فرهنگی

اگر قرار است یارانه‌ای اختصاص یابد، منطق ایجاب می‌کند این یارانه به سمت مصرف کننده بیاید و دولت بسته غیرنقدی حمایتی فرهنگی را به خانواده‌ها بدهد و خانواده به تشخیص خودشان این بسته را در هر حوزه فرهنگی که قصد دارند، هزینه کنند؛ هرچند این نوع توزیع یارانه نیز بی‌مفسده نیست...

رشیدپور در این زمینه گفت: «نویسندگان حالا خورشید چند خط شوخی با اخبار نوشتند. برخی همکاران فرمودند، لحن مناسبی نداشته. رسما و صمیمانه عذرخواهی کردم. اما ناباورانه در برابر عذرخواهی، تهدید می شنوم. کاش رمزگشایی می‌فرمودند که رشیدپور برای آنکه سلامت بماند، حواسش دقیقا به چه چیزی باید باشد؟ کاری کنید که تعامل با شما بر پایه احترام شکل بگیرد و نه ترس از سالم ماندن»

یکی از اقوال مربوط به «رأس الحسین(ع)» این است که به بدن مطهر آن حضرت ملحق گردید؛ برخی مورخان و محدثان شیعه بر این عقیده اند که از علل مهم آمدن اهل بیت به کربلا، این بوده است که امام زین العابدین(ع) سر مطهر را به کربلا ببرد و به بدن پاک پدرش ملحق نماید. علامه مجلسی(ره) ضمن اشاره به این موضوع، اضافه می کند: زیارت اربعین در سالگرد این روز، استحباب دارد.

مردمی که به سوی مقبرۀ حسینی می‌رفتند، با یادآوری آن واقعۀ دردناک، متوجه ظلم و جور بنی امیه می‌شدند و به سبب مظلومیت آل طاها، متأثر و به سوی امام معصوم جذب می‌شدند. زیارت امام حسین (ع) انقلابی در فرد ایجاد می‌کرد و در جریان سفر روشنگری اتفاق می‌افتاد؛ پرده از چهرۀ پلید بنی امیه کنار می‌رفت و حقانیت خاندان علی (ع) را آشکار می‌کرد.

پس از در نظر گرفتن این مجازات، این شوخی در فضای مجازی فراگیر شده که وقتی هیراد برای خریداران بلیت 150 هزار تومانی سی دی پخش می‌کند و لب می‌زند، برای کنسرت رایگان حتماً سی دی می‌گذارد و لب نیز نمی‌زند! عدم اعلام این موضوع تا زمان پیگیری مکرر برخی خبرنگاران و مجازاتی که تقریباً حکم شوخی دارد، به خوبی نشان می‌دهد در پشت پرده فضای شیک موسیقی ایران چه روندهای معناداری رخ می‌دهد.

به تعبیر دیگر، اربعین فقط روزی از روزهای سال نیست، بلکه آیینه‌ای است در برابر چشمان میلیون‌ها انسان متعهد که در آن تصویری از نهضت و قیام خونین محرّم نقش می بندد. اربعین، روز باشکوهی است که از خون حسین(ع)، حیات گرفت و نقطه آغاز تبلیغ آرمان کربلا از طریق اشک شد؛ چرا که در این روز، نخستین مجلس عزاداری برای اباعبدبالله(ع) و تبلیغ آرمان آن حضرت در کنار تربتش برپا شد.

اکنون این پرسش مطرح می‌شود که اگر این برنامه مشکلی نداشته، چرا در آن مقطع تعطیل شد و تولید آن با حضور افخمی تا امروز تداوم نیافت؟ در مقابل، اگر این برنامه مشکلی داشته و به همین دلیل پخش آن با افخمی تداوم نیافت، چرا دوباره افخمی و تیمش برای این برنامه به کار گرفته شده‌اند؟!

