فرهنگی

به اعتقاد برخی ناظران، با توجه به آنکه مومنی شریف عمدتاً چهره‌ای ادبی بود، تمرکز کمتری بر حوزه سینما داشت و در عوض در دوره او، فعالیت‌های ادبی حوزه هنری گسترش بیشتری یافت.

سینمای ایران برای برون رفت از این بحران، اکنون نیز می‌تواند گام‌های اساسی بردارد که این گام‌ها می‌تواند فاصله‌گذاری در سالن‌های سینما به ازای هر ۴ یا ۵ صندلی یک تماشاگر، نیم بها کردن بلیت سینما در تمامی سانس‌ها به استثنای سانس‌های پنجشنبه و جمعه شب و ارائه تسهیلات باشد.

فیلم سینمایی «جهان با من برقص» در حالی در معرض داوری عمومی‌ و ارزیابی فراگیرتر قرار گرفته که این اثر را می‌توان استنباط شخصی کارگردان از زندگی شخصی‌اش قلمداد کرد.

بلیت شماری از کنسرت‌های موسیقی در حالی پس از بازگشایی این برنامه‌ها به فروش گذاشته شد که قیمت‌های نجومی برای این بلیت‌ها در نظر گرفته شد و از قضا این قیمت‌گذاری با اقبال عمومی همراه شد و مخاطبان چنین برنامه‌هایی که توان خرید بلیت این کنسرت‌ها را داشتند، در چند دقیقه کل بلیت‌ها را خریداری کردند تا اسباب شگفتی هر ناظری را رقم زنند.

بسیاری از سینماگران از این اتفاق و حتی تعطیلی وی او دی‌ها خوشحالند. بسیاری از تهیه کننده‌ها دستمزد‌ها میلیاردی که برای برخی سریال‌های پخش شده در وی او دی‌ها پرداخت می‌شود و مسیر تولید در سینمای ایران را مختل کرده، به مثابه ضربه‌ای به سینما تلقی می‌کنند.

پس از نقد‌های رهبر معظم انقلاب پیرامون خلق آثاری که اساس و مبانی قضایی جمهوری اسلامی را زیر سؤال می‌برند، انتظار می‌رود چهار مجموعه‌ای که در تولید فیلم‌های سینمایی نقش پررنگ‌تری دارند، در این زمینه نقش پررنگی ایفا کنند و در سال پیش‌رو شاهد تولیداتی باشیم که این دغدغه را پوشش دهد.

شاید مصداقی کردن بحث و تمرکز بر چند فیلم سینمایی، اساساً کل موضوع را به حاشیه بکشاند؛ بنابراین به نظر می‌رسد، بحث ضروری در تعریف منافع ملی در تولید آثار سینمایی و تاکید بر در نظر داشتن این مبانی منافع ملی در حین خلق آثار است. این اقدام که بخشی از آن نیز مبانی قضایی را شامل می‌شود، یک دورنمای تازه‌ را نزد سینماگران کشورمان مشخص می‌کند.

این اظهارات از سوی نوباوه که از قضا کارمند بازنشسته صداوسیماست، ظاهراً یک کوشش برای حمایت سازمانی از مجموعه‌ای است که به آن دلبستگی دارد؛ اما در واقع مواضع جریانی را نمایندگی می‌کند که تاکید دارند باید هرآنچه در اینترنت پخش می‌شود، به هر ترتیب ممکن در اختیار صداوسیما باشد...

خانه سینما از ابتدا تاکنون در ارتباط با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود و به عنوان یک مجموعه فرهنگی و هنری از مزایای این تعریف نظیر معافیت‌ها و کمک‌ها برای انتقال به اقشار ضعیف نیز برخوردار بود، اما اکنون با اساسنامه تازه ورق برمی‌گردد... ناصر تقوایی یا بهرام بیضایی که سال‌هاست فیلمی نساخته‌اند، نمی‌تواند عضو صنف کارگردانان سینمای ایران باشند، چون اساساً قراردادی ندارند که به عنوان اسناد مثبته اشتغال به فعالیت هنری ارائه نمایند.

این حادثه شش روز پس از عزل بنی‌صدر از ریاست‌جمهوری صورت گرفت... اجرای این عملیات را محمدرضا کلاهی به عهده داشت که خود از نیروهای خدماتی حزب به‌شمار می‌آمد. او پس از انفجار توانست فرار کند و بعد از آن راهی فرانسه شد و با اینکه از مجاهدین بریده‌بود ولی به دلیل سابقه‌اش امکان زندگی علنی را نداشت تا سرانجام سال ۱۳۹۴ کشته شد.

با وجود آنکه درخواست‌هایی برای تعیین سقف دستمزد برای بازیگران مطرح شده، به نظر نمی‌رسد این اقدام حرفه‌ای باشد و در عین حال قابلیت اجرایی نیز ندارد، چون کنترل نقل و انتقال منابع مالی در ساختار‌های اقتصادی ایران بسیار دشوار است؛ بنابراین، به نظر می‌رسد این مسیر با شتاب بیشتری نسبت به گذشته تداوم داشته باشد.

اثر شاخص مایک نیول روایتی بدون روتوش و واقع‌گرایانه از مافیا و تشکیلات جنایت‌کارانه با بازی های درخشان و تاثیرگذار است؛ آنچنان که تماشاگر بعدها ممکن است در پی تکرار این تجربه، بار دیگر به تماشایش بنشیند.

داستان مملو از غافلگیری است و محمد کارت توانسته این حجم بالای داستان را به خوبی روایت کند و همین حجم داستان باعث شد فقط در ۱۲۰ دقیقه از ریتم نیفتد و این در سینمای ایران که فیلم‌های هشتاد دقیقه‌ای در یک سوم میانی تمام می‌شوند، اتفاق مهمی است.

این اولین و آخرین بار بود که در دوره جنگ، یک بالگرد توانست یک هواپیمای شکاری را هدف قرار دهد و سرنگون کند... برادرش حسن که در درگیری‌ها با حزب دموکرات در سنندج هم شرکت کرده بود، خیلی زود در اوائل جنگ به شهادت رسید و محسن که خود در دوره جنگ جانباز شده بود...

هیچ کس به درستی نمی‌داند آن واپسین لحظات عروج چه شد و پرنده ی بی قرار چطور در آسمان آشیان گرفت؛ شاهدان می‌گفتند که هلی‌کوپترهای عراقی در فاصله کمی از قرارگاهِ خودی به زمین نشسته‌اند و حاج علی و همراهانش از قرارگاه خارج شده و در نیزارها پناه گرفتند.

سیدمحمود رضوی دارای تحصیلات کارشناسی ارشد مدیریت فرهنگی از دانشگاه علوم تحقیقات است و از جمله سوابق ایشان می‌توان به مواردی همچون فعال فرهنگی و تهیه کننده سینما از ۸۷ تا کنون، عضو گروه مشاوران جوان شهردار تهران سال ۸۴ تا ۸۶ و مشاور فرهنگی هنری معاون فرهنگی اجتماعی سپاه از سال ٩٠ تا ٩٣ اشاره کرد.