فرهنگی

امشب آخرین شبی است که حسین (ع) کنار یارانش میهمان این عالم خاکی بود. فردا روزی سر از تن بهترین بندگان خدا در دشت نینوا، از قفا جدا می‌کنند تا خون ایشان پهنه تاریخ ظلم ستیزی را فراگیرد و ماندگاری خون بر شمشیر ۱۴ قرن پیاپی بر دل‌های عالمیان حک شده باشد.

از ساختمان عملیات که بیرون آمدیم، راننده منتظر ما بود؛ اما عباس به او گفت: «ما پیاده می‌آییم، شما بقیه بچه‌ها را برسانید.» دنبالش راه افتادم جلو‌تر که رفتیم، صدای جمعیت عزاداری شنیده می‌شد. عباس گفت: «بریم به دسته عزاداری برسیم»، به خودم آمدم و دیدم عباس کنارم نیست، پشت سر من نشسته بود روی زمین، داشت بند پوتین‌هایش را گره می‌زد و بعد آن را آویزان گردنش کرد.

دیوار اتاق ملاقات، یکی از بزرگ‌ترین فرماندهان زنده جنگ در قرن بیستم ـ که مملو از تصاویر جدا جدای شهدای دفاع مقدس بود ـ حالا مزین به یک قاب بزرگ شده که دلاورمردان دفاع مقدس بر آن نقش بسته اند... امام فرمود: دست بردارید از این کارها یا تلاش‌هایی می‌کردند و مشکلاتی به وجود می‌آوردند یا عده‌ای را تحریک می‌کردند که محور آن‌ها افرادی سیاسی مانند اکبر گنجی و مهدی هاشمی (برادر داماد آیت الله منتظری) بودند...

روزى را نزديك خواهيم نمود كه اسراييل چنان بترسد و در فكر اين باشد كه مبادا از لوله سلاحمان، به جاى گلوله، پاسدار بيرون بيايد. باشد كه ما شبانگاهان بر سرشان بريزيم؛ همچون عقابان تيزپروازى كه شب و روز برايشان معنا ندارد و باشد آنجايى به هم برسيم كه با گرفتن هزاران اسير از صهيونيست‏‌ها به جهانيان ثابت كنيم‌ ما به اتكا به سلاح ايمانمان می‌‏جنگيم.

او مانند مولایش حضرت ابوالفضل العباس (ع) دست راستش را در عملیات خیبر به خدا هدیه کرد و در عملیات کربلای 5 در اوج آتش توپخانه دشمن با انفجار خمپاره‌ای، به سربازان شهید لشکر امام حسین (ع) پیوست.

تا وقتی حاج احمد متوسلیان بود، بخشی از بار عملیات به عهده «همت» بود؛ اما پس از حاج احمد، مسئولیت کل لشکر حضرت رسول (ص) به دوش او افتاد. ایجاد یک لشکر قدرتمند عملیاتی در مدتی کوتاه، بدون وجود چنین استعدادهایی در حاج همت، اصلاً امکان نداشت.

«جمعی دیگر از بهترین‌ها رفتند و ما هنوز هستیم. دو هفته پیش شهید کاظمی آمد پیش من. گفت: دو تا درخواست دارم از شما؛ یکی اینکه دعا کنید من رو سفید بشوم. دوم این که دعا کنید من شهید شوم.»

انتشار تصاویری در فضای مجازی، همزمان با مراسم اربعین که برخی اشخاص را با قلاده در بین‌الحرمین نشان می‌داد، شوک جدی را پدید آورده است؛ تصاویری که جز وهن امام حسین بن علی (ع) و مکتب سرخ تشیع سودی نداشته و تنها ابزار دست برخی جریان‌های افراطی وهابی برای زیر سؤال بردن اعتقادات ریشه‌دار شیعیان می‌شود. با این حساب آیا چنین ظاهرگرایی حتی کوچک‌ترین اثر مثبتی برای شیعه دارد؟

