فرهنگی

این اقدام می‌تواند به منزله تامین سود اکران فیلم‌ها با ۵۰ درصد ظرفیت و اقبال کمتر مخاطبان از جیب اندک تماشاگرانی باشد که ریسک رفتن به سینما را در این ایام پرخطر به جان می‌خرند و این گونه پاداش می‌گیرند!

قمی از زمان ورود به حوزه هنری دادمان را به عنوان قائم مقام خود منصوب کرده و اکنون فرزند وزیر پیشین راه، در ابتدای راه دشواری قرار دارد، چرا که عملکرد او با چهره‌های پخته و پرسابقه‌ای مقایسه خواهد شد که پیش از او این مسئولیت را برعهده داشته‌اند.

احتمالاً این دو فیلم در گیشه به فروش بیش از بیست میلیارد تومان ـ که پیش‌نیاز بازگشت سرمایه‌شان است ـ دست نخواهند یافت؛ هرچند امید این است که چنین اتفاقی رخ دهد و قطار اقتصاد سینمای ایران به حرکت درآید.

اگر دولت به دنبال اکران اجباری است، سازمان سینمایی باید مابه التفاوت فروش فیلم‌ها در این مقطع با فروش واقعی‌اش را به صاحبان فیلم‌های روی پرده پرداخت کند. این سازوکار در شرایطی که فضا به سمت تنش بیشتر بر سر اکران فیلم‌ها می‌رود، راهکاری نسبتاً بینابینی و منصفانه است.

مدیریت دو شبکه افق و مستند در شرایطی دستخوش تغییر شد که به جای انتصاب مدیر برای این شبکه‌ها، برای آنها سرپرست منصوب شد؛ اتفاقی که نشان می‌دهد، تغییرات در این دو شبکه شتابزده رقم خورده و فرصت تعیین گزینه قطعی نبوده است؛ اما چه اتفاقی افتاده که یکباره این تغییر رقم خورده است؟

این تغییر مسیر صدور مجوز می‌تواند تاثیرات چشمگیری در فرآیند تولید داشته باشد. «تابناک» با پیش بینی این وضعیت در بهمن سال ۱۳۹۸، این پرسش را همان زمان مطرح کرد که «فیلمسازان به دریافت پروانه ساخت سریال برای وی‌اوی‌دی‌ها نیاز دارند؟!» و اکنون آن پیش بینی تحقق یافته است.

هرچند این فیلم ظاهراً اثری اکشن است، در عین حال در هسته مرکزی‌اش با یک درام مواجه هستیم که تماشاگر را با خود همراه می‌کند.

فیلم سینمایی «امیر» در حالی با عرضه در فضای مجازی در معرض قضاوت عمومی قرار گرفت که هرچند یک اثر تاثیرگذار بر تماشاگر نبود، به عنوان ساخته نخست یک فیلمساز، فراتر از تله‌فیلم‌هایی بود که تحت عنوان فیلم سینمایی ساخته و عرضه می‌شود.

«اتفاق» چه در عنوان و چه در تبلیغاتش چنان می‌نمود که قرار است یک اتفاق تازه را در میان تولیدات پرشمار صداوسیما رقم بزند؛ اما به جز دکور عظیم، اتفاق دیگری را رقم نزد.

این رویکرد به آن معنی نیست که در راستای حفظ ساختار قدرت در آمریکا هیچ جهت‌دهی از سوی رسانه‌های جریان اصلی نیستیم اما این اقدامات به قدری محدود و در عین حال اجرا می‌شود که عرصه وسیعی برای میدان یافتن رسانه‌های دیگر کشورها در خاک آمریکا باقی نمی‌ماند و مخاطب آمریکایی همچنان مشترک رسانه‌های آمریکایی است.

اگر هیات مدیره‌ای با آرای ۱۴ صنف سینمایی انتخاب شود و سپس ۱۸ صنف دیگر با گرفتن کد صنفی وارد ساختار شوند، لزوماً خود را تابع و همراه با مدیریتی نمی‌دانند که در انتخابش نقشی نداشته‌اند و چالش‌های مدیریتی چند سال اخیر که گاهی علنی شد، به شدت جدی‌تر در دوره بعدی مدیریتی به وقوع خواهد پیوست...

این شائبه‌ها و نظایر آن، که قاعدتاً با تداوم این وضعیت بلاتکلیف مطرح خواهد شد، محصول عدم اقدام مناسب از سوی متولیان سینمای ایران است و چه بسا اگر در این زمینه شاهد اقدام عملی بودیم، چنین مسائلی مطرح نمی‌شد.

محمدعلی کشاورز، بازیگر پیش‌کسوت سینما، تئاتر و تلویزیون پس از مدت ها تحمل بیماری، امروز بدرود حیات گفت و دوستدارانش به ویژه جامعه هنر ایران را عزادار کرد.

در شرایطی سامانه مرکز فروش آنلاین آماده اجرا شده که شواهد نشان می‌دهد حتی دامنه اینترنتی این سامانه دولتی نیز توسط مسئول یکی از درگاه‌های خصوصی بلیت سینما ثبت شده و حتی دامنه این سامانه نیز در کنترل دولت نیست؛ اتفاقی که مشابهش در بورس را می‌توان به ثبت و کنترل سامانه بورس توسط عوامل یکی از کارگزاری‌ها تشبیه کرد که قاعدتاً می‌تواند یک رانت بزرگ باشد.

نکته قابل توجه اینکه این اتفاقات عیناً در زمان دولت احمدی‌نژاد نیز رخ داده بود که منجر به اوج گیری تنش‌ها در آن دوران شد... با توجه به جنس این نوع رفتار‌های مسئولان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دور از انتظار نیست که هرچه به پایان دولت نزدیک‌تر شویم، فضای سینما پرتنش‌تر شود.

در موزه رویال که قبلا قصر باشکوهی بوده، کریستین و تیمش در حال تدارک یک اثر نمایشی جدید به نام میدان هستند که درباره توجه به فضایی‌ است که مردم در جامعه با هم در آن سهیم هستند و باید هوای هم را داشته باشند. این اثر نماد مناسبات پایه‌ای اجتماعی است، ولی اوستلوند سعی نکرده که نشان دهد، دنیا در حال از دست دادن این انگیزه است.