحد ۵۲ متری در «نظام‌آباد» با تمام امکانات رفاهی برای زوج‌های جوان دلبری می‌کند و از سوی دیگر، واحدهای ۶۰ تا ۷۰ متری بی‌امکانات در «بلوار ابوذر» یا «کرمان»، آخرین سنگر خانواده‌های پرجمعیت‌تری است که فضای خانه را بر راحتی تردد ارجح می‌دانند.

با ثبت رکوردهای تازه در بازار ارز و عبور نرخ دلار از سطوح بی‌سابقه، دولت محمدرضا فرزین را از ریاست بانک مرکزی کنار گذاشت و عبدالناصر همتی را به‌عنوان رئیس کل جدید این بانک منصوب کرد.

چگونه یک شرکت واردکننده می‌تواند میلیاردها تومان از وجه مردم را بیش از ۳۰۰ روز بدون ارائه حتی یک شماره شاسی تصاحب کند؟ پرونده «نگین تندیس الماس» اکنون آزمونی بزرگ برای سازمان بازرسی و دستگاه قضایی است تا نشان دهند آیا در برابر «بازی با سرمایه عمومی» و «تبعیض در نوبت‌دهی»، طرف مردم می‌ایستند یا تماشاگر بلوکه شدن زندگی هزاران ایرانی خواهند بود.

بیش از ۲۰ ماه از توقف هزاران تن برنج در بدترین شرایط نگهداری می‌گذرد، اما هنوز هیچ مقام مسئولی حاضر به انتشار جدول شفاف سلامت این کالاها نیست و این سکوتِ ابهام‌آمیز در کنار نقض ماده ۲۴ قانون گمرکی، این سوال را ایجاد کرده است که آیا برنج‌هایی که بوی انقضا و رطوبت گرفته‌اند، قرار است پس از دو سال سفره مردم را هدف بگیرند؟

وقتی سخنگوی قوه قضاییه از نگهداری یک «فلز گران‌بها»ی ۱.۸ میلیارد دلاری به‌عنوان رد مال بابک زنجانی خبر داد، یک پرسش جدی مطرح شد: این فلز گران‌بها دقیقاً چیست؟

سقوط ۴۳ درصدی تولید روغن در دی‌ماه امسال، زنگ خطر جدی را برای امنیت غذایی کشور به صدا درآورده است؛ آن هم در شرایطی که وابستگی ۹۰ درصدی به واردات روغن خام، این صنعت را به گروگان ارز تبدیل کرده است و تخصیص قطره‌چکانی منابع ارزی کارخانه‌ها را به تعطیلی کشانده است.

لایحه بودجه ۱۴۰۵ پیش از آن‌که در صحن علنی مجلس رد شود، به پاستور بازگشت؛ بازگشتی که نشان می‌دهد فشار نمایندگان، دولت را ناچار به عقب‌نشینی و وعده اصلاح در حقوق، مالیات و معیشت مردم کرده است.

تناقض میان ادعاهای وزیر جهاد کشاورزی و واقعیتِ سفره مردم به اوج خود رسیده است؛ به طوری که نوری قزلجه از ثبات تامین نهاده سخن می‌گوید، اما نرخ تورم ۷۰ درصدی آذرماه و ورشکستگی دامدارانی که مجبور به کشتار دام‌های خود شده‌اند، گواهی بر شکست سیاست‌های «گفتاردرمانی» در این وزارتخانه است.

این روزها بازار خودرو شاهد مرگ نمادین خودروی ارزان‌قیمت است؛ زمانی که «ساینا» و «اطلس» به عنوان آخرین پناهگاه‌های قشر ضعیف، با کبر و غرور از مرز یک میلیارد تومان عبور کردند، در واقع تیر خلاصی به قدرت خرید میلیون‌ها ایرانی شلیک شد و ثابت کرد که این جهش قیمت‌ها ، دیگر یک نوسان اقتصادی ساده نیست، بلکه یک دهن‌کجی آشکار به مردمی است که بین وعده‌های پوشالی واردات و واقعیت در حال تماشای ذوب شدن رویاهایشان هستند.

سکان بانک مرکزی به عبدالناصر همتی سپرده می‌شود؛ تغییری مهم در رأس سیاست پولی کشور، آن هم در شرایطی که بازار ارز همچنان ملتهب است.

لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ در کمیسیون تلفیق بودجه مجلس رد شد و طبق گفته برخی نمایندگان مجلس، لایحه بودجه به اصلاحات اساسی نیاز دارد.

«پول نداریم» کوتاه‌ترین و در عین حال چالش‌برانگیزترین پاسخ رئیس‌جمهور به منتقدان بودجه بود، اما پارادوکس ماجرا آنجاست که دولت برای هزینه‌های جاری خود و نهادهای خاص منابع کافی در اختیار دارد، اما نوبت به معیشت مردم که می‌رسد، با چرتکه‌اندازی و نگاه حسابداری محض، از جبران فاصله‌های تورمی شانه خالی می‌کند.

لیست سیاه ارزهای بازنگشته به کشور منتشر شد و نام‌ شرکت هایی در صدر آن می‌درخشد که سال‌هاست از کیسه‌ی خلیفه منابع ملی ارتزاق می‌کنند ؛ شرکت‌هایی که با برق، آب و گاز یارانه‌ای تولید می‌کنند، اما وقتی نوبت به بازگرداندن ثمره این تولید به چرخه پولی کشور می‌رسد، راه حساب‌های خارجی را در پیش می‌گیرند.