فرهنگی

با ارائه یک تعریف کلی و گسترده، به عنوان نمونه می‌توان حتی پست‌های اینستاگرامی که حاوی یک ویدیوی آموزشی، یک کلیپ هنری یا تصاویری از یک حادثه در تهران است که توسط یک شهروند تهیه و منتشر شده را می‌توان مصادیق محصول فرهنگی، هنری و رسانه‌ای تلقی کرد.

عبدالحسین مختاباد چندی پیش در گفت و گویی اشاره کرده بود ،پس از پخش یکی از آلبوم‌هایش در صداوسیما، فروش این آلبوم در زمان کوتاهی از چند هزار نسخه گذشته بود و این چهره‌ها به تاثیر تلویزیون در ترویج موسیقی اصیل ایرانی اذعان داشتند. یکی از دلایلی که علیرضا افتخاری در آن دوران به ستاره موسیقی تبدیل شد، همین بستری بود که در آن دوران فراهم شده و زمینه شنیده شدن آثار درخشان تا متوسط این خواننده را فراهم ساخته بود.

هرچند شماری از فیلم‌های سینمایی نظیر «خروج»، «طلا»، «کشتارگاه» و «تیغ و ترمه» ترجیح دادند شانس خود را با اکران آنلاین بیازمایند، هنوز صف بسیار طولانی برای اکران عمومی وجود دارد و با توجه به هزینه بالای تولید فیلم‌های سینمایی، امیدشان به بازگشت سرمایه‌هایشان در اکران گسترده در سالن‌های سینماست، چون اکران آنلاین نمی‌تواند سرمایه کلان بسیاری از فیلم‌ها را بازگرداند.

ممکن است در آستانه برگزاری این جشنواره و رویداد‌های فرهنگی، مجوز لازم برای برپایی صادر نشود و ماجرا به کل منتفی شود. از این منظر اگر قرار است چنین اتفاقی رخ دهد، باید از هم‌اکنون تعیین تکلیف شود و وزارت بهداشت و درمان و ستاد ملی کرونا دقیقاً تعیین کند، امکان برگزاری این رویداد‌ها در سال جاری وجود دارد یا ریسک برگزاری بالاست.

آیا تلوبیون که در این مدت از قبل آگهی‌هایش درآمد داشته، این درآمد را با صداوسیما به اشتراک گذاشته و اساساً رقمی به صداوسیما پرداخته کرده است؟ آیا صداوسیما تسهیلاتی اعم از کمک، وام، بودجه یا هزینه نگهداری و زیرساخت به این مجموعه اختصاص داده و یا این مجموعه کاملاً در این دوره خودگردان بوده است؟ پرسش‌هایی که هریک درباره تعیین مالکیت کل این مجموعه تاثیرگذار است.

اکنون وقت آن است مومنین آن چه را در ماه رمضان آموخته اند و در راه خودسازی و بهسازی به کار برده اند ابراز بدارند، با کلمات و حرکات، بلکه در قلب و درون، با تمام وجود و احساس، و با شعار آمیخته با شعور و فریاد برون و درون.

سینما فرهنگ در سال‌های پس از انقلاب و تا پیش از احداث پردیس‌های سینمایی، مهم‌ترین سالن‌های سینمای ایران را در اختیار داشت و به قول معروف، میان برخی تهیه کنندگان و پخش کنندگان، اگر در این سینما اخبار سراسری پخش می‌شد، فروش داشت! این نقش با گسترش پردیس‌های مدرن سینمایی کمرنگ شد، هرچند همچنان میان تهیه کنندگان برای اکران فیلم‌هایشان در سینمافرهنگ کشمکش است.

عدم برخورداری از مقررات منسجم و الزام‌آور است؛ قواعدی که وقتی رؤسای صنوف، هیات مدیره و مدیرعامل همچون دوره مدیریت محمدمهدی عسگرپور هماهنگی حداکثری دارند، فقدانش کمتر احساس می‌شود، چون همدلی و هم‌رایی امور صنفی را پیش‌ می‌برد اما وقتی این هم‌رایی میان مدیرعامل، هیات مدیر و مدیرعامل وجود ندارد، فقدان‌شان منجر به عدم تصمیم گیری در بسیاری از امور می‌شود.