سریع رفتم سر کمد. گردنبند طلایم را از گردن درآوردم و توی قفسه کمد گذاشتم. از زمانی که بابا آن را به گردنم انداخته بود، بازش نکرده بودم، ولی توی این سه روز، موقعی که خم می‌شدم و می‌خواستم جنازه‌ایی را بردارم یا بشویم، گردنبند از گردنم آویزان می‌شد و اعصابم را خرد می‌کرد. از سوی دیگر، نمی‌دانم چرا دیگر اینجور چیز‌ها برایم معنایی نداشت. وقتی مردم جانشان را می‌دادند، دیگر چه اهمیتی داشت.

جنگ آغاز شده بود و راهی جز دفاع نداشتیم. انتخاب با ما بود، می توانستیم آن را پاس بداریم یا اینکه بپذیریم برای دیدن دریاچه زیوار و آسیاب آبی دزفول و زیگوارت، مهری در پاسپورتمان بخورد. ما انتخاب کردیم. با باکری و همت و باقری انتخاب کردیم. با بابایی و دوران و کاوه انتخاب کردیم. با شیرودی، کشوری، برونسی و یک دنیا جوان دوست داشتنی انتخاب کردیم.

ما را این گمان نبود که پس از او بمانیم؛ اما او رفت و زمین ماند و ما نیز بر زمین، در این پهنه بی‌منتهایی که عقل راه به جایی نمی‌برد. دریا‌ها و زمین و آسمان و ماه و خورشید بر جای ماندند تا مقصود خمینی «ره» محقق شود، آنسان که بعد از رحلت آخرین فرستاده خدا نیز دور فلک بر جای ماند تا حقیقت وجود او را در جهان تحقق بخشد. آخر انسان‌هایی چون او که یک فرد نیستند، یک امتند و یک تاریخ.

پانزده روز پیش از عملیات بدر به مشهد مقدس مشرف شده و با تضرع از آقا علی‌ بن موسی‌الرضا(ع) خواسته بود كه خداوند توفیق شهادت را نصیبش کند و سپس خدمت حضرت امام خمینی(ره) و حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رسید و با گریه و اصرار و التماس درخواست كرد كه برای شهادتش دعا كنند.

همهمه برخی از فرماندهان در قرارگاه بلند بود که «عملیات متوقف بشه». حسن یکباره قرمز شد و با عصبانیت داد زد: «خجالت نمی‌کشید؟ بیست روزه که به مردم قول دادیم خرمشهر آزاد می‌شه. ما تا آزادی خرمشهر این جاییم»؛ پس فردا خرمشهر آزاد شد.

دکتر محسن رضایی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس درباره این عملیات تاکید کرد: مهمترین هدف در این عملیات فعالیت‌های رزمی پیاده بود. این نیروها با ترکیب و هماهنگی اصولی با نیروهای زرهی زمینی به صورتی وارد صحنه نبرد می‌شوند که دشمن را غافلگیر و متلاشی می‌کنند.

دکتر محسن رضایی در توییتی نوشت: حضرت امام (ره) پاسداران را بسیار دوست م داشت؛ در پیامی که چند ماه پیش از رحلتشان به من دادند که برای فرماندهان سپاه بخوانم، نوشته بودند: تا رَمق در جسم و جان دارم از حمایت و دعای خیر برای شما دریغ نخواهم کرد و شما را از بهترین عزیزان و همراهان خود می‌دانم.

بنده در همان روزهای غربت ـ وقتی خرمشهر در اشغال دشمنان بیگانه بود ـ نزدیک پل خرمشهر رفتم و به چشم خودم دیدم وضعیت چگونه است. فضا غم‌آلود و دلها سرشار از غصه بود و دشمن با اتکا به نیروهای بیگانه که به او کمک می‌کردند و همین آمریکا و غربی‌ها و مدعیان دروغگو و منافق حقوق بشر، در خرمشهر مستقر شده بودند...