آیا تصور می‌شود تا زمانی که برخی فروشندگان کتاب در چنین عملیات‌هایی مشارکت می‌کنند، می‌توان از فروش نسخه‌های اصلی کتب اطمینان حاصل کرد و بازار نه چندان بزرگ نشر ایران را حفظ نمود؟

اکنون از آثار ضربات چاقو در روند درمان عبور شده و در مرحله کنونی روند درمان، آسیب‌های وارد آمده از اسیدپاشی در جریان است. به واسطه اینکه ضارب در دقایق اولیه پس از اسیدپاشی اجازه دسترسی به شهرام خوارزمی را نداده بود و در حال اقدام به قتل با چاقو بود، اسید از روی پوست شسته نشده و آسیب‌های جدی وارد کرده است.

برخی ناظران، لابی صورت پذیرفته توسط این مدیران برای جانشین‌هایشان را در همین راستا تلقی می‌کنند تا این جانشین در همراهی با آنها، زمینه لازم برای انتقال بخشی از مأموریت دستگاه‌های فرهنگی را به بخش خصوصی یا غیردولتی تحت مدیریت ایشان فراهم نماید. در واقع، پس از اتفاق، یک دوران گذار خواهیم داشت که این دوران گذار می‌تواند تأثیر چشمگیری بر نقش دستگاه‌های فرهنگی در سال‌های آینده داشته باشد.

در صورتی که آثار ایرانی پیش از این، اکران عمومی شده باشند و یا به هر صورت در خارج از کشور به نمایش درآمده باشند، امکان حضور در بخش‌های سینمای سعادت و جلوه گاه شرق را نخواهند داشت. فیلم‌های غیرایرانی که در حوزه آسیای میانه و خاورمیانه (به استثنای کشور سازنده فیلم) قبلا به نمایش درآمده باشند، امکان حضور در بخش‌ سینمای سعادت را نخواهند داشت.

اگر قرار بود نمایشگاه مطبوعات برای بیست و چهارمین دوره در پاییز 1397 برگزار شود، قطعاً طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها بنا بر ملاحظات مرسوم در این رویداد شرکت می‌کردند؛ اما باز هم شاهد اتفاق مهمی در این رویداد نبودیم و صرفاً نمایشگاه برگزار می‌شد که برگزار شده باشد؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود تداوم برگزاری جشنواره مطبوعات در سال‌های آینده نیز بازنگری جدی شود و برای دوره‌های آینده نیز در فواصل دو یا چهار ساله برگزار شود تا در هر دوره شاهد یک خروجی مشخص باشیم.

گروهی از اهالی سینما که برای نگارش این توصیه نامه مورد مشورت قرار گرفتند، به اتفاق تاکید داشتند، در صورت حفظ همان ساختار گذشته و نقش این شخص در مدیریت تازه سینما، عملاً هیچ اتفاقی در حوزه رخ نداده و رخ نخواهد داد و همگی تأکید داشتند که از رئیس جدید سازمان سینمایی خواسته شود، این پدرخوانده را به همراه گروهش که نقش‌های حساسی بر عهده دارند، کنار بگذارد.

ای کاش تصمیم‌گران درباره برنامه «هفت»، یک بار کار را به دست متخصصان بسپارند و نتیجه‌اش را ببینند. سینمای ایران مملو از کارشناسان و منتقدان موجه است که «تابناک» یک لیست بلند از این منتقدان عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران را منتشر کند؛ منتقدانی که لزوماً به قصد «زدن» گروهی از اشخاص موضع‌گیری نمی‌کنند.

این تغییرات البته به سادگی رخ نخواهد داد و برخی ناظران با نگرانی به این تحولات می‌نگرند. این نگرانی نیز به واسطه گپ به وجود آمده در تربیت و به کارگیری نسل‌های مختلف در رده‌های مدیریتی است. به طور مشخص نسل مؤثر مدیران دستگاه‌های مختلف در دهه شصت جذب شده و رشد کردند و در این دستگاه‌ها تداوم حضور داشته‌اند.

احتمالاً برخی از این فیلم‌ها نظیر «تختی» پیرامون زندگی غلامرضا تختی و «ماجرای نیمروز 2» که دنباله‌ای برای «لاتاری» و پیرامون عملیات مرصاد در مقابل عملیات فروغ جاویدان سازمان منافقین است، جزو گران‌ترین آثار این دوره از جشنواره خواهند بود و بعید به نظر می‌رسد شاهد تولید یک «پروژه بزرگ / Big Productions» در پنج ماه باقی مانده از سال 1397 باشیم.