با توجه به آنکه هزینه تولید یک فیلم سینمایی به 4 تا 5 میلیارد به عنوان کف بودجه افزایش یافته، قاعدتاً سرمایه گذاران حق دارند در جریان این تصمیمات باشند. در شرایط کنونی باید در نظر داشت در صورتی بازگشایی سالن‌های سینما، بعید است گیشه به سرعت به حالت عادی بازگردد و احتمالاً برای ماه‌های متمادی، گروه اندکی ریسک رفتن به سینما را به جان خواهند خرید

پرسش اساسی این است که چرا تهیه کنندگی سینما بر خلاف دیگر مشاغل سینمایی، نیاز به هیچ تخصصی ندارد و با وجود آنکه در فضای رسمی، سازنده فیلم تهیه کننده تلقی می‌شود و در جوایز و فستیوال‌های بزرگ معمولاً جایزه «بهترین فیلم» به تهیه کننده داده می‌شود، اهمیت این نقش نادیده گرفته شده است؟

اگر چنین اتفاقی رخ دهد و نظارت و مجوز سازمان سینمایی بی‌اثر شود، اساساً فیلمسازانی که صرفا قصد عرضه محصول‌شان را در VOD‌ها دارند، می‌توانند با مجوز صداوسیما تولید کنند و در این بستر عرضه نمایند. باید دید در آینده شدت مداخله ساترا در ویدیوکلوب‌های اینترنتی تا چه حد تشدید خواهد شد و تبعات این اقدامات چه خواهد بود؟

بازگشت دو میلیارد تومان هزینه تجهیزات و دستمزد عوامل فنی، نیاز به فروشی در حدود پنج میلیارد تومان دارد. به این رقم، باید دستمزد کارگردان و بازیگران را نیز اضافه کرد که اگر فقط دو میلیارد تومان مجموع این دستمزد‌ها را محاسبه کرد، به مراتب بالاتر است، هزینه تولید به ۴ میلیارد تومان افزایش می‌یابد و این یعنی فروش فیلم سینمایی باید از ۱۱ میلیارد تومان برای بازگشت سرمایه عبور کند.

با حضور این جمع بلافاصله انتخابات دور جدید بدون حضور نمایندگان رسمی برگزار شد! که این امر با اعتراض محسن امیریوسفی رئیس سابق شورای صنفی نمایش بر نبودن نمایندگان رسمی دو صنف سینمائی روبرو شد و امیریوسفی به اعتراض جلسه را ترک کرد. بدین ترتیب شورای صنفی نمایش بدون حضور نمایندگان رسمی شورایعالی تهیه کنندگان و کانون کارگردانان در حضور طباطبایی نژاد در سازمان سینمایی انتخابات برگزار کرد و مرتضی شایسته را به عنوان دبیر شورای صنفی نمایش برگزید!

این طراحی تازه، می‌تواند یک مافیای چند لایه در سینمای ایران شکل دهد که بخش اعظم تولیدات سینما را در انحصار چند موسسه درآورد که از قضا در اکران نیز از قدرت ویژه‌ای برخوردارند. این آیین نامه ضربه سنگینی به سینمای ایران خواهد زد که احتمالاً رئیس سازمان سینمایی از آن آگاهی ندارد، چرا که بعید است با در نظر گرفتن این تبعات سنگین، با چنین طرحی همراهی کند.

او همه اذیت و آزارها از سوی دشمنان و رشک بران را با شکیبایی و گشادگی تمام رویارو شد، تا جایی که کینه توزترین دشمنان و تیره بخت ترین نیز بدان معترفند؛ مورخین روایت می کنند که مروان بن الحکم به شتاب در تشییع جنازه آن حضرت حضور یافت و در حالی که غم و اندوه، از سر تا پایش نمایان بود، در کنار تشییع کنندگان قدم می زد...

از قضا فیلمنامه هر دو اثر توسط استیون کینگ به نگارش درآمده اما این دو اثر حتی به هم نزدیک هم نیستند و این اثر حتی نتوانسته به فضاسازی اثر اول نزدیک شود. این جا نقطه‌ای است که می‌توان تفاوت قدرت کارگردانی استنلی کوبریک و مایک فلناگان را درک کرد.