انرژی

موفقیت یا شکست صنعت نفت و پتروشیمی در دوره پس از توافق، بیش از آن‌که به خود توافق وابسته باشد، به کیفیت سیاست صنعتی و حکمرانی انرژی کشور بستگی دارد.

کارشناسان هشدار می‌دهند هر دوره پربارش فقط می‌تواند بحران را به تعویق بیندازد، نه آن را حل کند. تابستان امسال شاید هنوز فصل بحران نباشد؛ اما می‌تواند فصل تصمیم‌های بزرگ درباره آب باشد.

با آغاز استفاده از کولرهای آبی، روزانه حدود ۵۰۰ میلیون لیتر به مصرف آب تهران افزوده می‌شود و کاهش تنها یک ساعت از زمان استفاده از کولرها می‌تواند اثر قابل توجهی در مدیریت مصرف داشته باشد.

حل بحران بنزین نیازمند یک بسته سیاستی جامع است؛ از اولویت ملی تا توسعه فوری ناوگان حمل‌ونقل عمومی. حتی اگر قیمت بنزین ثابت بماند، روند فزاینده مصرف و افزایش واردات سوخت می‌تواند فشار بیشتری بر منابع ارزی کشور وارد کند.

همزمان با آغاز دور تازه‌ای از تنش‌ها و جنگ‌افروزی آمریکا علیه ایران، بازار جهانی انرژی با شوکی جدید مواجه شد و قیمت نفت جهشی قابل‌توجه را تجربه کرد.

نایب‌رئیس کمیسیون انرژی مجلس تاکید دارد که کاهش سهمیه نرخ دوم و حذف سهمیه ۵ هزار تومانی به‌صورت یکسان در سراسر کشور اشتباه بود؛ در حالی که شرایط مناطق مختلف کشور یکسان نیست.

عضو شورای عالی انرژی کشور تأکید کرد که دولت اختیار قیمت‌گذاری حامل‌های انرژی را در اختیار دارد. این اختیار در دوره‌های گذشته توسط مجالس به دولت داده شده و تاکنون نیز سلب نشده است.

دبیر کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی از روش های جایگزین به جای افزایش قیمت بنزین و سوخت خبر داد.

سخنگوی آبفای تهران اعلام کرد که در حال حاضر برنامه‌ای برای نوبت بندی آب ندارند.

روابط عمومی سازمان منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی اعلام کرد: خوشبختانه این حادثه مصدومی در پی نداشته است. میزان خسارت و صدمات احتمالی در دست بررسی است.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی تاکید کرد که میزان بدمصرفی انرژی در کشور ما بیش از چهار برابر است که باید این بدمصرفی مدیریت شود.

معاون وزیر نیرو در پاسخ به تابناک آمار جدید از میزان فروش «برق قطع‌نشو» در بورس انرژی ارائه کرد.

ما اعتقاد داریم همیشه باید نظارت انجام شود و نباید اجازه داد که اقدامات بازدارنده برای جلوگیری از تخلفات فقط در مواقع حساس انجام شوند.

افغانستان یکی از پرباران‌ترین دوره‌های خود در قرن اخیر را پشت سر می‌گذارد اما تاکنون تنها نیمی از حقابه ایران از رودخانه هیرمند پرداخت شده است.

دولت فعلا توانسته حدود هزار مگاوات برق برای پتروشیمی‌های جنوب فراهم کند و آنهایی که وابستگی کمتری به یوتیلیتی داشتند، توانستند با ظرفیت کمتر راه‌اندازی شوند.‌

برق و آب و گاز، نیاز روزانه و حیاتی مردم ایران است و نباید آن را به بنگاه‌های خصوصی واگذار کرد، اگر بنگاه‌هایی خارج از نظارت و نفوذ دولت و اعمال حاکمیت، چنان بزرگ شوند که انحصار زیرساخت‌های حیاتی مردم را در دست بگیرند چه اتفاقی می‌افتد؟